ตอนที่ 108

เมื่อกลับถึงบ้าน ซูมู่ขนย้ายสัมภาระของพวกพี่น้องกลับไปในห้อง

กลัวว่าเจ้าตัวขาวที่เพิ่งมาจะวิ่งพล่านไปทั่ว จึงตัดสินใจขังมันเอาไว้ในห้อง

ซูหว่านเตรียมจะทำสบู่ วางแผนจะออกบ้านไปยกมัดฟางข้าวกลับมาทำน้ำด่าง เพิ่งก้าวออกประตูก็เห็นเหอเจียวซิ่งวิ่งมาทางนาง วิ่งไปพลาง หันกลับไปมองข้างหลังพลาง เหมือนว่ามีใครวิ่งไล่หลังนางมาอย่างนั้น

มองเห็นซูหว่าน เหมือนว่านางมองเห็นผู้ช่วยชีวิต วิ่งมาก็ดึงมือของซูหว่าน ในดวงตาเต็มไปด้วยหวัง ดูลักษณะของนาง ร้องไห้จนตาบวม บนใบหน้ายังมีรอยฝ่ามืออย่างเห็นได้ชัดเจน

“เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?” ซูหว่านประคองตัวนางให้ยืนนิ่งแล้วถามขึ้น

แต่ถามไปก็เปล่าประโยชน์ นางพึมพำเสียงเบา ซูหว่านฟังไม่เข้าใจแม้แต่ประโยคเดียว ดูออกเพียงนางร้อนใจมากเท่านั้น

“เจียวซิ่ง เจ้ากลับนี่นะ!”

แม่เจ่าฮวาพาผู้ชายหลายคนวิ่งตามมา เจียวซิ่งตกใจจนวิ่งไปหลบข้างหลังซูหว่าน

เห็นแม่เจ่าฮวาเดินเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ นางจับแขนของซูหว่านแน่นใกล้จะสิ้นหวังเต็มที

ซูหว่านขมวดคิ้วแน่น เพราะนางจับจนตัวเองรู้สึกเจ็บ

“ซูหว่านเอ๊ย เจ้าหลีกทางก่อน ข้าจะพาเจียวซิ่งกลับบ้าน!”

แม่เจ่าฮวายังหวังจะให้พี่ชายของนางเป็นลูกเขย ถึงแม้จะโกรธมากแต่ก็ยังพูดกับซูหว่านด้วยสีหน้าอ่อนโยนและเป็นมิตร

“ท่านป้า นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำให้เจียวซิ่งตกใจแบบนี้ มีอะไรก็พูดกันดี ๆ เถอะ!” เจียวซิ่งถามนางด้วยรอยยิ้ม ไม่มีใครกล้าทำร้ายคนที่ยิ้มให้

“แค่เรื่องเล็กน้อยภายในบ้านเท่านั้น ข้าหาคู่ครองให้กับเจียวซิ่ง นางไม่เต็มใจ ฝ่ายชายก็ดีใช้ได้ หน้าตาดูดี เอาใจเก่ง ฐานะทางบ้านก็ดี ตัวนางกลับไม่พอใจ ยังวิ่งหนีออกมา นี่มันหักหน้าคนเขาไม่ใช่หรือ?” แม่เจ่าฮวาอธิบายไปพลาง ก็เดินผ่านแม่เจ่าฮวาไปจับตัวเจียวซิ่งพลาง

ซูหว่านเดาไว้แล้ว อยู่ริมแม่น้ำได้ยินเหล่าป้า ๆ ว่า ครอบครัวของพวกเขาหาชายสูงอายุขาเป๋คนหนึ่งให้เหอเจียวซิ่ง

อ้างอิงตามคำอธิบายกฎลับในการนัดดูตัว คนหน้าตาดูดีก็เท่ากับอวัยวะบนใบหน้าปกติดี เอาใจคนเก่งก็เท่ากับอายุมาก ฐานะทางบ้านดีเท่ากับให้สินสอดเยอะ

“เจียวซิ่งยังเด็ก พี่เจียวหลันยังไม่แต่งงาน นางก็ไม่รีบร้อนเหมือนกัน รออีกสองปีก็ไม่สาย!” นางจงใจเอ่ยถึงเหอเจียวหลัน คนโตยังไม่ได้แต่งงาน จะมีธุระอะไรกับน้องเล็ก?

“เจ้าคงจะไม่รู้ พี่สาวของนางมีคนในดวงใจแล้ว!” แม่เจ่าฮวายังคิดจะปูทางเอาไว้!