ตอนที่ 65

เจียงอวี้ไม่ใช่คนประเภทที่ชอบประจบสอพลอ เขามักจะพูดความจริงเสมอ

“แค่สองจานนี้จะเอาไปเทียบกับภัตตาคารชื่อดังใหญ่ๆ ก็คงจะรีบร้อนเกินไป โลกนี้มีอาหารหลายแขนง แต่ละแขนงก็มีเอกลักษณ์ของตัวเอง แค่หมูอย่างเดียวก็มีวิธีทำตั้งหลายแบบ จะไปตัดสินว่าอะไรดีไม่ดีก็คงยาก แต่ข้าบอกได้ว่าถ้าเปิดในอำเภอชิงเหอ ธุรกิจก็น่าจะรุ่งเรืองมาก!”

เจียงอวี้มีศิลปะในการพูด คำตอบของเขานั้นไร้ที่ติ และยุติธรรม

มีแค่ประโยคหลังก็พอแล้ว ซูอวิ๋นไม่ได้อยากก้าวกระโดดในทีเดียว ก็เริ่มจากอำเภอชิงเหอไปก่อนก็แล้วกัน

ดังนั้น

ซูอวิ๋นจึงตบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน ทุกคนมองเขาด้วยความไม่เข้าใจ เห็นแค่ว่าเขามีสีหน้าที่มุ่งมั่น

“ข้าตัดสินใจแล้ว! ข้าจะหาเงินทำธุรกิจ เปิดภัตตาคาร และจะทำให้สูตรลับเฉพาะตัวของข้าโด่งดังไปทั่ว!”

“เจ้าจะเปิดภัตตาคารเดี๋ยวนี้เลยหรือ?” ซูอี้ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ทำไม คิดว่าข้าเปิดไม่ได้หรืออย่างไร?” ซูอวิ๋นจ้องเขา ทำไมถึงได้ชอบพูดขัดคออยู่เรื่อย ไม่ใช่ว่าฝาแฝดจะใจตรงกันหรอกหรือ?

“แต่เดือนหน้าพวกเราเพิ่งจะอายุสิบหก ข้าว่าท่านควรจะหาที่ฝึกงานดูก่อน เรียนรู้การทำงาน แล้วค่อยพูดเรื่องเปิดภัตตาคารก็ยังไม่สาย”

เขาให้คำแนะนำด้วยความจริงใจ ไม่ได้ต้องการชี้นำผิดๆ

“ข้าเห็นด้วยกับพี่ห้า พวกเราควรเรียนรู้ดูก่อน พอสะสมประสบการณ์ได้แล้วค่อยพูดเรื่องเปิดภัตตาคาร!”

ซูหว่านเห็นด้วยอย่างยิ่งกับคำแนะนำของซูอี้ เขาเป็นคนที่คิดรอบคอบที่สุดจริงๆ คำแนะนำที่ให้มานั้นสมเหตุสมผลมาก

“แต่ที่ข้าคิดไว้ก็คือ หาเงินให้ได้มากพอเสียก่อน แล้วค่อยไปฝึกงาน!”

ซูอวิ๋นก็รู้ว่าไม่ควรใช้อารมณ์ตัดสินใจอะไรไปตามใจชอบ แต่การเปิดภัตตาคารต้องใช้เงินจำนวนมาก น้ำแข็งจับตัวหนาสามจั้งใช่ว่าจะเกิดจากความหนาวในวันเดียว (สำนวนนี้หมายถึงเรื่องใหญ่ไม่ได้สำเร็จได้ในวันเดียว) ถ้าเขาไม่เริ่มพยายามตั้งแต่ตอนนี้ แล้วเมื่อใดจะสะสมเงินทองได้ครบกัน?

"วิธีหาเงินน่ะข้ามีเยอะแยะ ขอแค่ท่านยอมออกแรงก็พอแล้ว พี่สี่ เดี๋ยวข้าจะบอกวิธีหาเงินให้ แล้วพอท่านเปิดภัตตาคารเมื่อไรก็แบ่งกำไรให้ข้าสักสองสามส่วนแค่นั้นพอ ตกลงไหม?"

ช่วยพี่สี่หาเงินทุนเริ่มต้นกิจการ เพื่อวางรากฐานความสัมพันธ์แบบหุ้นส่วนทางธุรกิจ

“วิธีอะไร เจ้าลองว่ามาซิ ขอแค่เป็นเงินที่ได้มาอย่างสุจริต หลังจากเปิดภัตตาคารแล้ว ข้าจะแบ่งกำไรให้เจ้าห้าส่วน!”

ซูอวิ๋นชูห้านิ้ว อย่างไรเสียก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ความผูกพันธ์ทางสายเลือดมีอยู่แล้ว ไม่ใช่คนนอกเสียหน่อย ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงไม่ยอมหรอก

เจียงอวี้ก็มองซูหว่านด้วยความสนใจ ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม อยากรู้ว่านางมีแผนดีๆ อะไร ถึงได้พูดเรื่องการหาเงินได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น