ตอนที่ 377 สติแตก

ลุงสามตกใจจนกระโดดโหยง จากนั้นก็ถอยกรูดแล้วล้มลงบนพื้น!

ชุดงานแต่งนั้นเดินมาข้างหน้า ก่อนที่จะยกแขนเสื้อขึ้นมา

ลุงสาม “พะ พะ พัง……..”

ที่แขนชุดแต่งงานยกขึ้นนั้นยังพอเข้าใจได้ แต่ที่ก้าวมาข้างหน้าก้าวหนึ่งล่ะ!

นี่มันหมายความว่าด้านในชุดแต่งงานนั้นไม่มีไม้แขวน ไม่มีเอ็นขึง ไม่ได้มีอะไรค้ำอยู่ อีกทั้งซูเยว่เฟยยังสังเกตเห็นว่าชุดแต่งงานนั้นลอยขึ้นมาจากพื้น

“ท่านสามี…..”

น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นเบาๆ เสียงนั้นเบามาก

ครั้งนี้เสียงนั้นเหมือนอยู่ข้างหู น้ำเสียงไม่พอใจนัก แต่ก็เต็มไปด้วยความรัก…..

จากนั้น ชุดแต่งงานนั้นก็พุ่งเข้ามาหาเขา!

ซูเยว่เฟย “! !”

เขาเด้งตัวลุกขึ้นมา เขาไม่รู้แล้วว่าตอนนั้นตัวเองคิดอะไร รีบวิ่งไปหลบอยู่ข้างหลังซู่เป่า

ซูเหอเหวิน “……..”

ซูเหอเวิ่น “……..”

หานหาน “……..”

ซู่เป่าแค่นหัวเราะออกมา “ลุงสาม ไม่กลัวไม่ใช่เหรอคะ?”

ซูเยว่เฟย “……..”

หานหาน “ลุงสาม เมื่อกี้ลุงจะพูดว่าอะไรนะคะ? อะไรพังๆ?”

ซูเยว่เฟยรู้สึกเหมือนร่างอ่อนยวบไปหมด เหมือนร่างกำลังจะพัง

เขากระแอมไอออกมา ก่อนที่จะเอ่ยเสียงต่ำ “ดูเหมือนว่าชุดแต่งงานนั้นจะไม่ใช่อุป…..”

คำว่าอุปกรณ์ยังไม่ทันพูดจบ ก็พบว่าชุดแต่งงานที่อยู่ไกลๆ นั้นหายไปเสียแล้ว!

หายไปแล้วจริงๆ แค่พริบตาเดียวก็หายไปเลย

ลมพัดผ่านมา ทำเอาหัวใจของแต่ละคนเย็นยะเยือก เสียวสันหลังวาบ ขนคอและขนหัวลุกไปหมด

ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่พวกเขาหลบอยู่หลังฉากกั้นของประตูชั้นวงสองอย่างตกใจ

ตรงนี้เป็นมุมมุมนึง ระหว่างประตูของชั้นวงที่สองกับฉากกั้นนั้นอยู่ตรงมุม ด้านบนว่างเปล่า

ซู่เป่านั้นเริ่มที่จะตื่นตระหนกตามบรรยากาศที่พาไป

คืออะไรกันๆ!

เล่นซ่อนแอบกันเหรอ?

ทุกคนทำเสียงชู่บอกให้เงียบ ซู่เป่าก็เลยเงียบเสียงลงทันที แล้วหดคอลงอย่างกลัวๆ

ตอนนี้เองที่ด้านนอก ชุดแต่งงานนั้นลอยไปมามั่วซั่วไปหมดเหมือนแมลงวันที่ไม่มีหัว

“ท่านสามี ท่านอยู่ที่ใด…..” ลานกว้างที่ว่างเปล่านั้นมีเสียงร้องไห้ดังขึ้นมาให้ได้ยิน “ท่านรีบออกมาเร็วเข้า…..”

ซูเยว่เฟยขนหัวลุก

ตอนนี้เห็นชัดเลยว่าชุดแต่งงานนั้นไม่ได้มีอะไรค้ำอยู่ มันลอยขึ้นมาได้เอง

ชุดแต่งงานนั้นล่องลอยไปแบบไร้ทิศทาง ก่อนที่จะหายไปตรงสุดระเบียง พวกเขาถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะได้ยินเสียงที่แสนจะน่ากลัวที่พวกเขากลัวที่จะได้ยินมากที่สุด——

“พวกเจ้าอยู่ตรงนี้กันเหรอ…..”

เสียงนั้นชัดเจนก้องอยู่ในหูของพวกเขา เหมือนพวกเขากำลังเล่นซ่อนแอบอยู่ ทำให้น้ำเสียงนั้นแม้จะชัดแต่ก็เบา

ทุกคนเงยหน้าขึ้นไปข้างบน ก่อนที่จะเห็นชุดแต่งงานนั้นลอยอยู่บนหัว

“อ้ากๆ ๆ ๆ——แม่เจ้า แม่เจ้าโว้ย!” เสียงของซูเหอเวิ่น

“อ้ากๆ ๆผะ ผี มีผี!” เสียงร้องขอหานหาน