บทที่ 177 งานเลี้ยงสังคมผู้ดี

หลังกินข้าวที่ร้านอาหารฟองซัมเมอร์เสร็จแล้ว หลินอิ่งกับจางฉีโม่ก็กลับบ้าน

จางฉีโม่กลับไปพักผ่อนที่วิลล่าหิมะมังกร ส่วนหลินอิ่งกลับไปที่เกาะ

เสิ่นซานทำงานอย่างรวดเร็วมีประสิทธิภาพ คืนนั้นก็เปิดปากฮาพิได้ โทรไปรายงานสถานการณ์ หลินอิ่งก็ไม่ลังเล สั่งเสิ่นซานจัดการเรื่องให้เรียบร้อย ทำลายโกดังของลาตินกรุ๊ป

วันที่สอง

หลินอิ่งออกไปตอนบ่าย นั่งรถมาถึงตึกจัดงานใจกลางเมือง

วันนี้ฉีโม่ต้องไปร่วมงานเลี้ยงใหญ่ ได้ยินว่าเป็นงานโฆษณาเครื่องประดับ ก็ถือว่าเป็นงานเลี้ยงรวมตัวของกลุ่มสังคมผู้ดีในเมืองตุงไห่ มีคนมาร่วมงานมากมายจากแวดวงต่างๆ เป็นการแลกเปลี่ยนทรัพยากรทางธุรกิจ

ฉีโม่เตรียมตัวลงทุนบทละครเรื่องหนึ่ง เพื่อถ่ายทำโฆษณา

แม้กระทั่งพ่อแม่จางฉีโม่ก็มาด้วย อยากโชว์หน้าในวงการด้วย

งานเลี้ยงในวงการธุรกิจผู้ลากมากดีในทุกสาขามากันพร้อมหน้า เจียงฉีก็มาร่วมงานเช่นกัน และมีการลงทุนที่ดินแห่งหนึ่ง สถานที่แบบนี้จางฉีโม่ก็ยังไม่ค่อยคุ้นเคยนัก ก็เรียกเขามาด้วย

พอถึงหน้าประตูทางเข้าอาคาร ด้านหน้าเต็มไปด้วยผู้คน และมีนักข่าวมากมาย

หลินอิ่งกวาดตามอง พบว่ารถของอู่เจิ้งจอดอยู่ในลาน รู้ว่าฉีโม่เข้าไปในงานแล้ว

ติ๊ด

เวลานี้ โทรศัพท์ดังขึ้น

เสิ่นซานโทรมา

“ฮัลโหล ท่านหลิน เมื่อคืนผมทำลายโกดังพวกเขา คนของลาตินกรุ๊ปตอนสนองมาแล้ว ตอนนี้ ส่งคนมาสร้างเรื่องในถิ่นของผมแล้ว ต้องจัดการยังไง?” ในโทรศัพท์ เป็นเสียงของเสิ่นซานพูดอย่างเคารพ

“เพิ่มกำลังคนเข้าไปจัดการ ต้องบีบให้พวกเขาส่งคนที่ใหญ่ที่สุดออกมา ต้องเจาะให้ถึงที่สุด ต้องสืบให้รู้ถึงผู้รับผิดชอบตัวจริงของลาตินกรุ๊ปให้ได้” หลินอิ่งพูดเด็ดขาด

“ทางนี้ยังมีธุระ มีความคืบหน้าอะไรค่อยโทรมา”

“ครับ” ได้ยินคำสั่งของหลินอิ่ง เสิ่นซานก็มั่นใจ

สั่งกำชับเสร็จ หลินอิ่งวางสาย เดินเข้าไปในงาน เข้าไปในลิฟต์

จากการรายงานเมื่อคืนของเสิ่นซาน บอกว่าเรื่องราวที่ได้จากปากฮาพิ ผู้รับผิดชอบตัวจริงของลาตินกรุ๊ปไม่เคยปรากฏตัวในเมืองชินหยูนเลย ปกติก็มีเพียงฮาพิรับผิดชอบจัดการแทน แม้กระทั่งรองประธานบริษัทอย่างฮาพิ ก็รู้เพียงว่าประธานบริษัทที่รับผิดชอบดูแลธุรกิจ เป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญการดูแลธุรกิจที่จ้างมาเท่านั้น ไม่ใช่นายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังจริง

จุดนี้ทำให้หลินอิ่งรู้สึกสนใจ หลังเสิ่นซานรายงานตำแหน่งแล้ว ก็ให้คนไปที่ท่าเรือระเบิดโกดังสินค้าของลาตินกรุ๊ป เป้าหมายก็คือบีบให้คนที่อยู่เบื้องหลังออกมา

ตีงูต้องตีเจ็ดนิ้ว ไม่อย่างนั้นวนเวียนอยู่แต่กับผู้จัดการหลายคน ไม่มีประโยชน์

คิดไป ลิฟต์ก็มาถึงชั้น28 ติ๊งต่อง ประตูลิฟต์เปิด

งานเลี้ยงในชั้น28 ล้วนเป็นชายหญิงวัยกลางคนที่แต่งตัวสง่า เดินอยู่บนพรมแดง ตกแต่งอย่างหรูหรา บนโต๊ะยาวทุกโต๊ะมีไวน์ราคาแพงวางอยู่ ยังมีพนักงานต้อนรับคอยให้บริการอย่างมืออาชีพ

เครื่องประดับ ยารักษาโรค อสังหาริมทรัพย์ การเงิน คนใหญ่คนโตในแต่ละสาขาอาชีพของเมืองชินหยูน นี่ก็คือแวดวงในการขยายความสัมพันธ์ทางธุรกิจของตัวเอง

หลินอิ่งเห็นตำแหน่งที่จางฉีโม่อยู่ เดินเข้าไป

จางฉีโม่ครอบครัวสามคน นั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกัน บนโต๊ะมีของว่างที่จัดอย่างประณีตและไวน์สองขวด

ความคิดเห็น