บทที่ 195 การยั่วยุของเซียวจวง

บทที่ 195 การยั่วยุของเซียวจวง

หลังปี้ซินหยู่จากไป เจียงฉีก็มีสีหน้าแดงก่ำ หันไปมองหลินอิ่งอย่างรู้สึกผิด

ในฐานะตัวแทนที่ช่วยหลินอิ่งดูแลไห่หยางกรุ๊ป เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ช่างไม่เหมาะสมกับตำแหน่งเลยจริงๆ ปัญหาที่ผุดออกมาของไห่หยางกรุ๊ป มันแย่เกินไป......

“ประธานหลิน ผมขอโทษ นี่คือการบกพร่องต่อหน้าที่......” เจียงฉีลุกขึ้นพูด มีสีหน้าละอายใจอย่างยิ่ง “ประธานหลิน โปรดให้เวลาผมจัดการอีกหน่อย”

หลินอิ่งกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “นี่ไม่ใช่ปัญหาของคุณ”

นี่เป็นการข่มขู่จากลาตินกรุ๊ป ตัวเจียงฉีต้านได้ แต่คนเบื้องล่างแบกรับไม่ไหวก็เป็นเรื่องธรรมดา

“ประธานหลิน แล้ว ต้องการให้ไปจัดการปี้ซินหยู่โดยเฉพาะไหม?” เจียงฉีกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

“ไม่ต้อง เรื่องที่คุณต้องทำตอนนี้ ก็คือพัฒนาเมืองโลกให้ดี” หลินอิ่งกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

ปี้ซินหยู่ผู้นี้คิดเอาเองว่ามีลาตินกรุ๊ปหนุนหลัง ถึงได้ทำตัวกำเริบเสิบสาน ไม่ใช่แค่เธอ ยังมีตระกูลซูนและตระกูลโจด้วย รอจนตนเองทำให้ลาตินกรุ๊ปสงบไปได้ระดับหนึ่งแล้ว พอคนเหล่านี้ไปเลียเท้าลาตินกรุ๊ป ก็จะรู้เองว่าได้เลือกอะไรที่โง่เขลาบางอย่างลงไป

หลินอิ่งลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงาน เดินเล่นในฐานภาพยนตร์ไปรอบใหญ่รอบหนึ่ง ก็โทรศัพท์ให้หยูจื๋อเฉิงจัดหาดาราตัวท็อปมาที่เมืองตุงไห่เพื่อพรีเซ็นเตอร์โฆษณาให้กับไห่หยางกรุ๊ป จากนั้นก็กลับไปที่เกาะเทียมของแม่น้ำชิงหยูน

วันต่อมา

หลินอิ่งรับสายฉีโม่แต่เช้าตรู่ จากนั้นก็ออกจากบ้านขับรถคันหนึ่งไปยังอาคารเป่าติ่ง

ได้ยินฉีโม่บอกว่า มีนักธุรกิจต่างชาติมาเยือนบริษัทเครื่องประดับจางซื่อ และยังบอกอีกว่าเป็นเพื่อนเก่าของตนเอง ตั้งใจมาหาตนเองโดยเฉพาะ นัดทานข้าวที่ห้องอาหารของอาคารเป่าติ่ง

สิ่งนี้ทำให้หลินอิ่งรู้สึกประหลาดใจ นักธุรกิจต่างชาติ?

ตนเองไม่เคยคบค้าสมาคมกับนักธุรกิจคนไหน หยูจื๋อเฉิง หรือพวกอูหยางกับนิ่งซวน ต้องการมาหาเขา ก็จะโทรมาหาเลยโดยตรง

เพียงไม่นาน หลินอิ่งก็มาถึงห้องอาหารต้อนรับของอาคารเป่าติ่ง

จางฉีโม่อยู่ในชุดสูทพอดีตัว ขับเน้นนิสัยเฉพาะตัวให้โดดเด่นเป็นพิเศษ กำลังยืนอยู่หน้าทางเข้าห้องอาหาร

“หลินอิ่ง ชายหญิงคู่นี้บอกว่าเป็นเพื่อนเก่าของคุณ คือใครเหรอ? ฉันไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นมาก่อน” จางฉีโม่ถามใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “ดูจากการแต่งตัวและการพูดจาของพวกเขา เหมือนจะเป็นคนมีฐานะอยู่ต่างประเทศ ทำไมไม่เห็นเคยได้ยินคุณพูดถึงมาก่อน?”

“พวกเขาชื่ออะไร?” หลินอิ่งถามด้วยสีหน้าจริงจัง

ชาวต่างชาติ เขานึกออกเพียงองครักษ์มังกรของแก๊งมังกรที่อยู่ต่างประเทศ แต่มีแค่ตัวเขาเองเท่านั้นถึงจะหาองครักษ์มังกรเจอ องครักษ์มังกรทุกคนไม่รู้ว่าประมุขแก๊งเป็นใคร

“คนผู้ชายชื่อเซียวจวง บอกว่าเตรียมเงินมหาศาลมาลงทุนกับบริษัทเครื่องประดับจางซื่อ และยังนำขบวนรถเบนท์ลีย์และบอดี้การ์ดมาที่นี่ด้วย ค่อนข้างใหญ่โตน่าดู” จางฉีโม่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “คนผู้หญิงไม่ได้แนะนำตัว แต่ฉันจำได้ เป็นดาราดังของตี้จิงคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าชื่ออะไร คุณเข้าไปดูเองเถอะ”

“เซียวจวง?” หลินอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา

“ฉีโม่ คุณกลับไปทำงานที่ห้องทำงานเถอะ” หลินอิ่งกล่าว

จางฉีโม่ทำสีหน้าสงสัยมากกว่าเดิม พลางถามว่า “ทำไมเหรอ? ขนาดเพื่อนคุณก็ยังไม่ยอมให้ฉันรู้จัก?”

“เปล่า” หลินอิ่งกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณกลับไปห้องทำงานก่อนเถอะ เรื่องนี้คุณไม่ต้องยุ่ง”

จางฉีโม่กัดริมฝีปากเบาๆ ราวกับไม่เต็มใจเล็กน้อย รู้สึกว่าหลินอิ่งจงใจกีดกันตัวเองไม่ให้ยุ่งเกี่ยวกับสังคมของเขา