ตอนที่ 155

“โธ่ พวกเจ้าแต่ละคน จำได้แต่เรื่องน้องสาว ลืมแม่คนนี้ไปหมดแล้ว ต่อไปถ้ามีภรรยากันหมดแล้ว ข้าจะทำเช่นไรกันเล่า!”

เมื่อได้ยินดังนั้น สามพี่น้องก็รู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาทันที พร้อมทั้งกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า

“ท่านแม่ ท่านชอบอะไร เดี๋ยวข้าซื้อให้ท่าน!”

แม่ซูเอามือปิดปากหัวเราะ แล้วโบกมือ

“เอาล่ะ ข้าแค่ล้อพวกเจ้าเล่น ได้เห็นว่าพวกเจ้ารักใคร่ปรองดองกันดี ข้าก็วางใจแล้ว”

สิ้นเสียงของแม่ซู เสียงของพ่อซูก็ดังมาจากข้างหลัง

“อาซิ่ว ดูสิ ข้าก็ทายปริศนาโคมไฟได้เหมือนกัน ได้โคมดอกไม้มาด้วย”

พ่อซูยื่นโคมไฟไปตรงหน้าแม่ซูอย่างภูมิใจ ราวกับกำลังรอคอยคำชม

“มอบให้เจ้า ชอบหรือไม่?”

ต่อหน้าลูก ๆ สามีภรรยาสูงวัยยังจะมาทำอะไรแบบนี้อีก แม่ซูเขินจนหน้าแดงก่ำ รีบคว้าโคมไฟมาแล้วค้อนให้เขาทีหนึ่ง

“แก่เฒ่าป่านนี้แล้ว สำรวมหน่อยเถิด!”

“ไม่สำรวมตรงไหนกัน? หรือจะให้มีแต่พวกหนุ่มสาวเท่านั้นที่เล่นได้ พอพวกเราแก่แล้วก็เล่นไม่ได้หรือ?”

ซูหว่านแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว ยืนยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ด้านข้าง

ซูอี้ที่เดินตามหลังพ่อซูมา ในมือกำลังถือตลับกระเบื้องสีขาวใบเล็ก ซึ่งเขาเตรียมจะมอบให้ซูหว่านเป็นของขวัญวันขึ้นปีใหม่ แต่ปริศนาโคมไฟที่ทายได้เมื่อครู่กลับถูกพ่อซูคว้าไปเสียก่อน เขาจึงต้องไปหาซื้อของอย่างอื่นมาแทน พอเห็นโคมไฟสองอันในมือของนาง เขาก็รู้สึกโชคดีที่ท่านพ่อแย่งโคมไฟของเขาไป

“ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ชายทั้งหลาย ทำไมพวกท่านถึงมาอยู่ที่หัวเมืองด้วยเล่า?”

เสียงของเด็กสาวดังขึ้นมาอย่างกะทันหันอีกครั้ง ทุกคนหันขวับไปมองพร้อมกัน ปรากฏว่าเป็นกู้เย่ว์ ข้างกายนางยังมีเฉินอิ้งหงอยู่ด้วย

คนในตระกูลซูต่างประหลาดใจที่ได้พบนาง แต่ซูหว่านกลับไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย เพราะในนิยายต้นฉบับ คืนนี้คือฉากสำคัญที่พระเอกกับนางเอกได้พบกันเป็นครั้งแรก

กู้เย่ว์ใช้ความฉลาดปราดเปรื่องของตนไขปริศนาได้ติดต่อกันหลายข้อ จนได้รับเสียงชื่นชมจากผู้คนมากมาย แต่เนื่องจากต้องผ่านด่านทั้งหกให้ได้จึงจะได้รับรางวัลใหญ่ เมื่อมาถึงปริศนาข้อที่หก กู้เย่ว์กลับต้องจนปัญญา พระเอกซึ่งยืนดูอยู่ตลอดเวลา รู้สึกทึ่งในความเฉลียวฉลาดของนาง จึงได้ช่วยนางไขปริศนาข้อที่หกได้สำเร็จ ของรางวัลคือกำไลหยกเหอเถียนอันหนึ่ง แม้คุณภาพจะไม่ใช่ระดับเลิศเลอ แต่ก็ได้กลายเป็นของแทนใจของคนทั้งสอง

พระเอกเป็นคนสวมกำไลให้นางด้วยตนเอง และในคืนนี้ กู้เย่ว์ยังจะถูกลักพาตัวแล้วพระเอกก็ได้ช่วยนางไว้ ตั้งแต่นั้นมาโชคชะตาของทั้งสองก็ได้ผูกพันกันอย่างไม่อาจแยกจาก