บทที่ 187 จะต้องร่วมมือกับคุณให้ได้

บทที่ 187 จะต้องร่วมมือกับคุณให้ได้

“คุณจะไม่ร่วมมือกับฉันงั้นเหรอ?” หวางหงหลิงดูประหลาดใจ และยิ้มติดตลก

ล้อเล่นอะไรกัน หลินอิ่งมีเหตุผลอะไรที่ปฏิเสธจะร่วมมือกับเธอ?

คิดว่าเธอไม่เข้าใจในเรื่องธุรกิจจริงเหรอ? เมืองเทคโนโลยีของลาตินกรุ๊ปและโครงการเมืองโลกของไห่หยางกรุ๊ป กำลังเป็นข่าวใหญ่ที่คนทั้งเมืองตุงไห่ให้ความสนใจอยู่ในปัจจุบัน

สองโครงการนี้มีมูลค่ามากกว่าหลายหมื่นล้าน แต่ละโครงการในเมืองใหญ่เกี่ยวข้องกับร้านอาหาร ความบันเทิง อิเล็กทรอนิกส์ อสังหาริมทรัพย์ และเค้กชิ้นเล็กชิ้นน้อยทางการธุรกิจต่างๆ

อาจกล่าวได้ว่า ตราบใดที่กลุ่มนักธุรกิจในเมืองชิงหยูน ต่างก็กำลังจ้องมองเค้กสองก้อนนี้และคำนึงอยู่ แค่เข้าไปมีส่วนร่วมเพียงเล็กน้อยได้ก็จะสามารถสร้างความร่ำรวยได้

“หลินอิ่ง คุณอย่าแสร้งทำให้มันมากไปได้ไหม? ฉันรู้ว่า คุณมีส่วนแบ่งของไห่หยางกรุ๊ป” หวางหงหลิงกล่าวอย่างมั่นใจ “คุยถึงเรื่องในทางธุรกิจ ตระกูลหวางของเรามีทรัพยากรมากมายในเมืองเก่า ที่ดินและหน้าร้านมีทรัพยากรครบวงจรทั้งหมด ตราบใดที่คุณร่วมมือกับฉัน คุณก็เหมือนรอรับเงินอย่างเดียวเท่านั้น หรือว่าคุณไม่อยากได้เงินเลยหรือ?”

หลินอิ่งยิ้ม และกล่าวว่า “คุณคิดมากเกินไป ผมแค่ลงทุนเงินไปกับไห่หยางกรุ๊ปเพียงเล็กน้อย ซึ่งมันไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับผมเลย”

ความคิดของหวางหงหลิงเขาจะไม่รู้ได้อย่างไร ก็เพราะเห็นว่าไห่หยางกรุ๊ปตอนนี้เสียเปรียบอยู่ ลาตินกรุ๊ปมีทรัพยากรทางการเงินที่แข็งแกร่งและยังมีตระกูลโจและตระกูลซูนสองตระกูลในท้องถิ่นกำลังร่วมมือกัน ไห่หยางกรุ๊ปแทบไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธการร่วมมือกับตระกูลหวางเลย

แน่นอนว่า หากยืนอยู่ในตำแหน่งของเจียงฉีในฐานะที่ประธานของไห่หยางกรุ๊ป การร่วมมือกับตระกูลหวางถือเป็นสถานการณ์ที่ชนะพร้อมกัน

น่าเสียดาย ที่หวางหงหลิงคิดผิดทิศทาง

ตัวเองเป็นคนรวยรายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง และไห่หยางกรุ๊ปเป็นเพียงกระเป๋าเงินใบเล็กของเขาเท่านั้น

หวางหงหลิงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อมาหาตัวเอง อยากจะให้ตัวเองฟังคำชี้แนะของเธองั้นหรือ? มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

“หลินอิ่ง คุณต้องลองคิดดูให้ดีนะ ลาตินกรุ๊ปมาต่อรองด้วยราคาที่สูงกับฉันอยู่ ถ้าฉันตกลงที่จะร่วมมือกับลาตินกรุ๊ป คุณคิดว่าไห่หยางกรุ๊ปของคุณสามารถแบกรับได้หรือไม่?” หวางหงหลิงกล่าวอย่างไม่เต็มใจ “ฉันมาด้วยความหวังดีเพื่ออยากจะช่วยคุณสักหน่อย ถ้าเปลี่ยนมือไปร่วมมือกับลาตินกรุ๊ป ฉันก็จะสามารถทำเงินได้ตั้งมากมาย!”

หลินอิ่งส่ายหัว และพูดด้วยรอยยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไปร่วมมือกับลาตินกรุ๊ปเถอะ ขอให้คุณเก็บเกี่ยวผลผลิตที่ดีงามนพ”

ความคิดของหวางหงหลิง เกิดขึ้นเป็นความคิดของนักธุรกิจจำนวนมากในเมืองตุงไห่ คิดว่าคราวนี้พวกเขาจะได้รับประโยชน์จากผลกำไรอย่างง่ายดาย การติดตามลาตินกร๊ปสามารถสร้างรายได้ แต่ไห่หยางกรุ๊ปจะต้องล้มละลายอย่างแน่นอนในอนาคต

อย่างไรก็ตาม นักธุรกิจรายใดก็ตามที่ลงทุนในลาตินกรุ๊ป จะต้องสูญเสียเงินไปทั้งหมดในที่สุด

เพราะว่าหลินอิ่งจะไม่ยอมปล่อยให้ลาตินกรุ๊ปสร้างรายได้อย่างเมามันอยู่ในเมืองชิงหยูนอย่างแน่นอน!

“คุณ!” หวางหงหลิงโกรธมากจนพูดไม่ออก และจ้องไปที่หลินอิ่งอย่างเย็นชา “คุณไม่รู้ที่ต่ำที่สูงเลยจริงๆ ฉันจะไม่ไปเจรจากับลาตินกรุ๊ปอะไรทั้งนั้น ฉันจะต้องร่วมมือกับคุณให้ได้!”

“ผมบอกไปแล้วว่า ผมไม่ต้องการทรัพยากรของตระกูลหวาง ผมแค่ลงทุนเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถ้าคุณอยากจะคุยเรื่องธุรกิจ ไปหาเจียงฉีถึงจะถูก” หลินอิ่งกล่าวอย่างช้าๆ

“โอเค ถ้าอย่างงั้นฉันจะไปคุยกับเจียงฉี คุณก็รอที่จะรับผิดชอบในการเข้าร่วมธุรกิจของตระกูลหวางกับฉัน” หวางหงหลิงกล่าวด้วยสีหน้ามีชัย โดยคิดว่าหลินอิ่งยอมรับความช่วยเหลือจากเธอ แต่อายที่จะพูด ให้เธอไปคุยกับเจียงฉีแทน

ในมุมมองของเธอ ไห่หยางกรุ๊ปเจียงฉีน่าจะเป็นบุคคลอันดับหนึ่ง และหลินอิ่งอาศัยอำนาจของตระกูลกงซุนนั้น คาดว่าจะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับสองที่อยู่เบื้องหลัง

ตราบเท่าที่การเจรจาสามารถสรุปได้ และให้เจียงฉีรู้ถึงความสำคัญของทรัพยากรทางตระกูลหวางของเธอ ถึงเวลานั้นก็จะต้องส่งหลินอิ่งไปเอาใจเธอด้วยทุกวิถีทางอยู่แล้ว?

“หลินอิ่ง ฉันจะบอกคุณได้เลยว่า ตระกูลกงซุนมีเพียงอำนาจอยู่ตี้จิงเท่านั้น มันไม่ได้ตั้งอยู่ในเมืองตุงไห่ หากคุณอยากหาผู้สนับสนุนที่ดีกว่า ก็ต้องให้แม่นยำขึ้น รู้ไหม?” หวางหงหลิงนั่งไขว้ขาขึ้น และถือถ้วยน้ำชา กล่าวอย่างสบายๆ