บทที่ 207 พวกคุณอ่อนแอเกินไป

บทที่ 207 พวกคุณอ่อนแอเกินไป

“เฮยยิง นี่คือคำสั่งของนายคริส ฉันหวังว่าคุณจะทำตาม” ลี่น่าสีหน้าจริงจัง ไม่พอใจอย่างมากที่เฮยยิงมีท่าทีหยิ่งผยอง

“น่ารำคาญจริงๆ” เฮยยิงสีหน้าไม่พอใจอย่างมาก “เป็นคำสั่งที่ทำเรื่องที่เกินความจำเป็นทั้งนั้น เอาล่ะ ลี่น่า ฉันจะสั่งให้ทุกคนอพยพในคืนนี้ คุณก็รู้ ที่นี่มีอุปกรณ์และอาวุธมากมายของพวกเรา มีความลำบากมากในการเคลื่อนย้าย ต้องใช้เวลาหน่อย”

ใบหน้าของลี่น่าอ่อนลงเล็กน้อย กล่าวอย่างจริงจัง “นอกจากนี้ ภายใน24ชั่วโมง คุณต้องไปนำตัวคนประเทศหลุงที่ชื่อหลินอิ่งไปอยู่ตรงหน้านายคริสให้ได้ อยู่ต้องเห็นคน ตายต้องพบศพ นี่คือคำสั่งตาย”

“คุณน่าเบื่อจริงๆ ก็แค่คนไร้ค่าเพียงคนเดียว ทำเหมือนจะไปลอบสังหารบุคคลสำคัญของประเทศเลย” เฮยยิงโยนไพ่โป๊กเกอร์ที่อยู่ในมือออกไป

“สิบสามยิง พวกคุณไปวางแผนการดำเนินการให้ฉันเดี๋ยวนี้ จัดการหลินอิ่งคนนั้นให้เรียบร้อยทันที” เฮยยิงสั่งคนชุดดำสองสามคนที่อยู่ข้างโต๊ะด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา แล้วหันไปมองลี่น่า

“ตอนนี้คุณพอใจแล้วใช่ไหม” เฮยยิงกล่าวเบาๆ “เช่นนั้น ควรพูดคุยกับฉันเกี่ยวกับค่าตอบแทนแล้วใช่หรือไม่ ครั้งที่แล้วฉันให้คุณช่วยฉันบอกนายคริส นายคริสว่าอย่างไรบ้าง”

“ที่ฉันพูดเมื่อครั้งที่แล้ว จัดการไห่หยางกรุ๊ป ห้าร้อยล้าน” เฮยยิงกล่าวด้วยสายตาที่โลภ “ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ นายคริสต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะได้กลืนถุงเงินของทรราชท้องถิ่นในประเทศหลุงได้”

เมื่อวานเขาดำเนินตามแผนการของนายคริส ไปข่มขู่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ทั้งหมดของไห่หยางกรุ๊ปแล้ว นำคนไปถึงหน้าประตูด้วยตัวเอง ได้ทักทายครอบครัวของผู้ถือหุ้นเหล่านั้นอย่างพิเศษ

สถานการณ์เช่นนี้ และด้วยวิธีทางการค้าแบบนายคริส คิดจะฮุบบริษัทใหญ่ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย ก็แค่นั่งรอส่วนแบ่งแล้ว

ลี่น่ากล่าว “นายคริสตกลงแล้ว ห้าร้อยล้านไม่มีปัญหา อีกหนึ่งอาทิตย์พวกคุณก็จะได้รับเงินแล้ว”

“อ้อ สรรเสริญนายคริส เยี่ยมจริงๆ” เฮยยิงหัวเราะเสียงดัง “กลับไปอย่าลืมบอกนายคริสด้วยว่า ครั้งหน้ามีธุรกิจดีๆเช่นนี้ ต้องเชิญฉันมาทำอีกนะ เงินของคนโง่ในประเทศหลุง ปล้นง่ายจริงๆ”

เฮยยิงมาประเทศหลุงในครั้งนี้ รู้สึกประทับใจมาก ปล้นทรัพย์สินของคนประเทศหลุงช่างมีความสุขจริงๆ

ในขณะที่เฮยยิงกำลังมีความสุข เสียงปังดังขึ้น เกิดเหตุระเบิดในโกดัง

“เกิดอะไรขึ้น” เฮยยิงยืนขึ้นอย่างตกใจ มองลี่น่าด้วยความสงสัย

“ไม่รู้ ออกไปดูสิ” ลี่น่าสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

สองคนเปิดประตูออก เดินเข้าไปในโกดังโรงงานที่ว่างเปล่า

ลานกว้างภายในโกดัง มีรถสปอร์ตหรูหราอลังการกว่าหลายสิบคันจอดอยู่ และมีรถบรรทุกหนักหนึ่งคัน ภายในเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ไฮเทคที่ดักฟังและล้วงข้อมูลในคอมพิวเตอร์ และมีอาวุธมากมาย

“พี่ใหญ่ มีคนแปลกหน้าบุกเข้ามาแล้ว”

เฮยยิงกับลี่น่าเพิ่งเดินออกจากประตูห้อง ในโกดังมีชายชุดดำตะโกนขึ้น สีหน้าตกตะลึงมาก

“เกิดอะไรขึ้น” เงาดำขมวดคิ้ว ถามอย่างสงสัย ชำเลืองมอง

เห็นแค่ ในคลังสินค้าที่ว่างเปล่า ไม่รู้ว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งในเสื้อโค้ทสีดำตั้งแต่เมื่อไหร่ นำเก้าอี้ไม้มาและนั่งไขว่ห้างอยู่ สีหน้าเย็นชามองมาที่เขา

ข้างกายชายเสื้อโค้ทสีดำ มีคนชุดดำนอนเกลื่อนไปหมด ตัวสั่นและกรีดร้องกับพื้นเหมือนโดนไฟฟ้าช็อต

“นี่ คุณคือใคร” เฮยยิงสีหน้าโกรธเล็กน้อย พูดภาษาเส็งเคร็งของประเทศหลุง ถามเหมือนศัตรู