ตอนที่ 656

อยู่ด้วยกันมาหลายปีขนาดนี้ เขาย่อมรู้ความในใจของซุนหลิงเอ๋อร์อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

ยามค่ำคืน ซุนหลิงเอ๋อร์เพิ่งอาบน้ำเสร็จ และสวมชุดนอนนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

ซูมู่โอบกอดนางจากด้านหลัง และจุมพิตที่ข้างหูของนาง

ด้วยเหตุนี้ ซุนหลิงเอ๋อร์ทั้งร่างจึงอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน ตัวของนางสั่นเทาเล็กน้อย

ถูกดึงความคิดกลับมาอย่างกะทันหัน นางจึงหดคอลง

“ท่านทำอะไร?”

ซูมู่ไม่ตอบนาง แต่กลับโน้มตัวลงจูบนางอย่างยั่วเย้า จากนั้นก็อุ้มนางในแนวนอนตรงไปยังเตียง

ปกติซูมู่จะค่อนข้างรู้จักควบคุมตนเอง จะไม่เรียกร้องมากเกินไป แต่วันนี้เขากลับดูบ้าคลั่งเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

“อยากมีลูกแล้วหรือ? หืม?” เขาถามนางด้วยเสียงที่แหบพร่า

ความในใจของซุนหลิงเอ๋อร์ก็ถูกเปิดเผยออกมาเช่นนี้ ทำให้นางหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย แต่นางก็ยังพยักหน้ารับอย่างซื่อตรง

“ข้าอยากจะมีลูกให้ท่าน” นิ้วของนางวนเวียนอยู่บนหน้าอกของเขา ทำให้เขารู้สึกคันยุบยิบในใจ

“ถ้าอย่างนั้นก็มีเลย มีสองคนไปเลย!” ซูมู่เผยรอยยิ้มที่ยั่วยวนและชวนหลงใหล จากนั้นก็ซบใบหน้าลงที่คอของนาง จูบนางอย่างไม่หยุดหย่อน

ค่ำคืนอันหวานชื่น...

...

อันที่จริง คนที่อยากมีลูกไม่ได้มีแค่ซุนหลิงเอ๋อร์เพียงคนเดียว ซูหว่านก็มีความคิดนั้นเช่นกัน เพียงแต่ความปรารถนานั้นไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น

นางมักจะจินตนาการอยู่เสมอว่าลูกของนางกับเจียงอวี้จะหน้าตาเป็นอย่างไร จะเหมือนเขาหรือเหมือนนาง?

แต่ถึงอย่างไร หน้าตาก็ต้องไม่ขี้ริ้วขี้เหร่อย่างแน่นอน เพราะพันธุกรรมของทั้งสองคนก็เห็นๆ กันอยู่

สำหรับเจียงอวี้ เขาไม่ได้เร่งรีบนัก เขาอยากจะใช้ชีวิตแบบสองต่อสองกับซูหว่านให้นานขึ้นอีกหน่อย แล้วค่อยพูดถึงเรื่องลูก

อีกทั้ง เขายังมีลางสังหรณ์ว่าในช่วงสองปีนี้เมืองหลวงอาจจะไม่สงบ การมีลูกในตอนนี้จึงดูไม่ปลอดภัยนัก

แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่เขาคนเดียวที่จะตัดสินใจได้ และเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้ซูหว่านกินยาป้องกัน เพราะกินยามากไปก็ไม่ดี

ถ้าหากมีลูก สิ่งที่เขาจะทำได้ก็คือการพยายามปกป้องนางและลูกให้ดีที่สุด

เพียงแต่ ชีวิตที่สงบและหวานชื่น ก็มักจะมีเรื่องน่ารำคาญใจมาเป็นระยะๆ