บทที่ 108 ขอยืมอารมณ์ผม

บทที่ 108 ขอยืมอารมณ์ผม

นั่งลงในอ่างอาบน้ำ ผมอุ้มเสี่ยวฉิงมาไว้บนร่างกายของตัวเอง ใช้ร่างกายสร้างความอบอุ่นให้เธอ

ท่ามกลางเสียงสะอื้น เธอจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ผมฟัง

สามีของเธอรักเธอมากมาตลอด จนกระทั่งเกิดเรื่องซานจี่ขึ้นมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด

ในตอนแรก เสี่ยวฉิงยืนกรานจะฟ้องซานจี่ แต่สามีของเธอไม่อยากให้เอาไว้ ต้องการแค่เงิน ในที่สุดก็ผลักดันเหตุผลว่าทำไมเด็กจึงต้องการเงินในอนาคต เธอจึงได้แต่ยอมเท่านั้น

แต่หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สามีของเธอก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นพิษสุราเรื้อรัง ทันทีที่ดื่มเข้าไปก็จะชวนทะเลาะวิวาททุกครั้ง มักจะด่าเธอว่าเป็นผู้หญิงที่ชอบมั่วผู้ชาย ดุด่าเธอเพราะอยากได้แต่เงิน แม้อีกฝ่ายจะสร้างมลทินให้เธอ แต่เธอก็เพิกเฉยได้

เสี่ยวฉิงโต้เถียง จากนั้นก็เต็มไปด้วยการทุบตีที่ไร้เหตุผล

และสถานการณ์ต่างๆ ก็เลวร้ายลง จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้สถานการณ์ผิดปกติก็พัฒนาขึ้น

ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงทางสภาพจิตใจของสามีของเธอ แต่ที่รู้คือเรื่องนี้ต้องเกี่ยวกับเรื่องที่ซานจี่วางยาเสี่ยวฉิง

บางทีอาจเป็นเพราะจิตใจไม่สามารถผ่านพ้นอุปสรรคเหล่านั้นมาได้ หรืออาจเป็นเพราะข่าวเล่าข่าวลือ แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใด นี่ก็ไม่น่าใช่เหตุผลที่เขาจะทอดทิ้งผู้หญิงของตนเองได้ นับประสาอะไรกับการพลิกกลับไปมา และด่าทอทำลายความเป็นมนุษย์ของเธอ

ผมไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงเรื่องแบบนี้ได้ ถ้าผมไปสั่งสอนสามีของเธอ แบบนั้นข้อหาการมั่วผู้ชายของเธอก็จะยิ่งดูใกล้ความจริงมากขึ้น

ถ้าให้เธอโทรหาตำรวจ เธอก็ต้องสูญเสียคนคนนั้นไปอีกครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นตำรวจก็ไม่สามารถจะจัดการกับเรื่องในบ้านแบบนี้ได้

มันเป็นเรื่องยากที่จะทำได้ แต่เธอก็ดูน่าสงสารจริง

“แล้วตอนนี้คุณกำลังคิดทำอย่างไรต่อ”

เมื่อถามออกไป ผมก็รู้สึกว่าเกินความจำเป็น ถ้าในใจของเสี่ยวฉิงรู้ว่าคิดอะไรอยู่ ทำไมเธอจะต้องมาปลดปล่อยตนเองในสถานที่แบบนี้

แน่นอน ว่าคำตอบของเธอน่าจะยืนยันความคิดของผม

“ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี จะหย่า ฉันก็ไม่อยากจะทำผิดต่อลูก แต่ถ้าไม่หย่าฉันก็คงอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ไหวจริง ๆ ...”

เสี่ยวฉิงพูดไปมาก ผมไม่ได้พูดปลอบอะไรเธออีก และไม่มีวิธีการปลอบเธอได้จริงๆ

มีดนั้นไม่ได้แทงมาที่ผม ผมจึงไม่สามารถไปพัวพันกับความเจ็บปวดในหัวใจของเธอได้

ในที่สุด จึงทำได้เพียงนวดให้เธอเงียบๆ นวดศีรษะของเธอ ช่วยให้ได้ดื่มด่ำและปลดปล่อยความปรารถนาส่วนลึกที่สุดของร่างกายเธอได้

หน้าอกของเธอยังคงอวบอิ่ม ร่างกายที่บอบบางยังคงน่าดึงดูด แต่ขณะนี้ผมไม่มีความคิดที่ครึ่งๆ กลางๆ

เมื่อเสียงที่มีเสน่ห์ของเสี่ยวฉิงยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น หลังจากร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปชั่วขณะ ความปรารถนาที่อยู่ลึกไปในร่างกายถูกขับออกไปจนหมด มันจึงกลายเป็นความเหนียวเหนาะที่เกือบลอยอยู่บนผิวน้ำ

ผมช่วยพยุงตัวของเธอขึ้นมา จากนั้น เธอก็โน้มตัวค่ำลงในอ้อมแขนของผม พยายามให้ผมสุดกำลัง จูบมาอย่างบ้าคลั่ง มืออันขาวนุ่มนั้นลูบคลำผมอยู่ตลอดเวลาและหื่นกระหาย

“เฉินเฟิง คุณช่วยใช้ส่วนล่างของคุณให้ฉันได้ไหม ฉันต้องการมากจริง ๆ ฉันต้องการมันจริงๆ!”

มีคนงามอยู่ในอ้อมแขน โดยเฉพาะคนที่มีรูปร่างร้อนแรง มันเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่เฉย

แต่ผมกลับเข้าใจ ความต้องการของเธอในตอนนี้ไม่ใช่ความต้องการทางกายภาพ แต่เป็นความต้องการทางจิตใจ เธอหวังว่าจะมีใครสักคนที่ปฏิบัติกับเธอในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง แทนที่จะเป็นสัตว์ และนี่ก็คือเหตุผลที่เธอมาที่นี่

เพียงแต่ ผมไม่ต้องการจะแตะต้องเธอเลย เพราะบาดแผลของเธอนั้นน่าสงสารมากๆ

“เสี่ยวฉิง ร้านมีกฎของร้าน จะทำเรื่องแบบนี้ในร้านไม่ได้ พวกเราไว้วันอื่นดีไหม”

เสี่ยวฉิงรีบวิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่ใส่ชุดชั้นในอีก เธอใส่กระโปรงเข้าไปโดยตรง

“พวกเราไปโรงแรมกันเถอะ ฉันเปิดห้อง ฉันจะเปิดห้องแล้วคุณก็รักฉันอย่างรุนแรง ดีไหม”

เสี่ยวฉิงในตอนนี้ กำลังเป็นเหมือนคนบ้า ไม่มีเหตุผลอะไรเลย เธอแค่ต้องการจะทำแบบนั้นกับผมอย่างรอไม่ได้ ทำเพื่อให้ร่างกายของเธอเย็นชา และทำให้จิตใจของตนเองมีความด้านชา

เป็นเป็นบ้าไปแล้ว แต่เหตุผลของผมก็มีอยู่ในนั้น ดังนั้นพฤติกรรมของเธอจึงทำให้ผมอับอายมาก

“เสี่ยวฉิง เธอตื่นหน่อยเถอะมีสติหน่อย พึ่งพาสิ่งพวกนี้มันไม่มีประโยชน์หรอก คุณ...”

“ฉันไม่สนใจ ฉันไม่สนใจ!”

เสี่ยวฉิงกรีดร้องอย่างลนลาน กระโดนเข้าหาผม ลูบคลำร่างกายของผมอย่างดุเดือด จนถึงกับถอดกางเกงชั้นในออกเลยด้วยซ้ำ ไปจับของที่เธอเข้าใจว่ามันสามารถช่วยระงับอาการบาดเจ็บที่มีอยู่ได้

ทันใดนั้น ผมพยายามดิ้นรนและห้ามปรามอย่างเต็มที่ และตอนนี้มีเพียงเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งของเสี่ยวฉิง

เมื่อถึงตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ทันใดนั้น ประตูห้องอาบน้ำก็ถูกเปิดออก

มีผู้ชายเดินเข้ามา เมื่อเห็นว่าผมกำลังกอดเสี่ยวฉิง จึงให้ผมปล่อยเธอ