บทที่ 206 บุกท่าเรือตุงไห่ยามค่ำคืน

บทที่ 206 บุกท่าเรือตุงไห่ยามค่ำคืน

หลินอิ่งยิ้มอย่างเย็นชา มิน่าล่ะเซียวจวงถึงได้หยิ่งยโสขนาดนี้ กล้ามาหาเรื่องถึงประตู ที่แท้ก็มีกองกำลังต่างชาติยอดฝีมืออยู่ในมือ

อย่างกรุ๊ปที่ถือกฎเกณฑ์ใดๆในโลกธุรกิจ เป็นสมาคมที่ไร้ยางอาย นำกลุ่มเฮยยิงเข้ามาในประเทศหลุง นั่นก็คือความหายนะที่ใหญ่มาก

ถ้าเก็บพวกเขาไว้ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

หลินอิ่งกล่าว “คุณรีบโทรศัพท์เดี๋ยวนี้ จัดกำลังคนไปที่ท่าเรือตุงไห่ จะลงมือคืนนี้ ฉันจะไปด้วยตัวเอง ต้องถอนตะปูนี้ให้ได้”

เขาจะไม่ยอมปล่อยกลุ่มเฮยยิงไว้แน่นอน ไม่เพียงแอบซุ่มยิงอยู่ด้านหลัง ยังเกือบจะฆ่าเจียงฉีลูกน้องของตัวเองด้วย ตอนนี้ยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล

หลินอิ่งแก้แค้นโดยไม่ให้ข้ามคืน ยิ่งไปกว่านั้นจะไม่รอลาตินกรุ๊ปเปลี่ยนที่อยู่ของกลุ่มเฮยยิง เมื่อถึงเวลานั้นการขุดมันออกมาก็จะมีความยากมากขึ้น

นายคริสผู้ควบคุมที่แท้จริงของลาตินกรุ๊ป ไม่ใช่คนโง่แบบเซียวจวง สังเกตได้จากวิธีการจัดการกับไห่หยางกรุ๊ปก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่านี่มันจิ้งจอกเฒ่าชัด ๆ ประมาทไม่ได้

หลินอิ่งมองออก นายคริสเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริงของตัวเอง ที่พึ่งที่ดีที่สุดของเซียวจวงในประเทศหลุงก็คือนายคริส

“ลงมือคืนนี้ ท่านจะลงมือด้วยตัวเอง” เสิ่นซานตกตะลึงสักครู่ หลังจากนั้นพยักหน้า “ตกลง ฉันจะรีบไปจัดกำลังคน”

ท่านหลินออกหน้าเอง เขารู้สึกโล่งในมาก ถ้าท่านหลินให้เขาเป็นคนจัดการเรื่องนี้ ในใจก็รู้สึกไม่มีความมั่นใจมาก

ยี่สิบกว่านาทีต่อมา

เสิ่นซานขับรถมาถึงท่าเรือตุงไห่ เขาลงจากรถและเปิดประตูรถอย่างชำนาญ หลินอิ่งลงจากรถ

ห่างออกไปไม่ไกล เป็นมหาสมุทรที่ไร้ขอบเขต มันดูเบลอและลึกลงไปภายใต้แสงจันทร์

ที่นี่เป็นท่าเรือขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยลมทะเล

ท่าเรือตุงไห่

นี่คือท่าเรือที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองชิงหยูน มีพื้นที่ขนาดใหญ่มาก มีเรือพาณิชย์ขนาดใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วนจอดเทียบท่า นอกจากนี้ยังมีคลังสินค้าขนาดใหญ่หลายร้อยแห่งในท่าเรือ

ณ ขณะนี้ ค่ำคืนที่ท่าเรือตุงไห่เงียบสงบมาก มีโกดังขนาดใหญ่เพียงไม่กี่แห่งที่เปิดไฟ

บริเวณท่าเรือ มีโรเวอร์สีดำยี่สิบกว่าคันจอดอยู่ เสิ่นซานนำยอดฝีมือหลักร้อยคนมา

“ท่านหลิน คลังสินค้าที่กลุ่มเฮยยิงอยู่ค่อนข้างห่างไกล บริเวณนี้ไม่มีการใช้งานในเวลากลางคืน ตอนนี้พวกเราจะนำคนไปล้อมเลยหรือไม่” เสิ่นซานกล่าวอย่างเคร่งขรึม ดูเหมือนเป็นศัตรูตัวใหญ่

“ไม่” หลินอิ่งกล่าวอย่างจริงจัง “คุณนำคนรออยู่ตรงนี้ รอโทรศัพท์ของฉัน”

“รอโทรศัพท์ท่าน ความหมายของท่านคือ” เสิ่นซานดูงงงวยทันที

“ฉันจะไปจัดการกับพวกเขา คุณรอโทรศัพท์ของฉันเพื่อไปเก็บชิ้นส่วน” หลินอิ่งพูดเบาๆ

“นี่มัน” เสิ่นซานแสดงสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อออกมา “ท่านหลิน นั่นคือกลุ่มคนต่างชาติที่โหดเหี้ยม และที่นี่ก็เป็นคลังอาวุธของพวกเขาด้วย”

ถึงแม้เขาจะเคยเห็นพลังความสามารถของท่านหลินมาก่อน แต่กลุ่มเฮยยิงไม่ใช่กลุ่มธรรมดา แต่ละคนเป็นยอดฝีมือระดับนานาชาติแล้ว ยังคงนั่งอยู่ในคลังอาวุธอีกด้วย

ถ้าใช้อาวุธขึ้นมาจริงๆ ไม่กล้าคิดถึงพลังทำลายล้างนั่นเลย