บทที่ 90 คุณไม่คู่ควร

บทที่ 90 คุณไม่คู่ควร

ผมคิดว่าวันนี้คงจะได้กับดี๋ชิงโถง สามารถสัมผัสได้ถึงความออดอ้อนจากภายในร่างกายของเธอ ที่ชื่นชมการยอมจำนนอยู่ภายใต้ร่างกายของผม

แต่แท้จริงแล้ว ครอบครัวของเธอเป็นญาติกัน ญาติทางสายเลือด

นี่เป็นเรื่องที่น่าอายจริงๆ และไม่รู้จะทำอย่างไร

ผมพิงหัวเตียงอยู่ ในมือก็จุดบุหรี่ ดี๋ชิงโถงก็ถอดกระโปรงยาวออก เหลือไว้เพียงเสื้อชั้นในบนร่างกาย กับกางเกงในตัวหนึ่ง และถึงน่องสีเนื้อที่ขาน้อยๆ

จากนั้น เธอก็งอขาและนั่งตรงข้ามผม ห่างออกไปเล็กน้อย ก้มหัวลง เหมือนกับเด็กผู้หญิงตัวน้อยๆ ที่ทำผิดพลาดแล้วกำลังรอการอบรม

“ประจำเดือนมาแล้วคุณจะว่างไม่ได้อยู่ดี ชิงโถง ยืนขาออกมา”

ภายใต้คำสั่งของผม เธอเหยียดขายาวตรง แม้จะไม่มีถุงน่องยาวห่อหุ้มอยู่ แต่ขาอันงามเหมือนหยกนั้นยังคงไม่ลดทอนเสน่ห์ลงเลย ละมุนละไม ลื่นดั่งหยก เป็นความมันวาวที่ทำให้คนหลง

“คนแก่ที่บ้านคุณโง่ขนาดนี้เลยหรือ สวยงามขนาดนี้ยังไม่ต้องการ ยังไปหาเด็กสาวอีก หน้ามืดตามัว”

ผมบ่นเรื่องกางเกงในและกางเกงที่ถอดออก จากนั้นก็กางขาทั้งสองพิงหัวเตียง จับเท้าเล็กๆ ที่นุ่มและขาว ถูกับบางสิ่งเบาๆ

เข้าที่เข้าทางแล้ว หลังจากนั้นก็ไม่ต้องสนใจเรื่องที่เหลือ ผมมีหน้าที่เพียงชื่นชมชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ของดี๋ชิงโถงที่มีลวดลายเป็นสีทองและสีม่วงเข้ม มีผ้าไหมลูกไม้สีดำอยู่ภายใน

“ชิงโถง คุณกำลังคิดอะไรอยู่”

ดี๋ชิงโถงดูเหมือนจะทุ่มเทเต็มที่เพื่อช่วยผม เมื่อได้ยินผมถาม ก็ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด

ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกตัวขึ้นมาและพูดอย่างเขินอาย “ฉันกำลังคิดว่า ต้องไปซื้อถุงยางอนามัยไหม”

“...ผมถามคุณว่าคุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องเมียน้อยคนนั้น”

ดี๋ชิงโถงรู้สึกละอายใจมาก

“ฉันไม่อยากจะหย่ากับเขา ฉันคุ้นชินกับการไม่ต้องทำอะไรเอง ซื้ออะไรก็ได้ที่ชื่นชอบ ฉันอาจจะเป็นจริง ที่บูชาเงินทอง แต่ฉันไม่ชื่นชอบเขา ชื่นชอบแต่เงินของเขา”

ผมเข้าใจแล้ว เธอพูดมาก็ค่อนข้างเป็นจริง แต่นี่เป็นความคิดที่ปกติ และสมเหตุสมผล

ดังนั้น ผมจึงถามเธอถึงเรื่องเกี่ยวกับเมียน้อย

เธอบอกกับผม ว่าเมียน้อยคนนั้นชื่อว่าชุยเหมี่ยว เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ปีนี้ขึ้นปีสี่ ในปีสุดท้ายนี้กำลังฝึกงานอยู่ในหน่วยงานของสามีของเธอ จากนั้นทั้งสองจึงได้คบหากัน...

“ก่อนหน้านี้เขาเคยไปแอบกิน แต่พวกเราก็ต่างทำไม่รู้ไม่เห็น แต่คาวนี้ดูเหมือนว่า เขาจะตั้งใจหย่าจริงๆ เดิมทีเขาจะให้เงินฉัน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาจึงเปลี่ยนใจ ไม่ให้อะไรเลย ต้องกันให้ฉันออกไปตัวเปล่า”

หลังจากการบรรยายของดี๋ชิงโถง ในความคิดของผมก็มีเค้าโครงบางอย่าง ผู้หญิงคนนั้นชื่อชุยเหมี่ยวร้ายอาจมาก จะต้องบุกไปรังโดยตรง และบางทีเดาว่าการที่ตาแก่นั่นเปลี่ยนใจไม่ยอมยกอะไรให้เลย ก็เป็นเพราะเธอคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง คุยกับดี๋ชิงโถงอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นผมก็จดจำข้อมูลจากเธอทั้งหมดนั้นเอาไว้ในสมอง

และในตอนนี้ เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง

ภายใต้การลากเท้าเล็กๆ ที่เซ็กซี่นั้น ผมค่อยๆ มีความรู้สึก

ดังนั้นผมจึงถามดี๋ชิงโถงว่า “คนสวย ตรงไหนของคุณที่ต้องการความอบอุ่น”

ดี๋ชิงโถงคิดครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอยเท้าเล็ก ๆ กลับไป ปีนขึ้นตรงหน้าผม

ผมคิดว่าเธอจะใช้ปาก เธอกลับถอดกางเกงในตัวน้อยออก จากนั้นเธอก็ใช้มืออันขาวนุ่มนั้นช่วยผมจับมันไว้ เริ่มการตอบสนองที่รวดเร็ว

ในที่สุด จากนั้นก็เดินไปด้วยกัน ทุกอย่างตกลงสู่ป่าดึกดำบรรพ์ เธอใช้มือของเธอเกลี่ยก้นอ่างให้ราบเรียบเสมอกัน

แน่นอน งานทำความสะอาดในขั้นสุดท้าย มันถูกทำโดยปากน้อยอันเซ็กซี่ของเธอ

ผมมองดูเวลา เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว

“เวลาเร่งรัดไปหน่อย ผมต้องรีบกลับไปก่อนสองทุ่มคืนนี้ ตอนเที่ยงผมคงไม่ได้อยู่กินข้าวกับคุณแล้ว”