ตอนที่ 161

ทำไมถึงกลายเป็นเเบบนี้ได้ กู้เย่ว์เด็กคนนี้ นางเห็นมาตั้งเเต่เด็ก ทำไมถึงได้…

สีหน้าของพี่ชายคนอื่นๆต่างก็เเสดงออกถึงความผิดหวังไม่มากก็น้อย

ซูจิ่งเองก็เพิ่งรู้เรื่องนี้เมื่อคืน หลังจากที่รู้ความจริงวันนี้ เขาก็ไม่ได้เสดงความคิดเห็นอะไรออกมา เพียงเเต่ในใจรู้สึกผิดหวังในตัวกู้เย่ว์มากเกินไป

หากซูอวิ๋นเกิดเรื่องเพราะนาง ก็เป็นเรื่องที่เเก้ไขไม่ได้ ความสัมพันธ์แบบพี่น้องของพวกเขาก็คงถึงจุดสิ้นสุด

มาถึงตอนนี้เพิ่งจะเข้าใจว่า พวกเขาไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน เเม้จะเข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกัน ก็ไม่สามารถเป็นครอบครัวเดียวกันได้อีกต่อไป

หลังจากนี้ คงต้องลดการไปมาหาสู่กันลง

การกระทำของกู้เย่ว์ครั้งนี้ กลายเป็นหนามทิ่มแทงอยู่ในใจของคนในตระกูลซู ยากที่จะถอนออกไปได้

เเม้เเต่ความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของพี่น้องก็ยังละทิ้งได้ เเล้วถ้าเป็นเรื่องอื่นเล่า

ทันทีที่เจียงอวี้เข้ามา เขาก็เห็นทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพอดี เขานำข่าวมาด้วย

“ในเมื่อทุกคนอยู่พร้อมหน้า ข้าก็จะไม่เเจ้งทีละคน ทางตระกูลกู้ส่งข่าวมาว่า เมื่อคืนตอนเที่ยงคืน คุณหนูกู้กลับมาอย่างปลอดภัยเเล้ว มีคนช่วยไว้ เเต่ไม่เเน่ใจว่าเป็นใคร ส่วนพวกโจรก็ถูกจับกุมตัวได้หมดเล้ว นายท่านกู้กำลังให้การอยู่ที่ศาล”

ข่าวที่สายของเขานำมาคือเรื่องที่กู้เย่ว์ถูกลักพาตัวกลางถนน ในที่สุดก็สร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงที่ยังไม่ได้ออกเรือนอย่างนาง ตระกูลกู้คงปิดข่าวนี้เป็นความลับสุดยอด

พวกเขาไม่เคยเห็นตระกูลซูอยู่ในสายตาอยู่เเล้ว จะริเริ่มส่งข่าวมาให้ได้อย่างไร

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ไม่มีใครในตระกูลซูแสดงความยินดีออกมาเลย เเต่ทุกคนต่างอยู่ในท่าทีครุ่นคิด

ทุกคนไม่รบกวนการพักผ่อนของซูอวิ๋นอีกต่อไป อาการบาดเจ็บของเขาต้องพักฟื้นอยู่ที่โรงเตี๊ยมเย่ว์หม่านซีอีกสองสามวัน

เจียงอวี้บอกให้พวกเขาอยู่อย่างสบายใจ รอจนซูอวิ๋นอาการดีขึ้น เขาก็จะเดินทางกลับจงโจว

บ้านยายของเขาอยู่ที่จงโจว ซึ่งห่างจากเซียงโจวเเปดร้อยลี้ เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งเดือนก็จะถึงวันปีใหม่ หากชะลอการเดินทางอีกสองสามวัน การเดินทางจะต้องเร่งรีบมากเเน่ๆ

เขาได้สั่งการลงไปเเล้วว่า ยาที่ใช้กับซูอวิ๋นต้องเป็นยาที่ดีที่สุด อาการบาดเจ็บของเขาไม่ใช่เเค่การถูกแทงทั่วไป เเต่เป็นการถูกแทงทะลุผ่านกระดูกสะบัก จึงต้องดูแลอย่างระมัดระวัง

หากรีบร้อนกลับชนบท กลัวว่าการเดินทางที่ทุลักทุเล จะทำให้เขาไม่สามาถทนได้

ในขณะที่ซูอวิ๋นเองก็อยู่ในอารมณ์ที่ซึมเศร้ามาก จากคนที่เคยร่าเริงชอบพูดชอบหัวเราะ กลายเป็นคนที่ไม่อยากพูดอะไรเลย

ในใจเขามีความอัดอั้นอยู่ ไม่สามารถระบายออกมาได้ เเละรู้สึกอึดอัดมาก

ติดต่อกันสามวัน ทางตระกูลกู้ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เเต่พวกเขายังคงอยู่ในเมืองหลวง คดีลักพาตัวนี้ไม่สามารถปิดคดีได้ภายในสองสามวัน

ในวันที่สี่ ซูอวิ๋นก็สามารถลุกจากเตียงได้เเล้ว ทั้งหมดเป็นเพราะเจียงอวี้ให้เขาใช้ยาดีๆ