บทที่ 166 ไอ้สุนัขชายหญิงได้เยี่ยมจริงๆ

ตลอดทั้งค่ำคืน ไม่ได้ทำอย่างอื่น ใช้นิ้วมือรับใช้ลู่หย่าฉีอย่างสุดกำลัง

เธอฟินเคลิบเคลิ้มไปแล้ว ดูใบหน้าที่พึงพอใจของเธอตอนนี้ ความสุขเบิกบานขณะนอนฝัน ทำให้รู้ว่าเธอนั้นมีความสุขขนาดไหน

แต่ผมนั้นช่างขมขื่นเกินไปแล้ว อดกลั้นเจียนตาย ในหลายชั่วโมงมานี้เธอไม่หยุดที่จะมีความสุข เสียงครางต่อเนื่อง สำหรับผมแล้วนั้นพูดง่ายๆก็คือเจ็บปวดและทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก

“เฮ้อ ช่างมัน......”

ถอนหายใจออกมา ผมปล่อยวางความคิดยุ่งเหยิงทั้งหมด จากนั้นเปิดโทรศัพท์มือถือดูเวลา เวลาตีสอง ผมจึงแก้ไขข้อความแล้วรีบส่งออกไป จากนั้นก็ลบร่องรอยการส่งออกไปแล้วปิดเครื่อง จับหน้าอกที่อวบอิ่มนั้นของลู่หย่าฉีไว้ จากนั้นก็หลับไป

ผมไม่ใช่ว่าไม่อยากเข้าไปถึงด้านในร่างกายเธอ ใช้แรงบีบบังคับให้นอนกับเธอ แต่ว่าผมนั้นกลัวจริงๆว่ายางหม่องfengyoujingนี้อาจจะทำให้ตรงนั้นของผมโดนพิษจนหดก็เป็นได้ เพื่อความสุขในอนาคต ผมจึงทำได้เพียงอดทนอดกลั้นเอาไว้......

เช้าของวันที่สอง รู้สึกด้านข้างบนเตียงมีการโยกไปมา ผมเลยลืมตาขึ้นมาดูอย่างสะลึมสะลือ ก็พบใบหน้าที่งดงามละเอียดอ่อนของลู่หย่าฉีเข้า

ตอนนี้ เธอกำลังถลึงตาจ้องมองผมอยู่ เหมือนกับถูกแม่นางเสือจับกินแบบนั้นเลย

“เช้าตรู่ขนาดนี้ คุณทำอะไรของคุณกัน ผมไม่นอนกับคุณ!”

“คุณไม่ได้นอนกับฉัน แต่คุณทรมานฉันทั้งคืน คุณหลอกฉันสองครั้งติดต่อกัน ก่อนหน้านี้หลอกฉันบอกว่ากุน......เชียงจะทำให้ฉันผ่อนคลาย แต่สรุปแล้ว นอนจากปวดร้าวแล้วฉันไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ครั้งที่สองยิ่งหนักกว่า เอายาหม่องFengyoujingมาหลอกฉันอีก เกือบจะทำฉันเจ็บเจียนตายอยู่แล้ว คุณจงใจใช่มั้ย คุณจงใจหลอกฉันทรมานฉันไปเรื่อยๆใช่มั้ย! ”

“ซื่อตรงบริสุทธิ์ ความรักที่ผมมีต่อคุณฟ้าดินเป็นพยานได้ คุณก็ขมขื่นอยู่แล้ว ผมจะไปกลิ้งกลอกหลอกคุณอีกได้ยังไงกัน ผมรักคุณจนไม่ทัน......”

หลังจากคำพูดหวาๆอาบน้ำผึ้งกับคำร้องทุกข์จากคำใส่ร้ายจบลง สีหน้าของลู่หย่าฉีกลับมาน่ามองขึ้นมากทีเดียว

แต่ว่าถ้าอยากชักจูงไปในทางที่ผิดแบบเต็มตัวนั้นก็คงเป็นไปไม่ได้ ผู้หญิงเป็นสายพันธุ์ที่พูดทุกสิ่งทุกอย่างแบบหมดเปลือกดูทะลุปรุโปร่ง ความจริงก็เหมือนกับผู้ชาย ตอนอยู่บนเตียงแบบไหนก็ได้หมด แต่พอลงจากเตียงควรจะโกรธหรือต้องโกรธ เหมือนว่าในยุทธจักรข่าวลือของทักษะที่ยอดเยี่ยมไร้คู่แข่ง《เสร็จกิจกลายเป็นคนแปลกหน้า》นั่นเอง แต่ว่าลู่หย่าฉีฝึกมาน่าจะเป็นฉบับ《บ้วนออกกลายเป็นแปลกหน้า》

ตาของเธอทั้งคู่ยังคงเต็มไปด้วยความโมโห พอถอนหายใจออกมานั้นส่วนที่อวบอิ่มแน่นก็ขยายตัวขึ้นมา ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ทั้งหมดนี้ออกมาได้

ตอนนี้เอง ผมที่เผชิญหน้ากับร่างที่เปลือยเปล่าของเธอ แต่นั่นไม่มีความอบอุ่นแบบเมื่อคืนเลยแม้แต่น้อย

ชั่วพริบตา เธอก็ลุกขึ้นไปที่ด้านหน้าของหน้าตา แอบมองไปด้านนอกหน้าต่างอย่างเงียบๆ จากนั้นร่างกายที่ยังคงเปลือยเปล่าก็เดินออกนอกประตูออกไป

ไม่ต้องมองผมก็รู้ แน่นอนว่ารถของหยู่ถิงออกไปแล้ว

จากนั้น ผมก็ลุกไปที่หน้าประตู

ขณะที่ประตูห้องนั้นถูกมืองดงามสีขาวของเธอนั้นดึงเปิดออกมานั้น เธอก็ตกตะลึงอยู่ที่ประตู

ผมประหลาดใจเลยเดินขึ้นไปดูด้านหน้า จากนั้นก็พบใบหน้าที่แสนจะเย็นชาของหยู่ถิง ยิ่งน่ากลัวไปกว่านั้นก็คือ ในมือของเธอนั้นยังคงถือเครื่องDVเครื่องหนึ่งอยู่ และยังมีแสดงไฟสีแดงกะพริบอยู่

“ถิงถิง......”

“หยู่ถิง......”

ผมกับลู่หย่าฉีเสียงหายพร้อมกัน ตะโกนชื่อของหยู่ถิงออกมา

จากนั้นหยู่ถิงหมุนตัวลงมาชั้นล่าง “พวกคุณนี่มันสวมบทไอ้สุนัขชายหญิงได้เยี่ยมจริงๆ ไสหัวลงมาเจอฉัน!”

ลู่หย่าฉีอ่อนปวกเปียกร่วงลงพื้น ต้องพึ่งพาขอบประตูพิงไว้ ใบหน้าสีขาวเผือก เทียบกับเมื่อคืนที่พ่นน้ำเสร็จสี่ห้าครั้งยังซีดขาวกว่าอีก

ผมอุ้มตัวเธอขึ้นมา อุ้มบังคับไปที่บนเตียง เธอเหมือนคนที่ไว้ทุกข์ญาติเสีย อกสั่นขวัญหาย ปากเล็กที่แสนเซ็กซี่นั้นเอาแต่บ่นพึมพำ “แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว......”

“ก็ไม่แน่หรอก อย่าเพิ่งมองโลกในแง่ร้ายขนาดนั้น หยู่ถิงกับผมนั้นมีความรู้สึกต่อกันอยู่ ผมใช้ความรู้สึกนั้นทำให้เธออัมพาตได้ เธอน่าจะไม่เอาไปบอกอยู่เสี้ยงเฉียน......”

ขณะที่ผมกำลังพูดอยู่ อยู่ดีๆลู่หย่าฉีใช้มือทั้งคู่มาบีบคอของผม เห็นผีบ้า

ความคิดเห็น