ตอนที่ 192
บทที่ 192 แสดงละครคุกเข่า
October 28, 2026
บทที่ 192 แสดงละครคุกเข่า
“คุณว่าอะไรนะ? แอบถ่ายนักแสดงหญิงของทีมโปรดักชั่น?” เจียงฉีขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเปลี่ยนเป็นไม่น่าดูอย่างยิ่ง จ้องเกาจีไท่อย่างเอาเป็นเอาตาย
หวางหงหลิงที่อยู่ด้านข้างทำท่าจะพูดจากนั้นก็หยุดไป มองหลินอิ่ง แววตาใคร่ครวญ
“ใช่ครับ! ประธานเจียง เขาแทรกซึมเข้ามาใกล้ทีมโปรดักชั่นเราเพื่อแอบถ่ายครับ!” เกาจีไท่พูดด้วยท่าทางโมโห “ผมเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ว่าจะมีของสกปรกมาที่สารเลวเช่นนี้”
“ประธานเจียง ผมรู้สึกว่าคนแบบนี้ สมควรปฏิบัติอย่างเข้มงวด ทำเป็นป้ายเตือน ไม่อย่างนั้น ต่อไปใครๆ ก็คงกล้ามาก่อกวนเมืองโลกของไห่หยางกรุ๊ปเรา!” เกาจีไท่กล่าวอย่างชอบด้วยเหตุผล
เกาจีไท่เห็นท่าทางเดือดดาลของเจียงฉี ก็ลอบลำพองใจกับตนเอง ใจอยากจะเจอประธานเจียงเพื่อให้มาดูการทำงานพอดี หลินอิ่งคนนี้คงยากจะหนีภัยพิบัติพ้นแล้ว!
ทำให้ประธานเจียงโกรธ ตนเองไม่เพียงได้ช่วยหยางลี่เลขาระบายความโกรธ แต่ยังถึงขั้นเกินกว่าที่คาดหมายด้วยซ้ำ อาศัยบารมีของประธานเจียง มาเหยียบหลินอิ่งให้จมดินสักครั้ง
ควรรู้ไว้ว่า แม้แต่ที่พึ่งของหลินอิ่งที่ลือกันภายนอก อย่างหวางหงหลิงคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหวาง ก็ไม่มีอำนาจใหญ่เท่าประธานเจียง!
อีกอย่างได้ยินว่าพักนี้หวางหงหลิงมีความคิดจะร่วมงานกับไห่หยางกรุ๊ป เป็นไปไม่ได้ที่จะล่วงเกินประธานเจียงเพื่อหลินอิ่งแน่ ความตายได้มาเยือนเศษสวะอย่างเขาแล้ว!
“หลินอิ่ง เห็นหรือเปล่า ประธานเจียงโกรธแล้ว!” เกาจีไท่มองหลินอิ่งด้วยท่าทีเหยียดหยาม “ตอนนี้นายขอโทษคงไม่ทันแล้ว ทางที่ดีคุกเข่ายอมรับผิดเสียเถอะ! ต่อให้เป็นคุณหนูหวาง ก็ไม่มีทางช่วยพูดให้คนต่ำช้าอย่างนายได้เช่นกัน!”
“นั่นสิ หลินอิ่ง ก่อนหน้านี้นายอวดดีต่อหน้าฉันขนาดนั้น ตอนนี้ประธานเจียงมาแล้ว นายกล้าอวดดีต่อหน้าประธานเจียงไหมล่ะ?” หยางลี่พูดด้วยท่าทางลำพองใจ ดูเหมือนจะหาที่พึ่งคนสำคัญเจอ
หลินอิ่งไม่แสดงอะไรออกมาทางสีหน้า สายตาส่งสัญญาณบางอย่างให้เจียงฉี
เจียงฉีพยักหน้าอย่างรับรู้ มองไปที่รปภ.กับพนักงานที่แบกกล้องสองสามคน พูดด้วยท่าทางน่าเกรงขามอย่างยิ่งว่า “ตอนนี้พวกคุณทุกคนแยกย้ายกันไปให้หมดเดี๋ยวนี้! เก็บกล้องทั้งหมดลงด้วย!”
ทันทีที่เจียงฉีออกคำสั่ง พนักงานระดับล่างเหล่านี้ จึงไม่กล้าพูดอะไรมากอีก ทุกคนทำตามอย่างว่าง่าย รีบไปจากที่นี่ทันที
“ประธานเจียง? ความหมายของคุณคือจะจัดการเศษสวะคนนี้ยังไงครับ?” เกาจีไท่ถามอย่างสงสัย
เพียะ!
เจียงฉีตบไปที่หน้าเขาอย่างรุนแรงทีหนึ่ง เกาจีไท่ถูกตบจนหน้าหัน แก้มบวมไปครึ่งแถบ
“ประธานเจียง คุณ คุณตบผมทำไม?” เกาจีไท่กุมหน้า ถามด้วยสีหน้าตกตะลึง
“แกหุบปากเดี๋ยวนี้!” เจียงฉีบริภาษ สองตาลุกเป็นไฟ
ช่างไม่รู้จักที่ตายจริงๆ!
เบื้องล่างมีคนโง่แบบนี้ได้ยังไง ถึงกับกล้าโวยวายต่อหน้าประธานหลิน แถมยังกล้าใส่ร้ายประธานหลินด้วย?
ทั้งไห่หยางกรุ๊ปล้วนเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของประธานหลิน เมืองโลกก็คือโครงการใหญ่ที่ประธานหลินเป็นผู้ลงทุนเอง! พูดได้ว่า เกาจีไท่และหยางลี่คนนี้ล้วนกินข้าวของประธานหลินอยู่ ขนาดอยู่ต่อหน้าศาสดาตัวจริงก็ยังไม่รู้จักไหว้ ยังจะไปใส่ร้ายป้ายสีอีก?
“ผม......” เกาจีไท่สีหน้าซีดเผือด ในใจยังไม่เข้าใจว่าประธานเจียงตบเขาทำไม
“ประธานเจียฃ คุณอย่าโกรธไปเลยนะคะ ฉันขอโทษ เรื่องนี้เป็นความผิดของฉันเอง พวกเราบกพร่องต่อหน้าที่ ปล่อยให้เศษสวะอย่างหลินอิ่งปะปนเข้ามา” หยางลี่ขอโทษอย่างประหม่าเป็นที่สุด “พวกเราจะจัดการเจ้าหลินอิ่งคนนี้อย่างเด็ดขาดแน่นอนค่ะ!”
ในมุมมองของเธอ ที่ประธานเจียงโกรธขนาดนี้ ต้องเป็นเพราะเรื่องของหลินอิ่งทำให้ประธานเจียงรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก ดังนั้นถึงได้โกรธ
สีหน้าเจียงฉีเย็นเยียบถึงขีดสุด “เธอเองก็หุบปากด้วย! ฉันจะบอกพวกเธอสองคนให้นะ ประธานหลินคือเพื่อนของฉัน! และเป็นคนออกทุนของโครงการเมืองโลก! พวกเธอสองคนยังกล้าใส่ร้ายประธานหลินอีก?”
“รู้ไหมว่าประธานหลินมาที่กองถ่ายทำไม? มาเพื่อสำรวจตรวจตรา? กบในกะลาอย่างนายนี่ คิดว่ามาทำอะไรล่ะ?” เจียงฉีกล่าวบริภาษ และถูกพฤติกรรมของเกาจีไท่สองคนนี้ทำให้โกรธ
ผู้สนับสนุนรายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังมาเบื้องล่างเพื่อตรวจดูการทำงาน ถึงกับถูกใส่ร้ายว่ามาแอบถ่ายนักแสดงหญิงเชียวหรือ?
ช่างเป็นความคิดที่ฆ่าตัวเองตายโดยแท้!