ตอนที่ 670

ภรรยาเขายังตั้งครรภ์อยู่ เป็นช่วงเวลาที่ต้องการการดูแลมากที่สุด เขาก็อยากจะอยู่บ้านทุกวันให้ได้

เมื่อกำจัดภัยคุกคามทั้งหมดได้แล้ว เขาก็ควรกลับไปเป็นซื่อจื่อที่ว่างงานคนเดิม ไม่ต้องทำอะไรเลยจะดีกว่า

แต่ซูหว่านไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย ในแต่ละวันมีพี่สะใภ้มากมายมาอยู่เป็นเพื่อน นางจึงไม่เบื่อเลย อีกทั้งยังเรียนรู้การทำเสื้อผ้าให้ทารก ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก

หลังจากซูอี้เสร็จธุระในเมืองหลวง เขาก็นำสินสอดที่เตรียมไว้เดินทางไปยังเซียงโจว พ่อซูร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย พวกเขาเตรียมเอกสารสมรสเรียบร้อยแล้ว และเมื่อถึงเวลาจะเชิญแม่สื่อที่เซียงโจว เนื่องจากครอบครัวของฝ่ายหญิง อยู่ที่เซียงโจวกันทั้งหมด การมีพวกเขาช่วยจัดการเรื่องต่างๆ จึงอำนวยความสะดวกอย่างมาก

หลังจากมอบสินสอดแล้ว ก็เป็นการหารือเรื่องงานแต่งงาน เนื่องจากทั้งสองสถานที่ห่างไกลกัน การออกเรือนและการรับตัวเจ้าสาวจึงกลายเป็นปัญหา ในที่สุดฉีอันจวีซื่อก็ตัดสินใจที่จะย้ายกลับมาที่เมืองหลวงกันทั้งครอบครัว

พวกเขามีบ้านในเมืองหลวง แต่เดิมที่กลับไปเซียงโจวก็เพื่อกลับไปใช้ชีวิตวัยเกษียณ แต่น่าเสียดายที่มีลูกสาวเพียงคนเดียว ตอนนี้ลูกสาวจะต้องแต่งงานมายังเมืองหลวง พวกเขาที่เป็นพ่อแม่จึงทำได้เพียงตามใจนางเท่านั้น

ดังนั้น ครอบครัวของลั่วซีจู๋จึงย้ายกลับมาที่เมืองหลวงกันทั้งครอบครัวอย่างยิ่งใหญ่

ซูอี้เดินทางมาแต่ไกลพร้อมสินสอดทองหมั้น นั่นคือความจริงใจของเขา และในตอนนี้เขาก็ยังไม่รังเกียจที่จะลำบากติดตามครอบครัวพ่อตาไปขนย้ายบ้าน นั่นก็คือท่าทีของเขา ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ไม่ได้ขัดแย้งกันเลย

และเมื่อมู่หรงไหวขึ้นครองอำนาจ ปัญหาที่อ๋องเซียงกังวลมาตลอดก็ได้รับการแก้ไข

เมื่อมีเจียงซื่อจื่อและเสนาบดีซูรับรอง เขาก็ไม่จำเป็นต้องย้ายไปที่ดินแดนศักดินาอีกแล้ว ดังนั้นเมื่อทูลขอพระราชทานสมรส ฮ่องเต้ก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเล และตรัสว่าหลานสาวอย่างเจียเฉิงแต่งงาน พระองค์จะต้องมอบของขวัญให้อย่างแน่นอน

อีกทั้งอ๋องเซียงที่เป็นน้องชายผู้นี้ ก็จงรักภักดีต่อพระองค์อย่างแท้จริง นับตั้งแต่พระองค์ยังเป็นองค์ชาย ก็คอยอยู่ข้างกายและสนับสนุนพระองค์ ดังนั้นเมื่อพระองค์ขึ้นสู่จุดสูงสุด จึงได้ให้เขาอยู่ต่อในเมืองหลวง

อ๋องเซียงฉลาดมาก อยู่มาหลายปีอย่างซื่อสัตย์ ไม่สร้างปัญหา เป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนและระมัดระวัง อาจกล่าวได้ว่าไม่เคยสร้างแรงกดดันใด ๆ ให้กับพระองค์เลย และไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดจากพระองค์อย่างเปิดเผยด้วย

ตอนนี้เมื่อเขามาหา ฮ่องเต้ก็ตอบรับคำขอพระราชทานสมรสของเขาทันที พระราชทานสมรสให้กับเจียเฉิงและซูเฉิน และยังทรงเลือกวันมงคลฤกษ์ที่ดีที่สุดให้พวกเขาเป็นวันแต่งงานด้วยพระองค์เอง

วันแต่งงานกำหนดไว้ในเดือนสิบสอง ตามปฏิทินจันทรคติ นั่นคือช่วงก่อนสิ้นปี ในวันที่ยี่สิบห้าเดือนสิบสอง

หากนับรวมทั้งหมดก็ยังเหลือเวลาอีกมากกว่าครึ่งปี ช่วงไว้ทุกข์ของอดีตองค์รัชทายาทจะสิ้นสุดลงในเดือนสิบ การเลือกวันเช่นนี้ก็ถือว่าสมเหตุสมผล

เพียงแต่การแต่งงานในช่วงฤดูหนาวนั้นค่อนข้างหาได้ยาก

แต่ก็ไม่สามารถเลือกมากขนาดนั้นได้แล้ว ขอแค่ได้แต่ง วันตรุษจีนก็ยังได้

จนถึงตอนนี้ เรื่องสำคัญในชีวิตของพี่ชายทุกคนจึงถือว่าได้ลงหลักปักฐานแล้ว

…

ซูหว่านตั้งครรภ์เจ็ดเดือนแล้ว ดูอ้วนท้วนขึ้น เจียงกั๋วกงก็รู้สึกเป็นทุกข์เช่นกัน รอบกายไม่มีสตรี ส่วนเจียงอวี้ก็ยุ่งมากทุกวันจนไม่มีเวลาพักเท้า ทำให้พ่อสามีอย่างเขาต้องคิดหาวิธีดูแลลูกสะใภ้