ตอนที่ 135

“เหล่าซู มีอะไรที่ข้าพอจะช่วยเจ้าได้บ้าง?” สุดท้าย ยังคงเป็นผู้ใหญ่บ้านเหอที่พูดทำลายสถานการณ์นิ่งเงียบนี้

พ่อซูโบกมือบอกว่าไม่ต้อง จากนั้นก็เข้าบ้านปิดประตูอย่างเศร้าซึม ถ้าหากตอนนี้มีบุหรี่ละก็ เขาจะต้องหยิบมาสูบแน่ ๆ

เขาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจริง ๆ เพื่อนเก่าหลายปีของเขา ทำเรื่องแทงข้างหลังเขาแบบนี้ ไม่ใช่เพราะเงินทอง แล้วเขาทำไปเพื่ออะไร?

โจรคนนั้นบอกแล้ว เงินที่ขโมยได้ คนคนนั้นไม่เอาแม้แต่อีแปะเดียว ก็เพื่อเห็นพวกเขายากจนข้นแค้นต่อไปหรือ?

พวกผู้ใหญ่บ้านเหอเพิ่งกลับไปไม่นาน ซูเฉินกับเจียงอวี้ก็กลับมา

โจรคนนั้นเป็นคนของหมู่บ้านต้าหยาง อยู่ห่างที่นี่หลายสิบลี้ ตามหลักแล้วไม่เกี่ยวข้องกันเลย ตระกูลเหอทุ่มเทแรงกายแรงใจมากจริง ๆ

เพราะเขาขโมยไม่สำเร็จ ดังนั้นทางการจึงขังเขาแค่หนึ่งเดือน โบยสิบไม้เพื่อเป็นการตักเตือนคนอื่น ไม่ให้เอาเยี่ยงอย่างเท่านั้น

พ่อซูผิดหวังอยู่ในห้องไม่ยอมออกมาตลอดทั้งวัน พวกคนที่สนิทกับตระกูลซู ได้ยินข่าวว่าโจรขึ้นบ้านตระกูลซู ต่างก็ทยอยมาปลอบโยน

พอถึงตอนบ่าย คนตระกูลเหอก็มาอีกครั้ง

สองสามีภรรยาพาเหอเจียวหลัน รวมถึงเงินห้าสิบตำลึงเงิน และแผนการของพวกเขาเดินมาอย่างเอิกเกริก

ตอนที่ตระกูลเหอมา ตระกูลซูได้เตรียมตัวพร้อมแล้ว ดูว่าพวกเขาจะทำอะไร

ยังไม่เปิดฉากแตกหัก แม่ซูยังคงต้อนรับอย่างมีมารยาท ยกเก้าอี้มาให้พวกเขานั่งที่ลานบ้าน

ผู้ใหญ่บ้านเหอมาถึงไม่พูดพล่าม ให้ภรรยาของเขาควักถุงเงินถุงใหญ่ออกมาโดยตรง

“เหล่าซู ครอบครัวเจ้าประสบภัย ข้าก็เสียใจมาก ข้ารู้ว่าพวกเจ้าไม่ง่าย ลูกชายคนโตของพวกเจ้าจะต้องเดินทางไปสอบแล้ว ไม่มีเงินจะได้ที่ไหน?

ครอบครัวเราเป็นครอบครัวธรรมดา เงินห้าสิบตำลึงนี่เป็นทั้งหมดของพวกเราแล้ว ตอนนี้เอามาช่วยเจ้าตอนฉุกเฉิน เจ้าอย่ารังเกียจเงินน้อย มีดีกว่าไม่มี เหล่าซูเอ๊ย ข้าช่วยเจ้าได้แค่นี้แล้ว”

มองถุงเงินนูน ๆ ในดวงตาของพ่อซูเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย แต่ก้มหน้าไม่ให้เขาเห็นเท่านั้น

ยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ หาคนมาขโมยของบ้านเขา ตอนนี้มามอบความอบอุ่น มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?

“เหล่าเหอ เงินมากมายขนาดนี้ ครอบครัวเราไม่มีปัญหาคืนหรอก!”

พ่อซูพูดตามที่ซูหว่านบอก ให้ตนพูดไหลไปตามความหมายของเขา

คนตระกูลเหอคิดอยู่ในใจ คืนไม่ไหวเป็นเรื่องดี ต้องการให้พวกเจ้าคืนไม่ไหวนั่นแหละ ถึงจะยินดีสู่ขอลูกสาวของพวกเขา