ตอนที่ 1618 เรื่องในใจของผีขี้ขลาด

ซู่เป่าไม่ได้กลับยมโลกมานานแล้ว เธอเลยถือโอกาสก่อนวันสิ้นปีกลับไปเที่ยวหนึ่ง

ในยมโลกเงียบสงบ แตกต่างจากโลกมนุษย์ที่คึกคักไปด้วยบรรยากาศต้อนรับตรุษจีน ที่นี่เงียบเหงา

ผีขี้ขลาดกําลังนั่งเขียนบันทึกอยู่ตรงด้านซ้ายของโต๊ะพญายมอย่างเงียบ ๆ

“พี่พัน” ซู่เป่าตะโกน

ผีขี้ขลาดเงยหน้าขึ้นแล้วอึ้ง!

ซู่เป่า?!

เขาเบิกตากว้าง ดวงตาของเขาฉายแววปีติ ยินดี “ซู่เป่า!”

เขาบินมาและยื่นแขนออกมาตามความเคยชิน

ตอนเด็ก ๆ ซู่เป่าก็เป็นแบบนี้ เวลาไม่ได้เจอกันนานจะกระโจนเข้ามาในอ้อมแขนเขา

ซู่เป่ายิ้มตาปิด เธอกอดพี่พันแล้วปล่อย

ในใจของผีขี้ขลาดมีความเศร้าโศกเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับมาปกติ

“ทำไมพี่ยังยุ่งอยู่อีก” ซู่เป่าพูดว่า “คราวก่อนหนูเปิดรับสมัครผีมารับผิดชอบบันทึกการตัดสินวิญญาณโดยเฉพาะตั้งหลายตนไม่ใช่เหรอ?”

ผีขี้ขลาดหัวเราะ “ฉันอยู่ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำน่ะ”

แม้ว่าเขาจะทำงานจดบันทึกอยู่ที่นี่วันแล้ววันเล่า แต่เขาก็สามารถเห็นชีวิตที่แตกต่างหลากหลายจากการตัดสินวิญญาณ และตระหนักถึงหลักการที่แตกต่างออกไป

ซู่เป่าพูดเบา ๆ ว่า “เรากลับบ้านไปฉลองตรุษจีนกันเถอะ!”

ผีขี้ขลาดพยักหน้า “อืม กลับบ้านฉลองตรุษจีนกัน”

ซู่เป่าหันไปทางตำหนักด้านหลัง “ฉันไปหาคนอื่นก่อนนะ”

ตำหนังหลัง

ซูจิ่นอวี้กําลังเช็คของอยู่ เธอพูดว่า “เอาของไปแค่นี้ก็พอแล้วมั้ง...”

“นี่เป็นเสื้อกั๊กสำหรับพ่อกับแม่ หน้าหนาวอุ่นหน้าร้อนเย็น... และก็ป้องกันตัวได้ด้วย”

“อันนี้ยาชะลอวัยของพี่ใหญ่...”

มู่กุยฝานประหลาดใจ “ยาชะลอวัย?”

ซูจิ่นอวี้ “อืม ๆ คุณดูพี่สะใภ้ของฉันสิเธอน่ะสาวแบบนี้ตลอด แต่พี่ชายของฉันไม่ไหวแล้ว ตอนนี้พี่ชายฉันอายุเกิน 50 ปีแล้วด้วยต้องบำรุงให้ดี”

มู่กุยฝาน “...”

ซูจิ่นอวี้นับต่อไปอย่างอารมณ์ดี “นี่คืออัญมณีตาพันลี้ของพี่สาม เวลาบินอยู่บนฟ้าจะได้มองเห็นได้ไกลและชัดเจนมาก นี่ของพี่สี่ยาชะลอวัย...”

มู่กุยฝานขำ “เขาก็ต้องใช้ยาชะลอวัยด้วยเหรอ”

ซูจิ่นอวี้สีหน้ามั่นใจ “แน่นอน! เขาเป็นนักแสดงชายยอดเยี่ยม พี่สะใภ้ก็ต้องใช้ด้วย”

“ส่วนนี่คือค้อนเหล็กจอมพลังเอาให้พี่ห้า คนแบบเขาน่าจะชอบแบบนี้...”

“นี่เป็นผ้าปิดตาให้พี่หก จ้องคอมพิวเตอร์ทุกวัน จ้องไมโครชิพอันเล็ก ๆ ตาต้องล้ามากแน่ ๆ”

“ของพี่เจ็ดล่ะก็ ทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียรเหล่านี้น่าจะได้ใช้...”

“พี่เล็กต้องผ่าตัดทุกวัน เอวและขาคงล้ามากแน่ ๆ เอาอันนี้ให้เขา...”

มู่กุยฝานยิ้มมุมปากมองซูจิ่นอวี้ที่นับของทีละชิ้น

เขาหมุนปิ่นอันสวยอันหนึ่งในมือ

ปิ่นที่ทำจากหัวใจสวรรค์ เขาตามหาหัวใจสวรรค์อยู่นาน แล้วในที่สุดก็ใช้เวลาหนึ่งปีเต็มในการหลอมปิ่นนี้ขึ้นมา

อันนี้สิถึงจะคู่ควรกับลูกสาวของเขา ของทุกอย่างที่ติดตัวเจ้าวิถีสวรรค์ ไม่ว่าจะหยิบอะไรออกมาก็ควรจะสุดยอดทุกชิ้น

“คุณลืมอะไรไปหรือเปล่า?” มู่กุยฝานพูดว่า “ยังมีคนสำคัญอีกคนหนึ่ง”

ซูจิ่นอวี้เหล่มองเขา “คุณจะบอกว่าคุณเองเหรอ? คุณยังต้องการอีกเหรอ?”

มู่กุยฝานเลิกคิ้ว “ทำไมผมจะไม่ต้องการ จีบภรรยายังจีบไม่ติด แค่ให้ของผมบ้างก็ไม่ได้เหรอ?”