ตอนที่ 54

แต่นางนั้นเอาแต่ใจตัวเอง ไม่เหมาะกับพี่ใหญ่ที่แสนดี ถูกตามใจจนเสียคน กลายเป็นคนอวดดี ดุร้าย และมักสร้างเรื่องให้พี่ใหญ่ต้องอับอายอยู่เสมอ จนกระทั่งพี่ใหญ่ไปเป็นขุนนางในเมืองหลวง ก็ยังได้ฉายาว่า ‘มีภรรยาที่ดุร้าย’

ส่วนเรื่องที่ว่าพวกเขาลงเอยกันได้อย่างไรนั้น ในนิยายเล่าว่าพี่ใหญ่ได้ทำลายความบริสุทธิ์ของนาง เหตุการณ์เกิดขึ้นก่อนการสอบจอหงวนฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งก็คือปลายปีนี้ หลังจากนั้นพี่ใหญ่ก็สอบได้เป็นขุนนาง และแต่งงานกับบุตรีของเจ้าสำนักศึกษาตามสัญญา

เรื่องนี้เป็นที่โจษจันกันมาก แม้แต่กู้เย่ว์ก็ยังได้ยิน ตอนนั้นพี่ใหญ่เพิ่งสอบได้ตำแหน่งทั่นฮวา เพื่อชื่อเสียงในหน้าที่การงาน จึงจำใจต้องแต่งงานกับนาง

แต่พี่ใหญ่ไม่เคยรักนางเลย จะทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร? นี่มันเป็นอุบายร้ายชัดๆ

คนพวกนี้ล้วนเห็นแก่ความสามารถของพี่ใหญ่ พยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะเกาะเกี่ยวผู้มีอำนาจ!

"จะรับมาเปล่าๆ ได้อย่างไรเจ้าคะ เกรงใจแย่เลย"

เมื่อเศษเสี้ยวความทรงจำเหล่านั้นหลั่งไหลเข้ามาในหัว ซูหว่านก็หน้าเสียทันที แต่นางก็ยังคงฝืนยิ้มออกมา

นางหันไปหั่นสบู่นมแพะชิ้นใหญ่ แล้วเปิดประตูรั้ว จากนั้นก็ยัดสบู่ใส่มือเหอเจียวหลันอย่างแรง

"พี่เจียวหลัน สบู่ที่ให้ไปใช้ดีไหมเจ้าคะ? ถ้าท่านไม่ยอมรับเงิน เช่นนั้นข้าขอมอบสบู่ให้ท่านเพิ่มอีกก้อนนึงนะ"

นับจากนี้ไป นางจะต้องไม่ปล่อยให้พวกเขามาสร้างความสัมพันธ์อะไรอีกแล้ว เรื่องเล็กน้อยสะสมไปนานๆ ก็จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้

วันไหนถ้าพวกเขาใช้บุญคุณมาบังคับพี่ใหญ่ของนางขึ้นมา แล้วจะทำอย่างไร? หาเรื่องใส่ตัวเสียเปล่าๆ

เหอเจียวหลันดูไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่ก็ยังคงรอยยิ้มไว้บนใบหน้า นางคิดว่าซูหว่านมีน้ำใจจริงๆ เลยไม่ได้คิดอะไรมาก

พี่ใหญ่เป็นคนที่ใจดีกับนางมากที่สุดในบ้าน วันแรกที่มาถึง เขาก็พานางกลับบ้าน หลังจากนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความห่างเหินและไม่เชื่อใจจากพี่ชายคนอื่นๆ เขาก็ช่วยไกล่เกลี่ย ไม่เคยพูดจาหนักหน่วงใส่นางเลย มักจะพูดจาอ่อนโยนปกป้องนางเสมอ แล้วนางจะปล่อยให้พี่ใหญ่เดินทางผิดได้อย่างไร?

ซูหว่านตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะต้องช่วยให้เขาหลีกเลี่ยงการแต่งงานที่โชคร้ายนี้ให้ได้ และในวันข้างหน้าจะได้พบกับคู่ครองที่ดี มีชีวิตที่สุขสมบูรณ์ตลอดไป

"ใช้ดีจ่ะ ข้ายังคิดอยู่เลยว่าจะมาซื้อกับเจ้าอีก ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า!" เหอเจียวหลันถูกยัดสบู่นมแพะใส่ในมือแล้ว จึงไม่สะดวกที่จะคืนกลับไป

"ถ้าใช้หมดแล้ว มาหาข้าได้เลยนะ ข้าจะลดราคาให้"

ซูหว่านพลิกสถานการณ์กลับ ให้บุญคุณกับอีกฝ่ายไปแทน เรียกได้ว่าใช้กลยุทธ์เดียวกับที่อีกฝ่ายใช้เพื่อเอาชนะ!

สุดท้าย หลังจากพูดคุยกันอีกเล็กน้อย เหอเจียวหลันก็จากไปอย่างไม่สบอารมณ์

พอนางจากไป สีหน้าของซูหว่านก็มืดครึ้มลงทันที คนอย่างพี่ชายของนางที่บริสุทธิ์ผุดผ่องราวกับสายลมและแสงจันทร์ จะมาถูกคนที่มีเจตนาร้ายเหล่านี้ถ่วงความเจริญไปได้อย่างไร?

ตราบใดที่นางยังอยู่ เรื่องเช่นนั้นจะไม่มีทางเกิดขึ้นในชาตินี้อย่างแน่นอน