บทที่ 186 กลอุบายเล็กๆของหวางหงหลิง

บทที่ 186 กลอุบายเล็กๆของหวางหงหลิง

สิบนาทีต่อมา

หวางหงหลิงสวมใส่เสื้อกันลม และการแต่งกายดูทันสมัยมาก และพาบอดี้การ์ดสองคนคือไอ้หกและไอ้เจ็ดด้วยสีหน้าที่เย็นชา มาถึงที่ชั้นสองของร้านอาหาร

“หงหลิง คุณ ทำไมคุณถึงมาที่นี่ได้?” เซียวซวนรีบทักทายเข้าไปทันที และถามอย่างสงสัย

“เซียวซวน คุณลงไปทานอะไรก่อน ฉันกับหลินอิ่งมีเรื่องจะต้องคุยกัน” หวางหงหลิงกล่าว

“นี่........” เซียวซวนดูลังเล และมองไปที่หลินอิ่งอย่างไม่เต็มใจ

เมื่อกี้เธอโทรหาพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง แต่ไม่มีใครรับสาย คาดว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องกำลังยุ่งอยู่กับอะไรสักอย่าง

ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆหงหลิงถึงมา และยังให้ตัวเองลงไปกินข้าวก่อน?

“หงหลิง คุณมาได้พอดีเลย ทัศนคติของหลินอิ่งแย่มาก คุณให้เขาขอโทษฉัน!” เซียวซวนกล่าวอย่างเคร่งเครียด

หวางหงหลิงเหลือบมองหลินอิ่งด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร ก่อนอื่นนั่งลงตรงข้ามของหลินอิ่ง

“หลินอิ่ง เซียวซวนให้คุณขอโทษ คุณจะว่ายังไง?” หวางหงหลิงพูดอย่างขี้เล่น

หลินอิ่งไม่มีการแสดงออกบนใบหน้าของเขา คาดเดาสถานการณ์ได้แต่แรกแล้ว เมื่อมองไปที่การแสดงออกของหวางหงหลิง ทำให้การคาดเดายิ่งมั่นใจมากขึ้นในใจของเขา

“หงหลิง คุณต้องช่วยฉันให้พ้นจากความโกรธนี้ หลินอิ่งผู้นี้อาศัยคุณกินอย่างชัดเจน ยังกล้าที่จะหยิ่งผยองต่อหน้าฉันอีก! คุณต้องสั่งสอนเขาสักหน่อยแล้ว!” เซียวซวนกล่าวอย่างไม่เต็มใจ ต้องให้หลินอิ่งโค้งคำนับเธอถึงรู้สึกสบายใจมากขึ้น

หลินอิ่งมองไปที่ลู่จิ่วที่กำลังรอคำสั่งอยู่ข้างๆ และส่งสายตาเพื่อสื่อถึงบางอย่าง

ลู่จิ่วพยักหน้าอย่างตั้งใจ มองไปที่เซียวซวนด้วยสีหน้าจริงจัง และพูดอย่างเคร่งขรึม “คุณเซียวซวน ผมได้บอกคุณไปแล้วว่า คุณต้องระวังทัศนคติการพูดของคุณ! คุณหลินและคุณหวางมีเรื่องที่จะต้องคุยกัน ผมขอเชิญให้คุณลงไปชั้นล่างและสงบสติอารมณ์จะดีกว่า!”

“คุณ!” เซียวซวนมองไปที่ลู่จิ่ว สีหน้าของเธอดูน่าเกลียดมาก

เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าลู่จิ่วจะเชื่อฟังกับหลินอิ่งขนาดนี้ ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเป็นสมาชิกของเซียวซื่อกรุ๊ปแห่งประเทศ M ยังจะกล้าได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

“เซียวซวน คุณลงไปรอสักครู่ ฉันจะไปหาคุณเมื่อฉันคุยเรื่องเสร็จ” หวางหงหลิงกล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจัง

“โอเค หงหลิง” เซียวซวนเดินไปตามขั้นบันได และมองหลินอิ่งอย่างเย็นชา “ฉันจะบอกคุณนะ อย่าทะนงตัวให้มากนัก ไม่ช้าก็เร็วฉันจะให้คุณก้มหัวขอโทษต่อหน้าฉันให้ได้!”

กำลังพูด เธอจึงเดินลงไปชั้นล่างด้วยความโกรธ และรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

หลินอิ่งไอ้ไร้ประโยชน์คนนี้ ต้องเป็นเพราะความสัมพันธ์ของหงหลิงถึงได้รู้จักกับลู่จิ่วแน่ๆ สมกับเป็นคนที่ไร้ประโยชน์และเกาะผู้หญิงกินจริงๆ เมื่อเห็นหงหลิงมา เขาก็แสดงความเสแสร้ง และไม่ช้าก็เร็วจะฉีกหนังหน้าเขาออกให้ได้

อาศัยหงหลิงก็กล้าที่จะท้าทายตัวเอง และรอให้พี่ชายลูกพี่ลูกน้องเสร็จสิ้นงาน จะมาจัดการกับเขาเอง จะต้องให้เขาปางตายไปเลย!

ในใจของเซียวซวนเต็มไปด้วยความแค้น และเดินลงไปชั้นล่าง

บนชั้นสองของร้านอาหาร ก็เหลือเพียงหลินอิ่งและหวางหงหลิงเท่านั้น พวกลู่จิ่วและไอ้หกต่างก็ยืนอยู่ในที่ระยะไกลที่อยู่ข้างๆ

“คุณจัดเซียวซวนมาโดยตั้งใจหรือ?” หลินอิ่งถามอย่างสีหน้าที่ว่างเปล่า และมองไปที่หวางหงหลิง