ตอนที่ 284

ตอนที่เขามา ก็ได้ไปสืบความมาแล้ว ไม่ได้ยินข่าวคราวว่าซูหว่านแต่งงานแต่อย่างใด

องครักษ์สองนายยกไหน้ำแข็งไหหนึ่งมาตั้งไว้กลางโถงใหญ่ ไอเย็นที่ลอยออกมาทำให้ห้องทั้งห้องเย็นลงในพริบตา

พูดตามตรง แม้แต่จวนหนิงหย่วนป๋อเจวี๋ยเอง เวลาจะหาของมาดับร้อน ก็ยังไม่เคยยกน้ำแข็งออกมามากมายขนาดนี้ในคราวเดียวเลย เดิมทีเมืองเซียงโจวก็มีหิมะตกน้อย ปริมาณน้ำแข็งที่กักเก็บไว้ก็น้อยตามไปด้วย ดินประสิวยิ่งหายากขึ้นไปอีก เขาทำเช่นนี้มิใช่ว่าอวดรวยหรอกหรือ?

ซูหว่านมองทะลุปรุโปร่งแต่ไม่พูดออกมา เพียงแค่จิบชาเพื่อซ่อนรอยยิ้มของตน

จะว่าไปแล้ว พอเจ้าหมอนี่มาถึง นางก็ไม่รู้สึกอึดอัดอีกเลย

จากนั้น องครักษ์ก็ทยอยนำขนมประณีตสองสามจานมาวางไว้ข้างกายหนิงจื้อเชียน

“หวานหว่าน เจ้าชอบกินเนยแข็งแช่เย็นที่สุดมิใช่หรือ? ข้าสั่งให้คนไปซื้อมาให้เจ้าโดยเฉพาะเลยนะ รีบชิมเร็วเข้า”

กลิ่นอายความอยากเอาชนะของเจียงอวี้ แทบจะทะลักออกมาจากจออยู่แล้ว

ซูหว่านไม่เคยเห็นใครที่ชอบเรียกร้องความสนใจได้ขนาดนี้มาก่อน

แต่นางก็ยังให้ความร่วมมือด้วยการรับเนยแข็งมาดื่มด้วยตนเอง

เขาเตรียมมาให้นาง แต่หนิงจื้อเชียนกลับไม่มี

ท่านป๋อน้อยผู้หยิ่งทะนงก็ทนไม่ไหวเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกคนอื่นข่มเช่นนี้

“คุณหนูหก ท่านผู้นี้คือพี่ชายของเจ้าหรือ? ได้ยินมาว่าเจ้ามีพี่ชายอยู่หลายคน ไม่ทราบว่าท่านผู้นี้เป็นคุณชายลำดับที่เท่าใดของบ้านหรือ?”

พอถูกทักว่าเป็นพี่ชายของซูหว่าน รอยยิ้มของเจียงอวี้ก็จางลง เขามองไปยังซูหว่าน อยากจะรู้ว่านางจะตอบว่าอย่างไร

“เขาไม่ใช่พี่ชายข้าเจ้าค่ะ”

นางอธิบายเพียงว่าเขาไม่ใช่พี่ชาย แต่ไม่ได้ให้รายละเอียดอื่นใด ส่วนที่เหลือนั้นก็สุดแล้วแต่จะจินตนาการเอาเอง

“ในเมื่อไม่ใช่พี่ชายของเจ้า แล้วเหตุใดบุรุษผู้นี้จึงดูคล้ายกับผู้ใหญ่ในบ้านของเจ้าเล่า?”

ผู้ใหญ่งั้นหรือ?

เขาพูดจริงหรือ? ซูหว่านแทบจะหลุดหัวเราะออกมา

“ท่านคือท่านป๋อน้อยแห่งจวนหนิงหย่วนป๋อเจวี๋ยสินะ?” ในที่สุดเจียงอวี้ก็เอ่ยปาก

“ถูกต้องแล้ว ไม่ทราบว่าท่านคือผู้ใดหรือ?”

เมื่อพูดถึงวงศ์ตระกูลของตนเอง หนิงจื้อเชียนก็แสดงสีหน้าภาคภูมิใจอย่างยิ่ง เชิดหน้าขึ้นสูง

ราวกับจะบอกว่า ฐานะของข้าในเมืองเซียงโจวนี้ คือชนชั้นสูงอันดับหนึ่ง แล้วเจ้าเล่าเป็นตัวอะไร?

หากเอ่ยฐานะของเจียงอวี้ออกมา เกรงว่าจะทำให้เขาตกใจตายได้ แต่เขาค่อนข้างจะเก็บตัวในเรื่องนี้