ตอนที่ 1686 ไปเที่ยวไหนดีในวันหยุดแรงงาน

เมื่อสายฟ้าฟาดลงมาครั้งแรก หานรั่วก็รู้สึกเสียใจภายหลังทันที ความเจ็บปวดที่ทะลุไปถึงจิตวิญญาณนั้นเป็นสิ่งที่วิญญาณใดๆ ก็ทนรับไม่ไหว

เธอร้องขอความเมตตา แต่พญายมเหมือนไม่ได้ยิน เธอจึงถูกสายฟ้าฟาดอีกหลายครั้งจนกระทั่งหยุดลง

หานรั่วรู้สึกอัดอั้นตันใจมาก เธอพยายามคิดว่าจะใช้คำพูดอย่างไรให้ตกแต่งความจริงได้ดีขึ้น ในขณะที่โยนความผิดออกจากตัวเองไปด้วย

แต่เธอยังคาดไม่ถึงถึงผลกระทบของสายฟ้านรก เมื่อโดนฟาดไปแล้วแม้แต่จะโกหกก็ไม่สามารถทำได้อีกต่อไป

พอหานรั่วอ้าปากขึ้นก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดทั้งก่อนและหลังอย่างละเอียด ฉู่เจียงหวังและพวกผีหลายใจต่างก็ฟังอย่างเพลิดเพลิน

จริงด้วย การได้เห็นหานหานตบหน้าคนมันช่างสะใจจริงๆ!

ฉู่เจียงหวังและพวกผีหลายใจต่างรู้สึกพึงพอใจหลังจากกินเผือกจนเต็มอิ่ม

หานรั่วตายอย่างสมบูรณ์และถูกส่งไปยังขุมนรกเล็กๆ ตามความผิดของเธอ หลังจากรับโทษครบแล้วก็จะได้เข้าแถวไปเกิดใหม่

จนกระทั่งยืนอยู่หน้าขุมนรกเล็กๆ แล้ว หานรั่วก็ยังไม่ยอมรับความจริงว่าเธอได้ตายไปแล้วจริงๆ

ทั้งชีวิตนี้เธอทำผิดอะไรบ้าง? คนที่ทำผิดร้ายแรงกว่าเธอก็มีมากมาย ทำไมเธอถึงต้องมาตายตั้งแต่อายุยังน้อยเช่นนี้?

ก็เพราะเธออิจฉาซู่เป่าและหานหานอย่างนั้นหรือ? ก็เพราะเธอคิดที่จะขโมยแฟนของพวกเธอหรือ?

มันไม่ยุติธรรมเลย!

น่าเสียดาย หานรั่วไม่มีวันเข้าใจว่าบางสิ่งมันถูกกำหนดไว้แล้วตามโชคชะตา เธอเพียงไม่ยอมรับความจริง ต่อให้มีคนมาอธิบายให้เธอฟัง เธอก็คงไม่ยอมเชื่ออยู่ดี

สุดท้ายแล้ว เธอก็ไปเกิดใหม่ในสภาพที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจและความแค้น

**

【ทานข้าวหรือยัง?】

ซู่เป่าเพิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก็เห็นข้อความจากซืออี้หรัน

หลังจากที่ทั้งสองคนเริ่มคบกัน ซืออี้หรันก็จะส่งข้อความหาเธอทุกวัน

เธอตอบกลับไปว่า 【เพิ่งกลับถึงบ้าน กำลังเตรียมทานข้าว】

อีกฝ่ายตอบกลับอย่างรวดเร็ว 【อื้ม ฉันก็กำลังจะทานเหมือนกัน】

ซู่เป่ารู้สึกแปลกใจ 【พี่อี้หรัน พี่ไม่ได้ไปจิ่วโยวหรอกเหรอ?】

ซืออี้หรันตอบว่า 【ช่วงนี้ไม่ได้ไป】

ซู่เป่าเข้าใจแล้ว มิน่าล่ะถึงได้ตอบเร็วขนาดนี้ ที่แท้ก็อยู่ที่โลกมนุษย์เหมือนกันนี่เอง

【ทำไมไม่ไปจิ่วโยวล่ะ?】

【เพราะเธอกำลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยไง】

ซู่เป่าเงียบไปครู่หนึ่ง ใช่แล้ว เธอกำลังเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่

เธอไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากนักก็เลยไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากเท่าไร

หลังจากงานวันเกิดผ่านไปหนึ่งเดือน เธอได้ยินข่าวว่าหานรั่วตายแล้ว เพราะเธอมี 'พี่น้อง' เยอะเกินไป ทำให้มีผู้ชายหลายคนรู้สึกเหมือนตัวเองโดนสวมเขาก็เลยทะเลาะกัน

หานรั่วพยายามเข้าไปห้ามปรามพร้อมตะโกนว่า 'ทุกคนเป็นพี่น้องกัน' แต่นั่นกลับไปยั่วโมโห 'พี่น้อง' คนหนึ่งเข้า ทำให้เขาแทงเธอหนึ่งครั้ง

หลังจากนั้นผู้ชายคนนั้นก็ต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำลงไป เวลาผ่านไปจนกระทั่งตอนนี้ก็เข้าสู่ปลายเดือนเมษายนแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันหยุดแรงงาน

【วันหยุดแรงงานนี้เธออยากไปเที่ยวที่ไหน?】 ซืออี้หรันถาม

ซู่เป่าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า 【พี่ชายของหนูบอกว่ามีเกาะใหม่ที่เพิ่งเปิดให้บริการ เราสามารถไปดำน้ำกันได้ ไปด้วยกันไหม?】

ทางฝั่งของซืออี้หรัน

ปลายนิ้วของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่รู้คิดอะไรอยู่ แต่จู่ๆ ใบหูของเขาก็แดงขึ้นมาในทันที