ตอนที่ 446

“พี่ใหญ่ ข้ามีเรื่องจะบอกพี่"

ซูหว่านตัดสินใจที่จะเปิดเผยตัวตนของเจียงอวี้ให้เขารับรู้ รวมถึงเรื่องที่กู้เย่ว์พยายามจะดึงนางไปเป็นพวกพ้องที่เมืองเหยี่ยนโจว

เมื่อเห็นสีหน้าที่ดูจริงจังของนาง ซูจิ่งก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเรื่องที่นางจะพูดนั้นค่อนข้างสำคัญ

หลังอาหารมื้อค่ำเสร็จสิ้น พี่น้องทั้งสามก็พูดคุยกันในห้องเป็นการส่วนตัว

“พี่ใหญ่ เจียงอวี้ไม่ได้เป็นบุตรชายจากตระกูลพ่อค้าในเมืองหลวงหรอกนะ แต่เป็นบุตรชายภรรยาเอกของเจียงกั๋วกงในปัจจุบัน แล้วก็เป็นซื่อจื่อด้วย เนื่องจากฐานะอันสูงส่งนี้ เขาจึงต้องปกปิดมาโดยตลอด ข้าเองก็รู้มานานแล้ว แต่แน่นอนว่าเรื่องที่ข้าจะพูดในวันนี้ไม่ใช่เพียงเท่านั้น แต่เกี่ยวกับเรื่องของกู้เย่ว์ด้วย"

เมื่อได้ยินว่าเจียงอวี้คือเจียงกั๋วกงซื่อจื่อ สายตาของซูจิ่งและซูอี้ต่างปรากฏแววประหลาดใจอย่างที่สุด แต่ในไม่ช้าก็กลับมาสงบลง

พี่น้องทั้งสองล้วนเป็นคนฉลาด พวกเขาดูออกมานานแล้วว่าฐานะของเจียงอวี้ต้องไม่ธรรมดา น่าจะเป็นบุตรหลานของผู้มีอำนาจในเมืองหลวงเป็นแน่

แต่คิดไม่ถึงว่า เมื่อเปิดเผยฐานะที่แท้จริงออกมา เขากลับกลายเป็นบุตรชายของโหวเจวี๋ยชั้นหนึ่งเลยทีเดียว

เช่นนั้น ครอบครัวทั้งสองของพวกเขาย่อมแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว สิ่งแรกที่พวกเขาคิดในทันทีคือ ภายภาคหน้าหวานหว่านจะไม่เป็นที่ยอมรับจากครอบครัวของเขาหรือไม่

อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดที่ควรพิจารณาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องนี้ เพราะซูหว่านบอกว่ายังมีเหตุผลอื่นอีก

“มันเกี่ยวข้องกับกู้เย่ว์หรือ ที่เจ้าพูดหมายความว่าอย่างไร” ซูจิ่งขมวดคิ้วถาม

ซูหว่านพยักหน้า ก่อนจะเริ่มเล่าอย่างคล่องแคล่ว

“เมื่อต้นฤดูหนาวปีกลาย ตอนที่ข้าไปเปิดสาขาอวี้เหยียนถังที่เมืองเหยี่ยนโจว ก็ได้เจอกับกู้เย่ว์โดยบังเอิญ ตอนนั้นนางได้นัดพบกับชายคนหนึ่ง หลังจากสืบดูจึงได้รู้ว่าฐานะของชายคนนั้นสูงส่งยิ่งกว่าเจียงอวี้เสียอีก เขาก็คือองค์ชายห้านามว่ามู่หรงเซิง ข้าได้ยินเจียงอวี้เล่าว่าองค์ชายห้าผู้นี้ไม่ได้เป็นที่โดดเด่นในเมืองหลวง ทั้งชื่อเสียงในตระกูลก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร ดูภายนอกราวกับคนที่รักสงบและอิสระ ไม่ชอบการแก่งแย่งแข่งขัน แต่แท้จริงแล้วกลับทะเยอทะยานอย่างยิ่ง เมื่อเขาเห็นว่าข้าและเจียงอวี้มีใจให้กัน จึงใช้กู้เย่ว์มาพูดจาเกลี้ยกล่อมข้า หวังจะดึงตระกูลเจียงกั๋วกงให้เข้าร่วมฝ่ายของเขา

ภายหลังจากที่ข้าปฏิเสธไป เราทั้งสองจึงไม่ลงรอยกันและมองหน้ากันไม่ติด ส่วนเจียงกั๋วกงแม้ตำแหน่งสูงส่งแต่ก็วางตัวเป็นกลางเสมอมา ย่อมไม่เข้าข้างใครแบบไม่มีเหตุผล ขณะนี้แม่น้ำเซวียนเหอเกิดอุทกภัย นางบริจาคทรัพย์สินก้อนใหญ่ ทั้งยังเปิดโรงทานแจกข้าวต้มจนได้รับชื่อเสียงโด่งดัง พี่ใหญ่ พี่ดูแลการก่อสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำเซวียนเหอ เริ่มเห็นผลสำเร็จบ้างแล้ว รอเพียงสร้างเสร็จ ในภายภาคหน้าก็จะต้องเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในราชสำนักอย่างแน่นอน ส่วนตระกูลฝ่ายมารดาขององค์ชายห้าไม่มีอำนาจมากนัก จึงไม่มีกำลังสนับสนุน ข้าเกรงว่าการมาของกู้เย่ว์ในครั้งนี้ จะเป็นการชักชวนให้พี่ใหญ่ไปทุ่มเททำงานรับใช้องค์ชายห้าอีก

ข้าจึงอยากเตือนพี่ใหญ่ ตอนนี้รากฐานของเรายังไม่มั่นคง พี่ใหญ่จงระวังอย่าได้ขึ้นเรือผิดลำเชียวนะ”

ซูหว่านเจตนาดีอย่างสุดซึ้ง เกรงว่าพี่ใหญ่ของตนจะถูกภาพลักษณ์เปลือกนอกของนางผู้นั้นทำให้หลงผิด จนคล้อยตามคำพูดโน้มน้าว

ในสายตานาง องค์ชายห้าผู้นี้ดูดีไปเสียทุกอย่าง คราวก่อนก็เป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ

เมื่อซูจิ่งได้ฟังคำพูดของนาง คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันแน่น เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ากู้เย่ว์จะเข้าไปพัวพันกับองค์ชายห้าได้