บทที่ 86 ผมแค่ให้ผู้หญิงอาบนวด

บทที่ 86 ผมแค่ให้ผู้หญิงอาบนวด

ด้วยความพยายามของผม ผมจึงได้ไปส่งโจงเฉียวเฉียวถึงในบ้าน

อย่างที่เธอบอก ด้ายลี่ม่าวเมามากจริง ๆ ล้มลงบนพื้น เหมือนหมูนอนตายอยู่บนโซฟา

โจงเฉียวเฉียวปูเตียงแต่งงาน จากนั้นก็นำผ้าไหมสีขาวที่เปื้อนเลือดนั้นมาวางด้านบน

ในที่สุด ตอนที่โจงเฉียวเฉียวกับผมช่วยกันย้ายด้ายลี่ม่าวมาไว้บนเตียง ก้นอันเซ็กซี่ของเธอก็เผยให้เห็น ความปรารถนาของผมก็พลุ่งพล่านอีกครั้ง

“เฉินเฟิง อย่านะ นี่มันบ้านของฉันกับเขานะ นี่ก็เป็นเตียงแต่งงานของฉันกับเขา คุณไม่สามารถ...อ๊า~!”

เมื่อผมสามารถถอดกางเกงและชั้นในของเธอและเข้าไปได้สำเร็จ โจงเฉียวเฉียวก็ได้แต่เอามือมาปิดปากไว้เท่านั้น

หลังจากอ้อยอิ่งอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมง โจงเฉียวเฉียวก็นอนปวกเปียกอยู่บนเตียง ไม่ต้องพูดถึงการเคลื่อนย้ายด้ายลี่ม่าวเลย เธอไม่มีแรงจะลุกจากเตียงเลยด้วยซ้ำ ปล่อยให้ของเหลวขาวขุ่นออกมาจากส่วนลึกในร่างกาย เธอก็ยังไม่มีเรี่ยวแรงไปจัดการทำความสะอาด

ผมคนเดียวที่ไปคล้องแขนของด้ายลี่ม่าว ลากเขาเข้าห้องเหมือนหมาที่ตายแล้ว จากนั้นเขาก็ใช้แรงทั้งหมดที่มีพาเขาเข้ามายังห้องนอนได้ในที่สุด พาตัวนอนลงข้างกายโจงเฉียวเฉียว

ช่วยเขาถอดรองเท้า ปลดกางเกงของเขา แม้แต่กางเกงในก็ถอดโยนทิ้งไป

เจ้าน้อยนิดนั้น ผมสงสารแทนโจงเฉียวเฉียวจริงๆ

ปีนขึ้นไปบนเตียง หลังจากที่ผมจูบและเล่นกับความสมบูรณ์อวบอิ่มของความกลมกลึงนั้นของโจงเฉียวเฉียวแล้ว ก็ลุกขึ้นยืนและจากไป

แค่เดินออกไปที่ประตูห้อง โจงเฉียวเฉียวก็ไล่ตามออกมาด้วยเท้าเปล่า และโอบกอดผมเอาไว้

“เฉินเฟิง ฉันไม่ต้องการให้คุณไป ฉันเสียใจ ฉันเสียใจที่แต่งงานกับเขา ฉันเสียใจที่ไม่ฟังความตั้งการเดิมแท้ของตนเองว่าจะไปอยู่กับคุณ แม้ว่าฉันจะไม่มีฐานะและชื่อเสียง ฉันก็ยินดี...”

โจงเฉียวเฉียวกำลังร้องไห้ เหมือนกับเด็กที่น่าสงสาร มันทำให้คนอยากจะร้องไห้ตาม

ในห้องนั่งเล่น พวกเรากอดกันและกัน ไม่พูดอะไรอีกเลยสักคำ

จนกระทั่งเริ่มจูบกัน จนกระทั่งพวกเราเริ่มจะกระทบแรงของความรักกันอีกครั้ง จนเธอเดินไม่ได้โดยสิ้นเชิง...

เมื่อผมออกจากห้องแต่งงานของโจงเฉียวเฉียว ก็เป็นเวลารุ่งเช้าเกือบจะตีสี่

ด้ายลี่ม่าวยังไม่ตื่น เขานอนหลับสบายมาก มีความสุขมาก บางครั้งรอยยิ้มที่ดูมีความสุขบนใบหน้าเขา ดูเหมือนจะมาจากซองแดงขนาดใหญ่กว่าหมื่นหยวนจะทำให้เขามีความสุขจริงๆ

หลังจากกลับมาถึงที่พัก เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ เพียงแค่สัมผัสเตียง จางหงหวู่ก็พลิกตัวกลับมา

เธอไม่ได้พูดอะไร สัมผัสตรงไปยังส่วนนั้นของผม จากนั้นจึงพูดว่า “ผู้หญิงคนนั้นที่Cracked planetหรือเปล่า”

ผมส่ายหน้า ไม่ได้ปกปิด บอกเธอไปตามตรงถึงเรื่องที่เกิดขึ้นของโจงเฉียวเฉียว

“คุณมีความซื่อสัตย์ดี คงไม่ได้กลัวฉันหึงหรอกนะ”

ผมพาจางหงหวู่มาไว้ในอ้อมแขน “สมมุติว่าผมเป็นฮ่องเต้ อย่างนั้นคุณก็ควรจะเป็นฮองเฮา ปกครองหกตำหนัก เรื่องพวกนี้ แน่นอนว่าไม่อาจจะปิดบังฮองเฮาได้”

จางหงหวู่ไม่ได้พูดอะไรอยู่เป็นเวลานาน จนผมคิดว่าเธอหลับไปแล้ว ในที่สุดก็พูดขึ้นมา

“เฉินเฟิง คุณมันไร้คุณธรรม ขาดคุณธรรมไปแล้ว ทำลายผู้หญิงที่ดีและยังไม่ยอมเลี้ยงดูเขา คืนส่งตัวเข้าหอยังไปหลับนอนกับเจ้าสาว คุณนี่มัน...”

จางหงหวู่ลืมตาขึ้น หอมแก้มผมทันที จูบผมไปหนึ่งทีแรงๆ “แต่ข้าก็ชื่นชอบคนเลวไร้คุณธรรมแบบนี้!”

หลังจากจูบกับจางหงหวู่ พวกเราก็หลับสนิทไป...

เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น จางหงหวู่ก็ไปแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าไปไหน

เมื่อลุกไปล้างหน้าล้างตา ผมก็เห็นอาหารเช้าที่เธอทิ้งไว้ให้บนโต๊ะ นอกจากนี้ยังมีกระดาษโน้ต บนกระดาษโน้ตได้เขียนเบอร์โทรศัพท์เอาไว้ และมีโปสเตอร์รับสมัครของศูนย์อาบน้ำตี้หวังอยู่ใบหนึ่ง

บนโปสเตอร์นั้นเขียนไว้ว่ารับสมัครพนักงานอาบนวดชาย เงินเดือนสามารถต่อรองได้ หมายเลขโทรศัพท์นั้นเป็นเบอร์เดียวกันกับที่จางหงหวู่ได้จดเอาไว้ให้

ดังนั้นผมก็รู้ได้