ตอนที่ 480

แต่นางก็ไม่อาจทนเห็นเขาเสียใจ นางยอมรับว่าแค่เห็นหน้าแบบนี้ของเขา นางก็ใจอ่อนขึ้นมาทันที

ดังนั้น นางจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบคางของเขาเบาๆ แล้วประคองใบหน้าเขาไว้ นี่มันคือท่าไม้ตายเฉพาะตัวที่นางเคยใช้สมัยอยู่หุบเขาซานหยางเลยนะ เจียงอวี้ยังจดจำบ่ายวันนั้นได้แม่นไม่มีวันลืม

ความทรงจำในอดีต ทำให้จิตใจคนเราเปราะบางที่สุด

“เด็กดี ข้าไม่ได้ไม่อยากแต่งงานกับเจ้าเสียหน่อย เพียงแค่ว่าพี่ชายทั้งสองของข้าก็อาจจะได้แต่งงานในปีนี้ ข้าคิดว่าน่าจะจัดการเรื่องของพวกเขาให้เสร็จสิ้นเสียก่อน ไม่อย่างนั้นท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าจะไม่เหนื่อยแย่หรือ ต้องมาจัดงานให้ลูกสามคนในคราวเดียวแบบนี้ มันไม่ไหวนะจริงไหม”

ซูหว่านนั้นพิจารณาทุกอย่างเพื่อครอบครัวอยู่เสมอ คงไม่ดีแน่ถ้าทุกอย่างจะมากระจุกตัวพร้อมกัน ทั้งยังเร่งรีบเกินไป

การตัดสินใจของนางนั้นถูกต้อง เจียงอวี้ย่อมต้องเข้าใจ

“ที่เจ้าว่ามาก็ถูก ข้าไม่อาจปล่อยให้ท่านลุงและท่านป้าต้องเหนื่อยเกินไป และพี่ชายของเจ้าก็ยังไม่ได้แต่งงานเลย เจ้าที่เป็นน้องสาว ตามธรรมเนียมแล้วต้องแต่งงานหลังพี่ชาย ข้าก็จะรอให้งานแต่งของพี่ชายเจ้าเรียบร้อยเสียก่อน แล้วจึงจะนำสินสอดมาสู่ขอเจ้า พวกเรากำหนดฤกษ์ดีในปีหน้า อย่างนี้ก็ไม่ถือว่าเร่งรีบเกินไปใช่ไหม”

เจียงอวี้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ในทันทีทันใด ดูออกว่าเขาร้อนใจเพียงใด

ซูหว่านคิดจะเย้าแหย่เขา จึงเอื้อมมือน้อยๆ ผลักเขาเบาๆ

“ง่ายแค่นี้ เจ้าก็คิดว่าข้าจะแต่งด้วยแล้วหรือ"

แต่เดิมเจียงอวี้ยังคงเปี่ยมด้วยความยินดี แต่คำพูดนี้ทำเอาเขาตะลึงงันไปชั่วขณะ เขาจ้องมองไปยังซูหว่าน แล้วเอ่ยถาม

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร”

ความจริงซูหว่านเพียงแค่อยากจะหยอกล้อเขาเล่นเท่านั้น ไม่ได้มีความหมายอื่นใดแอบแฝง

“เจ้าคิดเอาเองก็แล้วกัน!” ซูหว่านยักไหล่ ปล่อยให้เจียงอวี้จมอยู่กับความสับสน

คิดแล้วคิดอีก เจียงอวี้ก็คิดไม่ออกสักอย่าง เมื่อต้องเจอกับเรื่องของซูหว่าน เขาก็ดูจะกลายเป็นคนโง่เขลาไปเสียทุกที คงเป็นเพราะใจของสตรีนั่นยากจะหยั่งถึงอย่างที่เขาเคยได้ยินมาจริงๆ

วันหลังต้องไปถามมู่หรงไหวเสียแล้ว เขาเป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวและรู้ใจสตรีที่สุด

แต่ถึงอย่างนั้น เจียงอวี้ก็ยังอยากจะทำให้ซูหว่านสบายใจขึ้น เขากดไหล่ของนาง บังคับให้นางมองมาที่ตัวเอง จากนั้นก็พูดอย่างจริงจังแน่วแน่ว่า

“หวานหว่านเจ้าโปรดวางใจ ข้าเจียงอวี้ชีวิตนี้จะซื่อสัตย์ภักดีต่อเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และจะมีเจ้าเป็นสตรีเพียงคนเดียวเท่านั้น ข้าจะทำตามกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด ทั้งสามหนังสือหกพิธี สามแม่สื่อหกของหมั้น และแต่งเจ้าเข้าจวนด้วยเครื่องประดับแดงยาวสิบลี้ ส่วนคุณธรรมสามประการและสี่คุณสมบัติของสตรีที่เจ้าว่ามานั้น ข้าล้วนจดจำไว้ในใจและจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด!

เมื่อซูหว่านได้ยินเขากล่าวเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

คนอย่างเจียงอวี้ที่เก่งกาจเพียงนี้ ไฉนอยู่ต่อหน้านางจึงดูเหมือนคนไร้สติเช่นนี้ ทำเอานางขำแทบตาย

แต่ซู่หว่านก็ยังคงเล่นตาม แสร้งทำเป็นวางอำนาจ

“หึ! ก็ต้องดูว่าเจ้าจะทำตัวดีแค่ไหน!"