ตอนที่ 103

จะว่าไปแล้ว หากตอนเด็กซูหว่านกับกู้เย่ว์ไม่ได้ถูกสลับตัวกัน ชีวิตของซูหว่านก็คงเต็มไปด้วยความสุข มีพ่อแม่และพวกพี่ ๆ ที่รักและตามใจนางอย่างไม่มีเงื่อนไขตั้งแต่ตอนยังเด็ก

เพียงแต่ตอนกลับมาใหม่ ๆ ยังไม่มีความผูกพัน ต้องค่อย ๆ สร้างขึ้นทีละนิด สายสัมพันธ์ทางสายเลือดเป็นของจริง ตอนนี้ก็เริ่มสนิทกันขึ้นทุกวันไม่ใช่หรือ?

“เจ้าช่างกล้าพูดเสียจริง ก็ไม่กลัวล่วงเกินเจ่าฮวา นางเป็นคนที่ดุร้ายมาก!”

ป้าคนหนึ่งที่คุ้นเคยกับซูหว่านรีบเข้าใกล้กระซิบเตือนนาง

ซูหว่านไม่สนใจนัก ผิดใจจนมองหน้ากันไม่ติดได้ยิ่งดี นางยอมเป็นคนไม่ดี เพื่อแลกกับความสงบสุขของพี่ชายช่วงเวลาหนึ่งก็ไม่เลวนัก

พูดถึงก็โผล่มาหน้ามาพอดี มารดาของเหอเจียวหลัน หรือก็คือแม่ของเจ่าฮวา ยกกะละมังใบหนึ่งมาซักผ้าที่ริมแม่น้ำเหมือนกัน

นางเห็นซูหว่านก็เดินตรงเข้ามาอย่างเป็นธรรมชาติในทันที ทั้งที่บริเวณที่ซูหว่านอยู่เบียดเสียดกันมากแล้วแท้ ๆ แต่นางก็ยังจะแทรกเข้ามาให้ได้

“ขยับเว้นที่ว่างให้ข้าหน่อย!”

“พื้นที่ทางนั้นกว้างขวาง เจ้ากลับไม่ไป ทำไมต้องมาเบียดกันอยู่ตรงนี้ เจ้าต้องการอะไรกันแน่?” ท่านป้าที่ไม่ค่อยถูกกลับนางสวนกลับในทันที

“ตรงนี้คนเยอะคึกคัก อีกอย่างยังมีสาวสวยอย่างซูหว่านให้มอง ข้าก็อยากจะอยู่ที่นี่ด้วย!”

ซูหว่านหลบคำเยินยอนี้ไม่ทัน

นางบิดชุดตัวสุดท้ายของตัวเองหมาด ๆ ลุกขึ้นเตรียมตัวเผ่นหนี

“เอ่อ ข้าซักผ้าเสร็จแล้ว เชิญพวกท่านตามสบาย!”

พูดจบก็ไม่รอพวกนางตอบ และเมินแม่เจ่าฮวาที่ทำหน้าไม่ถูก เดินผละออกไปอย่างไม่แยแส

เมื่อนางกลับมาถึง เจียงอวี้กับซูเฉินก็ถึงบ้านแล้ว

พวกเขากำลังเตรียมต้มน้ำฆ่ากระต่าย ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาไปล่ากระต่ายป่าสองตัวนี้มาจากไหน

“หวานหว่านกลับมาแล้วหรือ คืนนี้พวกเรามีอาหารเพิ่มแล้ว!”

ซูเฉินมองซูหว่านอย่างมีความสุข ยกกระต่ายป่าในมืออวดนางเหมือนสมบัติล้ำค่า

“พวกพี่ไปล่าสัตว์กันมาหรือ?”

ซูหว่านเห็นพวกเขาออกบ้านไปแค่ครึ่งวัน ก็หยิบกระต่ายป่าสองตัวออกมาเหมือนแสดงมายากล

“ไม่ใช่ มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ พวกเราสองคนเจอมันตรงตีนเขา เลยจับมันกลับมาด้วย!”

เป็นเช่นนั้นจริง เขากับเจียงอวี้เจอมันระหว่างทางกลับบ้าน

ซูหว่านไม่สงสัยในตัวพวกเขา แต่สังเกตเห็นความแตกต่างของกระต่ายป่าตัวหนึ่งในนั้น

บริเวณท้องน้อยของมันนูนขึ้นเล็กน้อย เหมือนว่ากำลังตั้งท้องอยู่

“พี่สาม ตัวนี้เป็นเพศเมียใช่ไหม? ดูเหมือนว่ามันกำลังตั้งท้องอยู่!”

ซูเฉินไม่ทันสังเกต เมื่อได้ยินซูหว่านพูดแบบนี้ เขาก็ยกกระต่ายตัวที่อยู่ทางซ้ายมือขึ้นมามองด้วยความสงสัย