ตอนที่ 592
ตอนที่ 592 มาหลายพันลี้เพื่อส่งกระทะก้นแบน
September 21, 2026
ซู่เป่าเอ่ย “คุณยาย พวกเรากำลังเที่ยวกันอยู่นะคะ! ดูสิ~ดอกไม้เยอะแยะเลย!”
เธอยกโทรศัพท์ให้อีกฝ่ายดูวิว
บนสะพานสูง เมืองชุนเฉิงกลายเป็นทุ่งดอกไม้จนสุดสายตา
ฤดูใบไม้ผลิในเดือนมีนาคมนี้ นกร้อง ดอกไม้หอมไกล คนที่นี่นั้นมีชีวิตที่ไม่เร่งรีบเหมือนเมืองจิง มีบางคนกำลังเข็นรถเด็กทารก ค่อยๆ เดินเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ที่กำลังออกดอกสวยงาม
เด็กๆ วิ่งออกมาจากสวนสาธารณะ ในมือก็ถือหญ้าเอาไว้ แล้วเล่นกันไปมา
“สวยมากใช่ไหมคะ?” ซู่เป่าเอ่ยถาม “คุณยายเห็นไหมคะ?”
คุณนายซูพยักหน้ารับ “อืม เห็นแล้ว”
ซู่เป่าเอ่ยออกมาอีก “คุณยาย ถ้ามีเวลาก็มาเที่ยวที่นี่สิคะ ชุนเฉิงสวยมากจริงๆ ลุงเจ็ดบอกว่าถ้าไปทางทิศตะวันตกอีกร้อยเมตร จะมีทะเลสาบที่สวยมาก พายเรือในนั้นได้ด้วยนะคะ!”
“ทะเลสาบนะคะ ไม่ใช่ทะเล แต่ว่าใหญ่มาก เหมือนทะเลเลย!”
คุณนายซูมีสีหน้าประหลาดใจ “อย่างนั้นเหรอ…..”
ซู่เป่า “อืมๆ! คุณยาย ซู่เป่าจะบอกให้คุณยายฟัง พี่เฉิงโจวกับเขอเข่อปรับความเข้าใจกันแล้ว ที่จริงแล้วพี่เฉิงโจวดีใจมากเลยนะคะ แต่ว่าเขาก็ยังแกล้งทำเป็นหน้าขรึม”
คุณนายซูตั้งใจฟังเรื่องราวที่เธอเล่า ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างนั้น นานเป็นชั่วโมง
มู่กุยฝาน ซูอวิ๋นเจาพาซู่เป่าเดินเพลิน กลับมาถึงโรงแรมโดยที่ไม่รู้ตัวเลย
“คุณยาย ถึงแล้วค่ะ! พ่อบอกว่าต้องไปกินข้าวได้แล้ว ตอนเย็นค่อยมาคุยกันใหม่นะคะ”
คุณนายซูพยักหน้า “ได้”
เมื่อวางโทรศัพท์ มู่กุยฝานและซูอวิ๋น ที่หวาดหวั่นใจมาตลอดทาง ก็ถอนหายใจอย่างโล่งใจ
กลัวว่าหญิงชราอยู่ๆ จะพูดออกมาว่า——
ซู่เป่า พ่อหนูล่ะ?
ซู่เป่า แล้วลุงเจ็ดล่ะ?
วันนี้หลบหลีกไปได้ น่ายินดีเป็นอย่างมาก!
มู่กุยฝานอุ้มซู่เป่าพาดบ่า “ไป วันนี้ไปกินอะไรดีๆ กัน!”
ซู่เป่าตื่นเต้นเป็นอย่างมาก “อืมๆ! หนูจะกินเหล้าดอกไม้!”
มู่กุยฝาน “…….”
ซูอวิ๋นเจา “…….”
เหล้าดอกไม้นั้นเป็นเหล้าที่หมักมาจากดอกไม้ ที่เมืองชุนเฉิงนั้นดอกไม้เยอะ สองวันก่อนมู่กุยฝานพูดถึงอย่างไม่ได้ตั้งใจ ไม่คิดเลยว่าซู่เป่าจะจำได้……
อีกด้านหนึ่ง
หลังจากที่คุณนายซูวางโทรศัพท์แล้ว สายตาของเธอก็เต็มไปด้วยความคิดถึง
นี่ก็วันที่ห้าแล้ว ที่เด็กดีไม่อยู่บ้าน คิดถึง!
“คุณ เร็วเข้า รีบจองตั๋ว” อยู่ๆ คุณนายซูก็เอ่ยออกมา “พวกเราไปเมืองชุนเฉิงกัน!”
นายท่านซู “?”
ง่ายๆ แบบนี้เลย บอกว่าจะไปก็ไปเลย?
คุณนายซูเอ่ย “”ทำไม ไม่ได้เหรอ! พวกเราก็แก่กันแล้วนะ จะมีชีวิตได้อีกกี่วัน เรื่องเที่ยวแบบไม่วางแผนแบบนี้ ก็ควรจะมีบ้าง!”
นายท่านซูเอ่ย “คุณเพิ่งออกจากโรงพยาบาล! ไม่เคยเห็นใครเขาผ่าตัดลำไส้มายังไม่ถึงครึ่งเดือน ก็เริ่มเที่ยวแล้ว”
คุณนายซูเอ่ย “ผ่าตัดลำไส้แล้วทำไม!”
นายท่านซู “ผ่าตัด ขึ้นเครื่องบินไม่ได้”
คุณนายซู “…….”
นายท่านซูเอ่ยออกมาอีก “เวลาที่เครื่องบินขึ้นสูง ความกดอากาศก็จะสูงขึ้นตาม แผลก็จะปริออกได้!”
คุณนายซู “……”
เมื่อเห็นว่าภรรยามีใบหน้าที่ไม่พอใจเท่าไหร่ นายท่านซูเองก็อดสงสารไม่ได้ เขาเอ่ยออกมา “แต่ว่าขึ้นรถไฟหัวกระสุนได้นะ!”
คุณนายซูยิ้มออกมาในทันที “จริงสิ นั่งรถไฟหัวกระสุนไปได้นี่น่า!”
ไม่กี่สิบชั่วโมงเอง!
เหมาชั้นธุรกิจไปเลย
เอาเตียงที่มีเทคโนโลยีดีๆ ที่พับได้ไปด้วย
นอนไปตลอดทางที่ไปชุนเฉิงได้เลย!
เมื่อพูดว่าจะไป เธอก็ลงมือทันที คุณนายซูเร่งให้นายท่านซูจองตั๋ว จากนั้นก็ให้ป้าอู๋ไปเตรียมสัมภาระ
นายท่านซูงุนงงมาก “ไปตอนนี้เลย? ไปตอนนี้ ซึ่งเป็นเวลาตีสองตีสามเนี่ยนะ พรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้นี่ หรือไม่ก็วันนี้เย็น ไปเย็นวันนี้ นอนไปตื่นมาอีกทีพรุ่งนี้ก็ถึงแล้ว”
คุณนายซู “ไม่! ฉันจะไปตอนนี้เลย”
นายท่านซูต่อต้านได้ไม่ถึงสองวินาที “…..ได้”
“เอากระทะก้นแบนไปด้วย” อยู่ๆ คุณนายซูก็เอ่ยขึ้นมา
ป้าอู๋ “?”
คุณนายซู “ช่วงเวลาที่เราไปเที่ยวกันที่ทะเลสาบ ต้องจองโรงแรมที่ทำอาหารได้……ฉันจะทำอาหารให้ซู่เป่ากิน!”
ป้าอู๋ “…….”
คุณนายน่าจะไม่ได้ไปทำอาหารให้คุณหนูน้อยกินหรอก แต่จะเดินทางเป็นพันลี้ เพื่อส่งกระทะก้นแบนให้อีกฝ่ายต่างหาก!
**
มู่กุยฝานพาซู่เป่าไปที่ร้านเหล้าที่เมืองเก่า
ที่นี่ครึกครื้นเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะช่วงกลางคืนนั้นจะครึกครื้นเป็นพิเศษ
เจ้าของร้านเหล้านั้นนั่งอยู่ที่หน้าร้าน
เขาตีกล่องเล่นอย่างสบายใจ ทำนองและเสียงดนตรีที่แปลกใหม่นั้น แต่งแต้มให้เมืองเก่านี้ยิ่งดูพิเศษกว่าที่ใด