ตอนที่ 429

รับคนมาหนึ่งร้อยคน เดือนหนึ่งก็ต้องจ่ายค่าจ้างแค่หกร้อยตำลึงเงินเท่านั้น เพื่อให้มั่นใจว่าสินค้าจะปลอดภัย เงินเท่านี้ก็ไม่ถือว่ามากอะไร อีกทั้งสิ่งที่ซูหว่านทำครั้งนี้ จุดประสงค์หลักก็คืออยากสร้างเส้นสายให้กับตนเอง หากเกิดจลาจลความวุ่นวายขึ้น ก็ยังสามารถเรียกคนเหล่านี้มาคุ้มครองครอบครัวได้

เพราะที่แนวหน้ากำลังสู้รบกันอยู่ ทำให้ราคาข้าวของแพงขึ้น และซูหว่านก็ซื้อข้าวสารด้วยราคาที่สูงเก็บเอาไว้จำนวนมาก เพราะคนในบ้านมีตั้งเยอะที่ต้องกิน อีกทั้งยังมีลูกจ้างอีกมากมายที่ต้องเลี้ยงดู ซึ่งไม่ใช่จำนวนเงินที่น้อยเลย

โชคดีที่การค้าของนางมีกำไรสูงและมีต้นทุนที่ต่ำ นอกจากนี้ยังมีรายได้จากการเปิดร้านปิงจีถังเข้ามาด้วย รายรับต่อเดือนหลายพันตำลึงเลยทีเดียว ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ครอบครัวของนางอยู่ได้อย่างสบาย

ในช่วงครึ่งปีหลังจะหาเวลาว่างไปหาพี่ใหญ่สักหน่อย และก็จะเอาข้าวสารไปให้เขาด้วย เพราะที่แนวหน้ากำลังสู้รบกันคงมีจำกัด และที่ชายแดนก็มีผู้ลี้ภัยจำนวนมากที่พากันหนีลงใต้เพื่อหลีกเลี่ยงสงคราม ทำให้ราคาข้าวของแพงขึ้นไปทุกที โดยเฉพาะราคาข้าว

ไม่ต้องพูดถึงเมืองที่เจริญรุ่งเรืองอย่างเซียงโจวและจงโจวเลย แค่ชาวบ้านในลุ่มแม่น้ำเซวียนเหอก็ใช้ชีวิตกันอย่างลำบากยิ่งกว่าแล้ว

ถึงตอนนั้นนางจะไปตั้งโรงทานเพื่อแจกข้าวต้มให้ผู้ลี้ภัย เพื่อเป็นการทำความดีและสะสมบุญก็แล้วกัน

พอเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิก็เป็นช่วงฤดูที่น้ำหลาก เมื่อเกิดน้ำท่วมใหญ่ก็มีเสียงคร่ำครวญไปทั่ว บ้านเรือนของผู้ลี้ภัยจำนวนมากถูกพัดพาไปกับสายน้ำ โชคดีที่ยังมีซูจิ่งที่กัดฟันสู้ค่อยควบคุมดูแลการก่อสร้างและซ่อมแซมเขื่อนที่แม้จะเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่ก็ตาม ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นกว่าปีก่อนๆ มาก

เมื่อเกิดน้ำท่วมใหญ่ และยังเป็นช่วงที่อากาศกำลังเปลี่ยนเพราะเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ชาวบ้านหลายคนจึงเป็นไข้หวัด ยาที่ซูจิ่งนำมาด้วยจึงได้ใช้อย่างเกิดประโยชน์ ได้ช่วยชีวิตคนเอาไว้มากมาย

ชาวบ้านในลุ่มแม่น้ำเซวียนเหอได้เห็นความหวังผ่านการกระทำของเขา พวกเขาคิดในใจว่า ในที่สุดก็ได้เจอขุนนางดีที่ลงมือทำงานจริงจังเสียที

……

ช่วงปลายเดือนหก ร้านอาหารเฉิงโหลวของซูอวิ๋นเริ่มลงตัวแล้ว และก็ขายดีทุกวัน ซูอวิ๋นยุ่งมากจนแทบไม่ได้หยุดพัก จนเขาอยากจะอาศัยอยู่ที่ร้านเฉิงโหลวไปเลย

ส่วนซูอี้ค่อนข้างที่จะว่าง ร้านของเขาจะเปิดเมื่อไรก็เปิด เพราะคนที่ทำงานด้านศิลปะมักจะเป็นคนแปลกๆอยู่แล้ว

ซูหว่านยังต้องหาเวลาว่างไปฉีอันจวี้ซื่อเป็นเพื่อนเขามาแล้วเลย

ชิวเหนียงกลับมาจากที่ต่างเมืองแล้ว และได้เปิดร้านปิงจีถังไปแล้วสามสาขา นางอยู่พักผ่อนเป็นเวลาสองเดือนก่อนจะออกเดินทางไปเมืองอื่นเพื่อเปิดสาขาต่อ

ซูหว่านก็ควรจะเลือกวันเดินทางไปจัดการเรื่องเปิดสาขาของร้านอวี้เหยียนถังในเมืองต่างๆ ทางเจียงหนานได้แล้ว และก็แวะไปหาพี่ใหญ่ที่เมืองโยวเซี่ยนด้วย

ในการเดินทางครั้งนี้ ซูอี้ต้องการที่จะเดินทางไปเป็นเพื่อนนางด้วยและก็ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด