บทที่ 229 คารวะเหล้าให้ลูกพี่เหล่านี้

บทที่ 229 คารวะเหล้าให้ลูกพี่เหล่านี้

พอลากไปถึงประตูทางเข้า เสียงก็ดังปัง

ฮาเดสโยนโจวยู่ถานทั้งสองคนเหมือนโยนถังขยะ ออกไปที่ประตูทางเข้า ช็อตนี้ถูกผู้หวังดีที่ตามมาตลอดทาง ถ่ายรูปเอาไว้

กำจัดสองคนนี้เสร็จ ฮาเดสหันกลับมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนสี คิดจะไปรายงานให้หลินอิ่งทราบ

ส่วนที่ประตูทางเข้ายังมีพวกสนุกบนความทุกข์คนอื่น เดินตามมาด้วยเสียงหัวเราะฮ่าๆ ดูตระกูลโจทั้งสองคน เอามือถือขึ้นมาถ่ายคลิป

นี่เป็นข่าวใหญ่เลยนะเนี่ย คุณหนูกับคุณชายแห่งตระกูลโจตระกูลจากสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองชิงหยูน นึกไม่ถึงว่าจะถูกคนซ้อมที่เมืองโลกแล้วโยนออกนอกงาน？ต้องดังแน่

“แม่งเอ้ย พวกแกใครกล้าถ่าย ข้าจะกลับไปเอาคนมาเล่นงานพวกแก！” โจตงข่มขู่คุกคามเหมือนคนเป็นฮิสทีเรีย จนเส้นเอ็นโผล่มาให้เห็น รู้สึกถูกสบประมาทครั้งใหญ่ในชีวิต

“ให้ตาย คุณชายโจ นี่บารมีคุณมากอย่างนี้เลยเหรอ？คนของลาตินกรุ๊ปสบประมาทคุณ เก่งนักก็ไปอวดเบ่งกับลาตินกรุ๊ปสิ? มาระบายใส่พวกเรา? คิดว่าพวกเรารังแกกันง่ายๆ เหรอ?” ชายหนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่งหัวเราะเยาะพูดขึ้นมา

“นั่นสิ พวกเราเป็นแขกของที่นี่ อยากทำอะไรที่นี่ก็ได้ ตรงข้ามกับพวกคุณ ถูกไล่ออกไปแล้ว ยังไม่รีบไสหัวไปให้ห่างๆ อีก จะได้ไม่โดนคนของลาตินกรุ๊ปเล่นงานอีก”

คนกลุ่มหนึ่งกำลังฉวยโอกาสถากถางอย่างเมามันต่อโจยู่ถานทั้งสองคน คนสองคนนี้ขึ้นชื่อว่าเย่อหยิ่งจองหองในแวดวงคนมีชื่อเสียงของเมืองชิงหยูนมาตลอด ล่วงเกินคนอื่นไว้ไม่น้อย ไม่รู้มีคนตั้งเท่าไหร่ที่อยากจะตีให้เหมือนหมาตกน้ำ

“พวกเราไปกัน！” โจวยู่ถานกัดฟันพูด สีหน้าอับอายและโกรธมาก

ทั้งสองคนแบกความอัปยศเดินออกจากลานอาคารโลก สีหน้าหม่นหมองเกินกว่าจะเปรียบเปรย

“โจตง แกรีบกลับไปหาคุณท่าน เล่าเรื่องนี้ให้คุณท่านได้ฟัง กบฏแล้วจริงๆ เศษสวะหลินอิ่งมันกล้าให้บอดี้การ์ดอัดพวกเรา！” โจยู่ถานพูดอย่างไม่ยอมใจ “ไม่รู้ว่าเขาไปสอพลอมหาอำนาจนั่นอย่างไร บอดี้การ์ดฮาเดสถึงได้ไม่เห็นพวกเราในสายตา เรื่องมันเป็นอย่างไรกันแน่！”

“ไม่เป็นไร พี่ยู่ถาน พวกเรากลับไปแล้วก็ขอให้คุณท่านออกหน้าไปหานายคริสที่ลาตินกรุ๊ปกัน ต้องมีหนทางแน่ จะปล่อยเจ้าเศษสวะหลินอิ่งนั่นไปไม่ได้！” โจตงพูดด้วยความเคียดแค้น

พวกเขาสองคนไม่ยอมใจอย่างยิ่ง เกลียดหลินอิ่งเข้ากระดูกดำ วันนี้ขายหน้าซะขนาดนี้ อย่างไรก็ต้องกลับมาแน่

ขอแค่คุณท่านออกหน้า ต่อให้เป็นคริสก็ต้องไว้หน้าบ้าง ไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการเศษสวะหลินอิ่งอย่างโหดเหี้ยมไม่ได้

พูดเสร็จ ทั้งสองคนก็ขึ้นนั่งบนรถ รอไปจากเมืองโลก กลับไปยังตระกูลโจเพื่อจะยกกำลังมาแทบไม่ไหวแล้ว

ไม่กี่นาทีต่อมา หลินอิ่งก็เดินออกมาจากอาคารเมืองโลก ฮาเดสตามติดอยู่ข้างกาย

หลินอิ่งรออยู่ริมถนนสักพัก ฮาเดสไปเอาลินคอล์นสีดำสไตล์ย้อนยุคจากลานจอดรถมา เปิดประตูด้วยความคล่องแคล่ว

หลินอิ่งขึ้นนั่งเบาะหลังอย่างสงบนิ่ง ไม่นาน ฮาเดสก็สตาร์ทรถขับไปที่ใจกลางเมือง

ทางฉีโม่เหมือนเกิดเรื่องยุ่งยากเข้าแล้ว เขาจึงไม่มีเวลารอให้งานฉลองโครงการเมืองโลกเสร็จงาน ตอนนี้ต้องรีบไปจัดการ

ในสายตาของหลินอิ่ง เรื่องของฉีโม่สำคัญที่สุด ต่อให้โครงการเมืองโลกจะสำคัญอย่างไร ก็เป็นแค่โครงการทรัพย์สินพันล้านเท่านั้นเอง