บทที่ 218 การสอบสวน

บทที่ 218 การสอบสวน

“หายไปจากโลกใบนี้...” บนใบหน้าของคริสเต็มไปด้วยความขืนข่ม มุมปากกระตุกและทรุดลงกับพื้น

เขาในตอนนี้ไม่มีความเชื่อมั่นที่จะเป็นปรปักษ์กับหลินอิ่งแม้แต่น้อย ชายที่เหยียบอยู่บนหัวเขาคนนี้ แข็งแกร่งจนเกินไป แข็งแกร่งจนไม่อาจจินตนาการได้

หลินอิ่งสามารถโค่นล้มฮาเดสได้อย่างง่ายดาย ถือเป็นการทำลายความเข้าใจที่คริสเคยมีจริงๆ เขาไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าหลินอิ่งทำได้ยังไง เขามีฝีมือที่น่าเกรงขามเพียงใดกันแน่ แล้วเบื้องหลังมีที่มาที่ไปยังไง คนที่สามารถมีฝีมือที่น่าหวาดกลัวขนาดนี้ จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

“ไม่! อย่าฆ่าฉันเลย ฉัน... พวกเราคุยกันดี ๆ ได้” คริสสีหน้าท่าทางหวาดผวา รีบกล่าวขอความเมตตาอย่างรวดเร็ว

เขาไม่สนใจอะไรแล้ว เผชิญหน้ากับวิกฤติแห่งความเป็นความตาย ต่อให้เป็นบุคคลอันดับต้น ๆ ในกลุ่มผู้ลงทุนระหว่างประเทศอย่างคริส ก็ต้องยอมแพ้

“ตอนนี้คุยดี ๆ ได้แล้ว?” หลินอิ่งยิ้มเยาะ แล้วปล่อยคริสที่ถูกเหยียบไว้

หลังจากที่หลินอิ่งนำเท้าออกไป คริสก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในตอนนี้เขาถึงได้รู้สึกว่าเขาได้หลุดพ้นจากกรงขังของเงาแห่งความตายมาได้

“หลินอิ่ง ต่อให้ฉันยอมก้มหัวให้แกจริง ๆ แกมีความมั่นใจอะไรที่จะควบคุมฉัน? แกไม่กลัวเหรอว่าหลังจากนั้นฉันจะระดมอิทธิพลมาแก้แค้นแก? หรือว่าหนีกลับไปต่างประเทศ” คริสกล่าวด้วยความสงสัย เขาไม่เข้าใจว่าหลินอิ่งต้องการจะทำอะไรกันแน่

“กลับมาแก้แค้นฉัน?” หลินอิ่งส่ายหัว จ้องมองคริสด้วยสายตาที่เยือกเย็น “ชะตากรรมของแกอยู่ในมือของฉัน แกเลือกที่จะแก้แค้นฉันได้ ขอเพียงแค่แกมีความกล้าพอ เรื่องหนีกลับต่างประเทศ เหอะ! ต่อให้หนีไปไกลสุดขอบฟ้า ไม่ว่าที่ไหน หรือจะเข้าไปหลบที่สำนักงานใหญ่ลาตินกรุ๊ป ฉันก็สามารถที่จะทำให้แกตายไปแล้วหาที่ฝังศพมิได้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คริสจ้องมองไปที่หลินอิ่งในทันที จากนั้นก็ถูกสายตาที่เต็มไปด้วยมั่นใจและรัศมีพลังอำนาจของหลินอิ่ง ทำให้ตกตะลึงไปโดยสิ้นเชิง

ความเชื่อมั่นในตนเองแบบนี้ มันทำให้คนรู้สึกตกตะลึงเสียจริง ๆ

ถูกต้อง ล่วงเกินคนแบบหลินอิ่ง ไม่ว่าจะหลบอยู่ที่ไหนก็คงสงบจิตสงบใจไม่ได้ คงต้องถูกปกคลุมด้วยเงามืดไปตลอดชีวิต

“ประธานหลิน ผมเลือกที่จะยอมจำนน หวังว่าท่านจะให้โอกาสผมได้รับใช้” คริสหลับตาครุ่นคิดอยู่สักพัก สีหน้าท่าทางจริงใจ แสดงจุดยืนของเขา

พูดจบ คริสคลานเข้าหาแทบเท้าของหลินอิ่ง จากนั้นคุกเข่ากราบไหว้อย่างเคร่งขรึม ราวกับผู้ศรัทธาที่เคร่งครัดในศาสนากำลังกราบไหว้พระเจ้า

“พลังอำนาจที่ท่านแสดงออกมาราวดั่งเช่นพระเจ้า ผมยอมจำนนต่อท่านอย่างจริงใจ” คริสกล่าวด้วยสีหน้าท่าทางจริงจัง

หลินอิ่งยิ้มเยาะและไม่ได้กล่าวอะไร คนต่างชาติกมักจะชอบเสแสร้งแกล้งทำแบบนี้ ไม่รู้จักละอายใจเลยสักนิด

“คริส แกมาห้องทำงานกับฉัน” หลินอิ่งกล่าวอย่างเรียบ ๆ จากนั้นมองไปทางเสิ่นซาน “เสิ่นซาน คุณจัดการที่นี่ให้เรียบร้อย ส่งพวกคณะกรรมการเหล่านี้ออกไปจากอาคาร แล้วพาฮาเดสคนนี้ รอคำสั่งของผมอยู่ที่ห้องประชุม”

“ครับ ท่านหลิน” เสิ่นซานกล่าวด้วยท่าท่างตื่นเต้น

เขาเข้าใจแผนการของท่านหลินแล้ว ดูเหมือนว่าต้องการที่จะรวบลาตินกรุ๊ป

เสิ่นซานถูกฝีมือของหลินอิ่งทำให้ตะลึงกับอีกครั้ง ในสายตาของเขา ดูเหมือนว่าจะไม่มีเรื่องอะไรที่ท่านหลินทำไม่ได้ ท่านหลินลงมือ ยิงร้อยครั้งถูกเป้าทั้งร้อยครั้ง สถานการณ์แบบไหนล้วนพลิกผันได้ แต่ไหนมาไม่เคยพลาดแม้แต่ครั้งเดียว

มีหัวหน้าแบบนี้ มันช่างโชคดีจริง ๆ