บทที่ 107 สรุปว่าคือใคร

บทที่ 107 สรุปว่าคือใคร

หลังจากส่งหยู่ถิงกลับบ้านแล้ว ผมก็รีบตรงไปยังที่พัก จากนั้นก็รับโทรศัพท์ของดี๋ชิงโถง

เธอบอกผมว่า ชุยเหมี่ยวเจ๊งแล้ว

ตั้งแต่ผมออกไป เธอก็กินเป็นว่าเล่นกินอย่างจริงจัง และอะไรที่แพงก็สั่งอันนั้น

ดังนั้นเมื่อแผนกห้องพักเข้ามาในวันรุ่งขึ้นเพื่อหาคนเคลียร์บัญชี ทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอจึงไม่เหลือเงินแล้ว จนเกือบจะถูกจับส่งสถานีตำรวจ

เธอติดต่อเพื่อนไปหลายคน เพื่อนร่วมชั้น นี่เป็นวิธีเดียวที่เธอจะได้ค่าอาหาร

จากนั้นก็ออกมาจากโรงแรม เธอก็โดนพวกเจ้าเงินกู้ขวางไว้

อีกฝ่ายบอกว่าสถานะของผมนั้นเป็นของปลอม รถก็ถูกขโมยไปแล้ว จึงทำได้เพียงตามหาผู้ค้ำประกันอย่างเธอ

ในที่สุดภายใต้การกดดันของฝ่ายตรงข้าม ชุยเหมี่ยวจึงไปพบดี๋ชิงโถงสามีของเธอ จากนั้นตาแก่นั่นก็ไม่สนใจอะไรเธอ และยังให้คำแนะนำเธอ ด้วยการไปขายตัวแลกเงิน

ในที่สุด ชุยเหมี่ยวก็ใช้เทคนิคนี้ในการหาเงิน จากนั้นดี๋ชิงโถงก็โทรมารายงานอีกครั้ง ว่าเธอถูกจับกุม ข้อหาต้องสงสัยว่าค้าประเวณี...

ชุยเหมี่ยว น่าอนาถเล็กน้อย สิ่งนี้ทำให้ผมเริ่มรู้สึก...ละอายใจ

อาจจะใช่ อย่างไรก็ตามผมรู้สึกอารมณ์ไม่ดี หลังจากวางสายโทรศัพท์ของดี๋ชิงโถงแล้ว ผมก็เห็นเงาร่างหนึ่งเดินอยู่ริมถนน จึงหยุดรถ

เมื่อจ้าวเย่นซวนเดินออกมา ผมจึงเปิดประตูรถ

เธอขึ้นมาบนรถอย่างมีความสุข และยังยิ้มให้ผม แต่เป็นเพียงรอยยิ้มที่ไร้ความปรานี

“พวกเราไปไหนกัน ไปดูหนัง หรือไปKTV”

เธอดูเหมือนกำลังตั้งใจแกล้งผม แต่หลังจากไปกินหยู่ถิงสองมื้อมาแล้ว ผมจึงไม่ค่อยสนใจเรื่องนั้น

จ้าวเย่นซวนไม่คุ้นเคยกับมีดและส้อมอย่างเห็นได้ชัด ที่จริงแล้วผมก็ไม่ได้คุ้นชินกับมัน จึงต้องใช้เวลาฝึกฝนเป็นเวลานาน

หลังจากช่วยเธอหั่นสเต็กแล้ว ผมจึงตัดส่วนที่อยู่ตรงหน้าผม

หลังจากรับประทานอาหาร ไวน์แดงที่เหลือก็ถูกเก็บไว้ในร้านอาหารตะวันตก จากนั้นก็ขับรถพาเธอไปส่งที่บ้าน

เมื่อจอดรถที่ประตูบ้านของเธอ จ้าวเย่นซวนก็ไม่ยอมลงจากรถ แต่กลับมองมาที่ผม

“ทำไมวันนี้คุณถึงไม่รังแกฉันเลย”

ผมจุดบุหรี่ขึ้นหนึ่งมวน จากนั้นก็ลดกระจกรถลง “ทำไม คุณอยากหรือ เสพติดหรือ”

จ้าวเย่นซวนหัวเราะดังอยู่ในรถอย่างไม่มีความเป็นผู้หญิง หัวเราะที่ผมไม่รู้อะไรเลย สับสนไปหมด

“ทำอะไร นี่คุณกินสเต็กชิ้นนั้นเข้าไปคงจะเป็นเนื้อวัวบ้าแน่ๆ”

พูดจบ จ้าวเย่นซวน สอดมือเข้าไปในกระโปรง ถูเบาๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวัง แม้กระทั่งเสียงครวญครางที่น่าประทับใจ

“มาสิ ในเมื่อคนต้องการ ก็มาให้ฉันสิ เอาให้ดุเดือดเลยสิ”

เมื่อหญิงสาวคนนั้นดูมีเสน่ห์ขึ้นมา การดึงดูดนั้นจึงยากจะก้าวพ้น

เพียงแต่ ผมยังจำประโยคหนึ่งได้แม่นยำ เรื่องที่น่าดึงดูดย่อมีกับดักรออยู่

สุดท้าย เมื่อเห็นผมไม่รู้สึกอยากเสพ จ้าวเย่นซวนก็เก็บมือไปด้วยความโกรธ

จากนั้นก็ปิดประตูอย่างแรง จากนั้นจ้าวเย่นซวนก็จากไป

ประจำเดือนมาแล้วหรือ ไม่แปลกใจเลยที่กล้าจะยอมให้ผมเลีย...

เมื่อกลับไปถึงที่พักของจางหงหวู่ หลังจากลงจากรถ ผมก็จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย หยุดพักครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว จึงรีบขับรถไปยังศูนย์อาบน้ำตี้หวัง

เมื่อผมมาถึงห้องรับรอง ก็พบว่าวันนี้มีบรรยากาศแปลกๆ ไม่มีการเล่นไพ่ ไม่มีการพูดคุย ทุกคนได้แต่นั่งสูบบุหรี่ และเล่นโทรศัพท์มือถือ รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในบรรยากาศที่ใครเอ่ยปากก่อนคนแรก คนนั้นต้องเลี้ยงข้าวทุกคน

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จ ผมก็ใช้ศอกสะกิดหลิวทง “เกิดอะไรขึ้น”

“เจ้าของร้านมา”

เจ้าของร้าน หวงติ้งแหวนนะหรือ

“เขาจะมาก็มาสิ ทำไมเขามาแล้วพวกเราต้องไม่พูดไม่จากันด้วยล่ะ”