ตอนที่ 109

“ไม่ได้หรอก คนเขายังรออยู่ในบ้าน แบบนี้มันไม่เหมาะสม” แม่เจ่าฮวาแสร้งพูดอย่างลำบากใจ

ซูหว่านก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไรดี เหอเจียวซิ่งจับมือนางไม่ยอมปล่อย ตามหลักแล้วนี่เป็นเรื่องภายในครอบครัว นางยุ่งมากเกินไปก็ไม่เหมาะสม เหมือนไปยุ่งเรื่องชาวบ้าน ถึงแม้ว่าเหอเจียวซิ่งจะน่าสงสารมาก แต่นางก็พยายามช่วยนางพูดแล้ว นางไม่รู้จะเอ่ยปากเรื่องนี้อย่างไรดีจริง ๆ

ตอนที่ซูหว่านกำลังกลุ้มใจ เสียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นพร้อมความร้อนใจ

“เจียวซิ่ง!”

ทุกคนมองไปทางเขาอย่างพร้อมเพรียง เห็นผู้ชายรูปร่างผมคนหนึ่ง ดูแล้วอายุไม่เกินสิบหก สิบเจ็ดปี ตัวไม่สูงประมาณร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร

เหอเจียวซิ่งมองเขา น้ำตาในดวงตายิ่งเอ่อล้นมากขึ้น พร้อมกับความน้อยใจ

เขาวิ่งเหยาะๆ มาตลอดทาง ยืนขวางข้างหน้าของซูหว่านและเหอเจียวซิ่ง ขณะนี้รูปร่างผอมบางดูทรงพลังอย่างชัดเจน

“ท่านป้า ข้ายินดีสู่ขอเจียวซิ่งแต่งงาน หวังว่าท่านจะอนุญาต!”

ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะพูดประโยคแบบนี้ออกมา เรื่องราวเจอจุดเปลี่ยนด้วยเหตุนี้เช่นกัน

“เจ้าเต็มใจสู่ขอเจียวซิ่งหรือ? แต่บ้านเจ้ายากจนข้นแค้น จะเอาอะไรมาสู่ขอเจียวซิ่ง? วิธีการจับเสือมือเปล่า มันไม่ได้นะ!”

สายตาที่แม่เจ่าฮวามองเขาเต็มไปด้วยความดูถูก ยังพูดจาเหน็บแนมอีก

ก็เพราะความจน ดังนั้นนางถึงดูถูกคนอื่น

“ท่านว่ามาเลย ต้องทำอย่างไรท่านถึงจะอนุญาตให้เจียวซิ่งแต่งงานกับข้า?” ท่าทีของชายหนุ่มดูจริงจังมาก

“พี่รอง เขาคนนี้เป็นใครกัน?” ซูหว่านไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ นางเพิ่งกลับมาไม่นาน ยังรู้จักคนในหมู่บ้านไม่ครบ!

“เจียงเซิง ลูกชายของตระกูลเจียง อยู่ท้ายตะวันออกของหมู่บ้าน” ซูมู่บอกนางตามความจริง

พูดถึงบ้านเจียงเซิง เหมือนมีบาป เขาเสียพ่อไปตั้งแต่ยังเด็ก แม่เขาก็สุขภาพไม่ดี ที่บ้านไม่ได้ทำนาจึงปลูกพวกมันเทศ ข้าวโพดเป็นต้น ครอบครัวเขามีเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียว อะไรก็ต้องพึ่งเขา ปกติก็ไปหางานรับจ้างเล็ก ๆ ไกลบ้านมาช่วยค่าใช้จ่ายในบ้าน และรักษาอาการป่วยของแม่

ที่บ้านเขาก็เรียกได้ว่าจนถึงขั้นไม่มีอะไรเลย เพราะอัตคัดตั้งแต่เด็ก จึงทำให้ตอนนี้อายุสิบเจ็ดแล้ว รูปร่างสูงใหญ่สู้คนวัยเดียวกันไม่ได้ ก็ใช้ซูเฉินเป็นตัวอย่าง

แต่สถานการณ์ทางตระกูลซูดีกว่าเขาที่จำนวนคนเยอะ แรงงานเยอะ ดังนั้นถึงแม้ชีวิตประจำวันจะขัดสน แต่พ่อซูกับแม่ซูก็ไม่ปล่อยให้พวกลูก ๆ อดอยาก

ในเวลานี้ แม่เจ่าฮวาเริ่มเรียกร้อง

“ชนบทอย่างเราไม่มีขนบธรรมเนียมมากนัก แต่ก็ต้องมีแม่สื่อสู่ขออย่างทางการ นำสินสอดไปสู่ขอถึงบ้าน เชิญแม่สื่อมาเจรจาเรื่องแต่งงาน แลกวันตกฟาก ตอนนี้เจียวซิ่งของเรามีคนมาสู่ขอ ฝ่ายชายยินดีออกสินสอดสามสิบตำลึง เช่นนั้นทางเจ้าก็จะน้อยไม่ได้ อย่างน้อยจะปล่อยให้เจียวซิ่งเราเสียหน้าไม่ได้!”