บทที่ 171 คุ้มค่าต่อการใช้งาน

คำถามของJasonจบลง จากนั้นก็ไม่รอให้ผมตอบกลับ เขาก็มองตรงไปที่รถHummerที่ผมขับมาคันนั้น

“what the fuck นี่ของใครเหรอ พี่ชายครับ นี่รถใคร เป็นของพี่เหรอ? สุดยอดมาก……”

Jasonเดินวนรอบๆ รถ สุดท้ายก็ต้องรบกวนขอผมขับรถให้เขานั่ง

เปิดประตูขึ้นรถแล้ว เขาก็เอามือถือออกมาเซลฟี สุดท้ายยังให้ผมที่นั่งข้างคนขับช่วยถ่ายรูปให้เขา อวดดีจริงๆ จากนั้นก็เปลี่ยนกระทั่งภาพโปรไฟล์ในโมเมนต์ เป็นรูปเขาขับรถHummer

ผมเติมเต็มความไร้สาระของเขาจนพอใจ

แต่ความหยิ่งยโสของเขาดูเหมือนว่าจะไม่หยุดอยู่แค่นี้ ยังให้ผมขับรถพาเขาไปรับเฉินหลินแฟนสาวของเขาอีก

ผมคิดว่าเขาสมองไม่ดี และไม่น้อยเลย ดังนั้นเลยไม่สนใจเขานัก

แล้วJasonจางซานตั้นก็พูดถึงอาหารมื้อนั้นขึ้นมา

“พอแล้ว พอแล้ว ครั้งหน้า ครั้งหน้าจะชวนนายไปอาบอบนวด ไปตี้หวัง เคยได้ยินตี้หวังมาก่อนไหม ผู้หญิงในนั้นทุกคนสวยมาก เกรดต่ำสุดก็คล้ายกับเฉินหลินของนายอยู่นะ เงินหนึ่งพันที่ออกไป ก็ต้องได้หุบเขาของจริงที่คุณภาพดีแน่ หญิงขายบริการของจีน!”

ผมโม้ออกไปรอบหนึ่ง ทำเอากระบอกตาทั้งสองของJasonถูกเป่าจนแดงไปหมด พยักหน้ายอมรับ

สุดท้าย เขาถามผม “ตี้หวังอยู่ที่ไหน ทำไมผมไม่เคยได้ยินมาก่อน เหมือนผมจะเคยได้ยินแค่ศูนย์อาบน้ำตี้หวัง และก็ทำงานเหมือนกับพวกเรา ให้บริการแขกผู้หญิงโดยเฉพาะ”

เขาได้ยินมาไม่ผิด แต่ผมไม่บอกเรื่องจริงกับเขาแน่

“นายนี่มันโลกแคบ รู้แค่เส้นขนไม่กี่เส้น นั่นเป็นโลกที่แท้จริงของผู้ชาย!”

หลังจากสะบัดJasonจนหลุดแล้ว ก็ล้วงเงินเขามาซื้อเครื่องดื่มอีกสองขวด แล้วแก้ปัญหาการคอแห้งของผม สำหรับคนขี้เหนียวแบบนี้ เครื่องดื่มสองขวดก็ถือว่าตัดเส้นเลือดของเขาแล้ว มันไม่ง่ายเลย

ทีนี้ เขายังงัดซองบุหรี่ของผมไปอย่างไร้ยางอาย เพื่อความยุติธรรมในจิตใจ

ผมนับถือเฉินหลินนิดหน่อย สุดท้ายต้องแหกขาอย่างไรถึงทำให้Jasonเต็มใจที่จะให้รีดไถเงินตลอดไร้การติดขัด……

เข้าข้างในบาร์ ผมนั่งพักรอพวกพระเจ้าย่างกรายเข้ามา

ผมคิดดีแล้ว วันนี้มีแค่หน้าตากับแท่งทองคำเป็นของคู่กัน ผมรับมา จัดการตามคำขอร้องของคนก่อนค่อยว่ากัน

แต่มันแปลกเกินไป ปกติตอนคนเราต้องการอย่างหนัก ไม่สนว่าจะสวยหรือไม่ ก็ต้องมีสักคนที่เลือกผม แต่วันนี้ลูกค้าก็ไม่น้อย สุดท้ายแม้แต่ผู้หญิงที่อยู่ในโถงรับแขกใหญ่ยังไม่เหลือบมองผมสักคน ในห้องส่วนตัวเหล่านั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่รู้สึกถึงตัวตนของผมแม้แต่น้อย

ตั้งแต่บ่ายจนถึงเย็น และจากเย็นจนถึงรุ่งสาง เวลาทั้งวัน ผมเป็นแค่นคนวิ่งส่ง กระทั่งคนอย่างJasonจางซานตั้นยังรับตั้งสองงาน แต่ผมกลับไม่มีใครถามสักอย่าง นี่หรือจริงๆ แล้ว……

หลังจากเลิกงานกลับถึงบ้านแล้ว Jasonไม่ขี่รถจักรยานยนต์แล้ว ต้องการให้ผมส่งเขา

อย่างไรเรื่องนี้ หลังจากพาเขามาถึงที่พัก คิดไม่ถึงว่าเฉินหลินจะลงมารออยู่ชั้นล่าง

ได้ยินที่พวกเขาคุยกันผมถึงได้รู้ พวกเขาอยากไปขับรถเล่น เป็นJasonที่คุยไว้แล้ว

“ผิดปกตินะ ครึ่งค่อนคืนจะไปขับรถเล่นอะไร อีกอย่าง ไม่ใช่รถสปอร์ต ขับรถเล่นอะไร นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?”

หลังจากเหน็บแนมJasonแล้ว ผมก็ขั้นบน สองสามีภรรยาตบตีกันไปรอบหนึ่ง ผิดปกติจริงๆ

หลังจากมาถึงห้องนอน ผมนอนคิดอยู่บนเตียง หลังจากนี้ต้องออกห่างJasonมากหน่อย เจ้าหมอนี่เป็นคนน่ารำคาญมาก จนถึงวันนี้ยังไม่เจอข้อดี แต่ข้อเสียมีเป็นกอง ที่จริงตอนแรกที่ยอมแบ่งเช่าด้วยเพราะเขามีแฟนสาวที่รูปร่างไม่เลว แล้วยังขอยืมใช้ได้เป็นครั้งคราว

แต่ดูแล้วตอนนี้ สีม่วงด้านบนเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ คิดได้ไม่ยากว่ารังไหมสีดำตอนนี้จะหนาขนาดไหนแล้ว

สิ่งอัปมงคลแบบนี้ ผมเองก็กินไม่ลง ก็ปล่อยให้จางซานตั้นค่อยๆ ซาบซึ้งไปแล้วกัน!

คืนหนึ่งหลังจากนั้น ตอนที่ผมตื่นนอน พบว่าประตูห้องนอนเปิดอยู่ และเฉินหลินก็วางแขนสองข้างไว้ด้านนอก หน้าอกนุ่มที่ปิดไว้ครึ่งหนึ่ง กำลังนอนนิ่ง

ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ไม่ต้องรอให้ในร่างกายของผมร้อนรุ่มก็คงเอาเธอมาจัดการแล้ว แต่เฉินหลิน……

จะพูดอย่างไรดี ผมบอกได้แค่ว่า ผมกลัวเปื้อนกลิ่นซานตั้น

ผมไปหยิบเสื้อผ้าที่ซักไว้หน้าระเบียง จากนั้นก็ห้องน้ำไปล้างหน้าบ้วนปาก