ตอนที่ 674

ในชั่วพริบตา เขาก็ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก ประหม่า จนไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรก่อนดี

เดิมทีก็ได้ซักซ้อมกันไว้อย่างดีแล้วว่าเมื่อเริ่มมีอาการจะต้องทำอย่างไร แต่ตอนนี้สมองกลับว่างเปล่าไปหมด

“หวานหว่าน เจ็บมากหรือไม่?”

ซูหว่านมองเขาแล้วส่ายหน้า

“เพิ่งจะเริ่มเอง ยังทนได้อยู่ ท่านรีบไปเรียกท่านแม่เถอะ ส่วนเรื่องที่เหลือก็ให้ท่านแม่จัดการไป ท่านอยู่เป็นเพื่อนข้าก็พอ”

นางมองดูท่าทางที่รีบร้อนและสับสนของเขาแล้วก็รู้สึกตลก

เจียงอวี้จึงลุกขึ้นแต่งตัว จากนั้นก็เรียกหลิวอวิ๋น ให้ไปเชิญฮูหยินผู้เฒ่ามา

ในชั่วพริบตา ลานเรือนของซูหว่านก็สว่างไสวราวกับกลางวัน และไม่นานหลังจากนั้น พวกพี่ชาย พ่อซูเจียงกั๋วกง และท่านตา ก็มารวมตัวกันที่ลานเรือนจนครบ

หมอตำแย และแม่นม เข้าประจำที่ทั้งหมด รอเพียงแค่ซูหว่านปากมดลูกเปิดได้ถึงระดับหนึ่ง ก็จะเริ่มทำคลอดได้

เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ อาการ ปวดท้องคลอด ก็จะ ทวีความรุนแรงขึ้น ในเวลานี้จึงเป็นช่วงที่ต้องเสริมสร้างพละกำลังไว้ก่อน

ห้องครัวได้ตุ๋นรังนกบำรุงกำลังมาส่งให้ ซูหว่านดื่มไปสองชาม แล้วยังกินผิงกั่วไปอีกครึ่งลูก จึงรู้สึกว่ามีเรี่ยวแรงเต็มเปี่ยมไปทั้งตัว

เจียงอวี้อยู่ข้างๆ นางมาโดยตลอด คอยพูดคุยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

สมัยที่ซูหว่านอยู่ในยุคสมัยใหม่ก็เคยศึกษาหาความรู้มาบ้าง สรุปได้ว่า เมื่อมีอาการปวด หากยังพอทนได้ ก็ควรหลีกเลี่ยงการเสียแรงไปกับการร้องโอดโอย แต่ให้เก็บสะสมพละกำลังไว้เพื่อออกแรงเบ่งตอนคลอดแทน หากปวดมาก ก็ให้เดินไปมาในห้องมากหน่อย และหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

ท้องแรกมักจะใช้เวลานาน เจียงอวี้จึงประคองนางเดินไปรอบๆ ห้อง แม้ว่าซูหว่านจะไม่ได้ร้องโอดโอยมากนัก แต่ก็ยังสามารถเห็นเส้นเลือดสีเขียวเล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นบนขมับของนางจากการฝืนทน ซึ่งแสดงให้เห็นว่านางกำลังทรมานอย่างมากในขณะนี้

เจียงอวี้ ปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเจ็บปวดแทนนางได้ แต่ความปรารถนานี้ก็ไม่อาจเป็นจริงได้

เขาหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเหงื่อให้นาง

“ถ้าปวดก็ร้องออกมาเถอะ ข้าอยู่ตรงนี้!”

ซูหว่านยิ้มให้เขา จากนั้นอาการปวดท้องคลอดก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนรอยยิ้มของนางเริ่มบิดเบี้ยว

หลังจากตั้งสติได้แล้ว นางก็อธิบายต่อทันที

“ต้องเก็บแรงไว้หน่อย ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะไม่มีแรงคลอดเจ้าตัวเล็กนี่ออกมาได้ สามเดือนแรกทำให้ข้าทรมานแทบแย่ ข้าอยากจะเห็นนักว่าเขาเป็นเทพองค์ไหนกัน”

ซูหว่านในเวลานี้ ยังมีอารมณ์ขันที่จะพูดล้อเล่นได้

แต่ในไม่ช้า นางก็หัวเราะไม่ออกอีกต่อไป เมื่อน้ำคร่ำแตก อาการปวดอย่างรุนแรงก็ถาโถมตามมา

มีคำกล่าวที่ว่า การคลอดบุตรของผู้หญิงนั้น ช่วงที่เจ็บปวดที่สุด ก็เปรียบเสมือนซี่โครงยี่สิบซี่หักพร้อมกัน