บทที่ 230 ดื่มไม่ได้ก็ไสหัวไป

บทที่ 230 ดื่มไม่ได้ก็ไสหัวไป

“ขอโทษ ฉันไม่ดื่มเหล้าสองแก้วนี้” จางฉีโม่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ในใจรู้สึกโมโห

“ดื่มไม่ไหวเหรอ？ ฉีโม่อ่ะ นี่คือนายหลุยส์แห่งลาตินกรุ๊ปเลยนะ ไหนจะยังมีประธานอาวุโสซูนอยู่ตรงหน้าอีก เธอปฏิเสธการดื่มคารวะเหล้า？ อย่างนี้ไม่เป็นการดูถูกลูกพี่ทั้งสองเหรอ？” จางหงซวนพูดด้วยความถากถาง

สายตาของหลุยส์กับซูนเฉียงเห็นได้ชัดว่ามองดูจางฉีโม่ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความดูแคลน ท่าทางตัวเองดูสูงส่ง

หลุยส์เป็นชายอ้วนผิวขาวรูปร่างท้วมคนหนึ่ง สวมเสื้อแจ็คเก็ต ใส่นาฬิกาปาเต๊ะฟิลลิป แต่งตัวโดดเด่นมีสไตล์ ส่วนซูนเฉียงเป็นชายวัยกลางคน สวมสูทพอดีตัว หน้าตาดูมีสง่าราศี

“พี่ใหญ่ พี่สาม ฉีโม่เด็กคนนี้ไม่ใช่คนดื่มเหล้าอะไร เป็นคนคอไม่แข็ง ดื่มไม่ได้หรอกนะ” จางซิ่วเฟิงพูดด้วยสีหน้าดูไม่ได้ รู้สึกอึดอัดใจ

ต่อหน้าซูนเฉียงกับหลุยส์สองพี่ใหญ่นี้ ครอบครัวเขาก็ไม่กล้าล่วงเกินอยู่แล้ว

สองคนนี้ไม่ว่าคนไหน ก็เป็นบุคคลทรงอิทธิพลในเมืองชิงหยูน แค่ขยับปลายนิ้วมือ ก็พอให้พวกเขาครอบครัวลำบากแล้ว

อีกด้านหนึ่ง ก็พอจะเห็นได้ว่าเครื่องประดับจางซื่อกรุ๊ปที่จางหงจูนก่อตั้งขึ้นมาใหม่ มีการเตรียมการมาก่อนแล้ว อัญเชิญพระพุทธรูปสององค์นี้มาคุมสถานการณ์ ต่อไปเกรงว่าตัวเองและครอบครัวจะอยู่ไม่เป็นสุขแล้ว

“ฉันไม่สนว่าเธอจะดื่มเหล้าได้หรือไม่ได้ ขนาดเหล้าก็ไม่ดื่ม แล้วครอบครัวนายยังจะมาอยู่ในวงการค้า？ จางฉีโม่เป็นคนแบบไหน？ ไม่ดื่มคารวะเหล้าต่อรุ่นพี่ทั้งสอง？” จางหงซวนสั่งสอนอย่างไม่เกรงใจ “ทำตระกูลจางขายหน้าสิ้นดี！”

“เอาอย่างนี้ ฉันจะขอร้องประธานอาวุโสทั้งสองให้ ว่าจะให้ใครดื่มแทนได้บ้าง อย่างไรก็ตาม เหล้าก็รินแล้ว เหล้าขาวเต็มสองแก้วนี้ยังไงก็ต้องดื่ม！” จางหงจูนพูดอย่างมาดมั่นเต็มที่

“นี่……” สีหน้าจางฉีโม่เขียวปัด กัดริมฝีปาก

จางหงจูนนี่มันวางท่าข่มเหงรังแกกันชัดๆ

เดิมทีเธอมาหาจางหงจูนกับจางหงซวนเพื่อเจรจาเรื่องแบรนด์เครื่องประดับจางซื่อ นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะเชิญบุคคลสองผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้มา คราวนี้ยิ่งเป็นการฉวยโอกาสหาข้ออ้างสร้างความลำบาก

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็ไม่ควรไปล่วงเกินคนทั้งสองนี้ บริษัทเกิดเหตุการณ์วิกฤติหลายอย่างแล้ว แล้วยังมาล่วงเกินคนทั้งสองนี้ เกรงว่าต่อไปปัญหาจะใหญ่ยิ่งขึ้น

เอะ ไม่รู้ว่าหลินอิ่งมาถึงแล้วเหรอยัง จะต้านคนชั่วร้ายทั้งสองคนนี้ได้หรือเปล่านะ

จางฉีโม่มีความกระวนกระวาย ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่คิดถึงหลินอิ่งให้มาช่วย

“ประธานจาง นายหลุยส์ รองประธานจางฉีโม่แห่งเครื่องประดับจางซื่อกรุ๊ปดื่มเหล้าไม่ได้ วางท่ามากจริงๆ ท่านทั้งสองว่า ให้พ่อแม่ของเขามาดื่มคารวะแทนดีไหม?” จางหงซวนพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ มองไปยังหลุยส์กับซูนเฉียง

“อ้อ คุณจางดื่มเหล้าไม่ได้ใช่ไหม？ อย่างนั้นก็ไปจากโต๊ะกินเลี้ยงเถอะ จากระดับของเธอก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะนั่งเสมอโต๊ะเสมอเก้าอี้เดียวกับโต๊ะกินเลี้ยงฉันได้ ขนาดเหล้ายังดื่มไม่ได้ อย่างนั้นก็ไสหัวไปซะ ต่อไปฉันจะไม่ให้พวกเธอได้ทำธุรกิจอัญมณีในเมืองตุงไห่” หลุยส์ไม่พอใจอย่างมาก มองดูจางฉีโม่พูดอย่างไม่เกรงใจ

ซูนเฉียงทำเสียง “หึ” เย็นชา วางมาดพูดว่า “ไม่ต้องหาคนดื่มคารวะแทนแล้ว การให้เธอดื่มถือว่าเป็นการให้เกียรติครอบครัวพวกเธอแล้ว ไอ้เครื่องประดับจางซื่อกรุ๊ปของพวกเธอ ก็ช่างมันเถอะ ต่อไปอย่าทำให้น้องหงจูนต้องขายหน้าคนอื่น พวกเธอไม่มีคุณสมบัติเป็นตัวแทนตระกูลจาง”

เห็นได้ชัด สองคนนี้มาเพื่อเสริมฉากให้กับจางหงจูน ฉะนั้นพูดจาเลยไม่ไว้หน้ากัน เห็นชัดๆ ว่าจงใจทำให้ครอบครัวจางฉีโม่หนักใจ

！

！