บทที่ 179 ผมถ่ายโฆษณาให้ฟรี

บทที่ 179 ผมถ่ายโฆษณาให้ฟรี

“หา? ประธานเจียง ทำไมถึงโกรธครับ?”

หูจินวั่งถูกเจียงฉีทำให้อึ้ง ท่าทางตกใจแต่ยังฝืนยิ้ม

ไม่เข้าใจว่าทำไมเจียงฉีถึงต้องด่าเขา

แต่ว่า คนฐานะอย่างเจียงฉี คนระดับหนึ่งในแวดวงธุรกิจเมืองตุงไห่ ไม่ใช่คนที่เขาจะมีเรื่องได้ โดนด่าแล้วก็ยังต้องยิ้มเหมือนหมา

“กล้าโอหังต่อหน้าประธานจางกับประธานหลิน? คิดว่าตัวเองโด่งดังมากใช่ไหม? มีความสามารถแค่ไหนในใจไม่รู้เหรอ? หมาชัดๆ” เจียงฉีด่ายังไม่เกรงใจ จ้องหน้าหูจินวั่ง

ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง คนแบบหูจินวั่ง ก็แค่ใช้เงินสร้างภาพ ถึงเป็นแค่หมาตัวเดียวก็ทำได้ ก็เป็นแค่หมาที่คล้องเชือกที่คอเท่านั้น ยังกล้าโอหังต่อหน้าประธานหลิน? โดยเฉพาะยังอยู่ในงานแบบนี้ วันนี้ไม่ซ้อมจนหน้าบวม ตัวเองจะเอาหน้าที่ไหนไปเจอประธานหลิน?

“นี่มัน ประธานเจียง ผมทำอะไรผิดเหรอครับ?” หูจินวั่งพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว ตกใจจนเหงื่อท่วมหน้าผาก ไม่รู้ว่าทำอะไรให้เจียงฉีโกรธ เข้ามาก็ด่าไม่หยุด

“ยืนไปฝั่งโน้น ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้นายมาพูด”

เจียงฉีตะโกนด่า ทำให้หูจินวั่งตกใจจนยืนไปอีกฝั่งอย่างเชื่อฟัง

“ประธานเจียง ประธานหลิน” เจียงฉีสีหน้ายิ้มแย้มมองไปที่หลินอิ่งกับจางฉีโม่ ทักทายอย่างมีมารยาท

“ประธานเจียง” จางฉีโม่ตอบอย่างเกรงใจ

“ท่านนี่คือ? เจียงฉี ประธานเจียงหรือ?” ลู่หย่าฮุ่ยถามอย่างอยากรู้เห็น “ประธานเจียง ครั้งที่แล้วต้องขอบคุณมาก ที่ช่วยฉีโม่ของเรา”

“ประธานเจียง มีเวลาทานข้าวด้วยกันสักมื้อไหมครับ” จางซิ่วเฟิงยิ้มหน้าบานพูด

ทั้งสองรู้สาเหตุที่ลูกสาวได้ขึ้นเป็นประธานบริษัทเครื่องประดับจางซื่อ สำหรับเทพแห่งเงินทองอย่างเจียงฉีคนนี้ ต้องพูดว่าเคารพอย่างยิ่ง

“ประธานเจียง คุณหาฉันมีธุระอะไรไหมคะ?” จางฉีโม่ถามจริงจัง

ถึงแม้ครั้งที่แล้วเธอกับเจียงฉีได้คุยเรื่องธุรกิจแล้ว แต่สำหรับนิสัยของเจียงฉีเธอไม่ค่อยรู้นัก ไม่ได้คุยอะไรมาก รู้เพียงว่ามีความสัมพันธ์กับหลินอิ่งอย่างแน่นแฟ้น

“ความจริงก็ไม่มีอะไร แค่เดินผ่าน เห็นคนอวดดี ทนดูไม่ได้” เจียงฉีพูดอย่างใจเย็น ให้หางตามองหูจินวั่ง ทำให้เขารู้สึกตัวสั่น สีหน้าตกใจกลัว

“ขอโทษครับ ประธานจาง เรื่องเข้าใจผิดเมื่อครู่ ผมดื่มเยอะไปหน่อยเลยพูดไม่คิด” หูจินวั่งไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบพนมมือไหว้ขอโทษจางฉีโม่ สีหน้าจริงจัง ไม่เสียที่เป็นนักแสดง

พอเขาเห็นขุมทรัพย์อย่างเจียงฉีความสัมพันธ์กับจางฉีโม่แน่นแฟ้นขนาดนี้ ก็รู้จักอ่อนข้อขอโทษทันที

คนฐานะสูงส่งแบบนี้ทำให้โกรธไม่ได้

จางฉีโม่สีหน้าปกติ ไม่ได้สนใจสีหน้าเปลี่ยนไปมาของหูจินวั่ง

“ประธานจาง ผมว่า ได้ร่วมมือกับบริษัทคุณเป็นเรื่องที่ดี เรามาคุยเรื่องการเซ็นสัญญากันดีกว่า” หูจินวั่งยิ้ม เปลี่ยนคำพูดทันที

ชัดเจนมาก เจียงฉีด่าขนาดนี้แล้ว ถ้ายังไม่เจียมตัวอีกเกรงจะไม่ดีแน่

“ฉันให้นายพูดแล้วเหรอ?” เจียงฉีมองหูจินวั่งสายตาเย็นชา

รอยยิ้มของหูจินวั่งแข็งทันที แต่ก็ยังฝืนยิ้ม

เจียงฉีมองไปที่หลินอิ่ง ถาม “ประธานหลิน มีเวลาดื่มชาไหมครับ?”

หลินอิ่งพยักหน้า ลุกขึ้นเดินไป