ตอนที่ 1687 เมื่อเจ้าฝึกฝนจนรู้จักการปล่อยวาง

เสี่ยวเหม่ยทำหน้าหมดอาลัยตายอยากแล้วถอนหายใจ "จะเป็นอะไรอีกล่ะ ก็เรื่องของพ่อแม่ฉันนั่นแหละ"

ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน "พวกเขากำลังจะหย่ากันอีกแล้วเหรอ?"

เสี่ยวเหม่ยส่ายหัว "ยังไม่ได้พูดเรื่องนั้นเลย"

ตอนนี้พ่อของเธอกลายเป็นพ่อบ้านแล้ว ถ้าพ่อของเธอไม่เริ่มเอ่ยเรื่องหย่า แม่ของเธอก็จะไม่พูดถึงมัน

เพียงแต่ทั้งสองคนเหมือนเป็นศัตรูกัน แม่ออกจากบ้านตอนเช้าและกลับตอนค่ำ ส่วนพ่อก็ดูเหมือนจะเป็นภรรยาที่ไม่พอใจตลอดเวลา บรรยากาศในบ้านตึงเครียดมาก

ซู่เป่านั่งเท้าคาง มองเสี่ยวเหม่ยอย่างใจลอย

ช่วงนี้เธอจมอยู่ในความรู้สึกหวั่นไหวระหว่างเธอกับพี่อี้หรัน แล้วจู่ๆ ก็คิดขึ้นได้ว่า...

"เสี่ยวเหม่ย ตอนก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน พ่อกับแม่ของเธอก็มีความสัมพันธ์ที่ดีใช่ไหม?"

เสี่ยวเหม่ยตอบว่า "ใช่สิ...บางครั้งฉันเปิดดูรูปภาพ ก็เห็นพวกเขาไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเลย"

ในรูปภาพเหล่านั้น สามารถเห็นได้ชัดถึงความสุขและความสนุกสนานของพวกเขา

“แล้วทำไมพอแต่งงานแล้วมันถึงไม่เหมือนเดิมล่ะ?” ซู่เป่าขมวดคิ้วพลางพึมพำ “หรือว่าคู่รักในโลกมนุษย์จะเป็นแบบนี้ทุกคน…”

ซู่เป่าคิดถึงคุณตาคุณยายของเธอ

เหล่าบรรดาลุงๆ ทั้งหลายในตระกูลซู นอกจากลุงใหญ่ ลุงสี่ และลุงสองที่เคยแต่งงานแล้ว ลุงคนอื่นๆ กลับไม่สนใจเรื่องการแต่งงานเลย

ในบรรดาลุงสามคน ลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ใหญ่ และลุงสี่กับป้าสะใภ้สี่ ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีมาก

แต่ลุงสองกับเหวยหว่านไม่นับ เพราะทั้งสองไม่ได้มีความรู้สึกต่อกันตั้งแต่แรก เป็นเหวยหว่านที่ใช้เล่ห์กลเพื่อแต่งงานกับลุงสอง

ถ้าการแต่งงานเป็นสิ่งที่มีความสุขจริงๆ แล้วทำไมลุงคนอื่นๆ ถึงไม่แต่งงานล่ะ

ในวันนั้น ซู่เป่าจึงเกิดความสงสัยขึ้นในใจ ความสงสัยเกี่ยวกับความรักและการแต่งงาน

เธอหาคำตอบไม่เจอ ตลอดที่ผ่านมาเธอได้เห็นชีวิตของผู้คนมากมาย พบเจอทั้งความสุขและความเศร้าในโลกมนุษย์

เธอได้สัมผัสถึงความรักในครอบครัวอย่างลึกซึ้งจากคนในครอบครัว ได้สัมผัสถึงมิตรภาพที่ลึกซึ้งจากพวกผีและฉู่เจียงหวัง

แต่เธอไม่เคยได้สัมผัสความรักด้วยตัวเองเลย

ราวกับว่ามีสิ่งใดบางอย่างที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ซู่เป่าตื่นจากภวังค์และรู้สึกเหมือนกับว่าเธอกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่ถูกลิขิตไว้

เธอได้เห็นความหลากหลายของชีวิต ได้เผชิญกับอุปสรรคอันยากลำบาก

ได้กลายเป็นพญายม ได้กลายเป็นเจ้าแห่งวิถีสวรรค์

ได้สัมผัสถึงความรักของครอบครัว มิตรภาพ และความรัก...

จากนั้นล่ะ?

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นจุดสุดท้ายแล้ว จุดหมายสุดท้ายคือความรัก

ดังนั้นเธอจะต้องเผชิญกับจุดหมายนี้เพื่อให้เจ้าแห่งวีถีสวรรค์ของเธอสมบูรณ์หรือ? หลังจากที่กฎแห่งวิถีสวรรค์สมบูรณ์แล้วจะเป็นอย่างไรต่อไป?

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ในช่วงเวลานั้น ซู่เป่ากลับคิดถึงบุคคลหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือท่านอาจารย์ของเธอจี้ฉาง

"เอ๊ะ? ซู่เป่า อีกเดี๋ยวจะเริ่มเรียนแล้ว เธอจะไปไหน?"

ซู่เป่าทิ้งประโยคไว้สั้นๆ "ที่บ้านมีธุระ ฉันต้องไปก่อน"

**

ในดินแดนลับของเทพเซียน จี้ฉางในชุดผาวสีขาวกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นดอกแพร์