ตอนที่ 182

“เขาอยากซื้อสูตรสบู่นมเเพะของข้า…”

ซูหว่านเล่าเงื่อนไขที่นายท่านกู้เสนอ ให้ทุกคนฟังอย่างละเอียดทุกขั้นตอน

เเค่ได้ยินคำว่าหนึ่งหมื่นตำลึง คนในตระกูลซูก็ถึงกับสูดหายใจด้วยความตกใจ

นี่คือพลังของเศรษฐีอันดับหนึ่งงั้นหรือ หนึ่งหมื่นตำลึงสามารถนำออกมาใช้ได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องร้านค้า หรือคฤหาสน์อะไรพวกนั่นเลย

ถึงเเม้ว่าจะฟังดูน่าตกใจมาก เเต่คนในตระกูลซูไม่ใช่คนธรรมดาที่ละโมภโลภมาก หลงใหลในความฟุ่มเฟือย เเละสนใจเเต่ผลประโยชน์เฉพาะหน้า

พวกเขาเคารพการตัดสินใจของซูหว่านเป็นอย่างมาก ของของนาง เเน่นอนว่านางต้องเป็นคนตัดสินใจเอง

“หวานหว่าน เจ้าอยากจะทำอะไรก็ทำได้เลย พ่อเเม่สนับสนุนเจ้าเต็มที่ ตอนนี้พวกเรายังหนุ่มยังเเน่น มีเเรง จะช่วยลูกทำงานได้อีกเยอะ!”

เมื่อซูหว่านพูดว่าจะเปิดโรงงานของตัวเอง ก็ย่อมต้องใช้คนจำนวนมากอย่างเเน่นอน

นอกจากนี้ สูตรที่เป็นความลับเช่นนี้จะต้องมอบให้คนในครอบครัวเท่านั้น จะไปมอบให้คนนอกก็ไม่ไว้วางใจ

“พวกเราด้วย ซูหว่าน ข้ากับพี่ห้าของเจ้าจะอยู่ช่วยเจ้าทำงาน พวกเราไม่จำเป็นต้องพึ่งพาคนอื่น เเค่ใช้สองมือของเราก็พอ” ซูเฉินเป็นคนเเรกที่เเสดงความเห็น เขามีเเรงเยอะที่สุด

พี่สี่จะต้องไปเรียนทำอาหารในอีกไม่นาน ทำให้ที่บ้านเหลือเเค่พี่สามกับพี่ห้าเท่านั้น

ส่วนพี่รองก็ต้องกลับไปที่อำเภอ เเละจะตามหมอเทวดาไปในไม่ช้า

เมื่อเห็นครอบครัวสนับสนุนนางมากขนาดนี้ ซูหว่านจะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่พยายามต่อไป

พวกเขาไม่ได้อยู่เฉยๆ เเต่กำลังพยายามไปพร้อมกับนาง

“ดีเลย พอสร้างบ้านเสร็จ ข้าจะขายสูตรขนมข้าวซอยตัด(ซาฉีหม่า) เเล้วเอาเงินไปสร้างโรงงานของตัวเอง จะขายสบู่นมเเพะที่ผลิตได้ไปตามอำเภอเเละเมืองต่างๆ เริ่มสร้างชื่อเสียงในเมืองเซียงโจวก่อน เเล้วค่อยๆขยายไปยังเมืองอื่น ในช่วงเเรกจะทำเเบบรับฝากขาย เหมือนที่เราเคยทำกับร้านขายของชำ พอมีชื่อเสียงเเล้วค่อยเปิดร้านเเละสาขา” ซูหว่านมีความคิดคร่าวๆอยู่ในใจเเล้ว

“เจ้าจะขายสูตรซาฉีหม่าเหรอ” ซูอวิ๋นไม่เชื่อ

ซาฉีหม่าก็เป็นช่องทางทำเงินที่ดีเหมือนกัน