บทที่ 233 ใครให้ไอ้ไร้น้ำยาอย่างแกนั่ง?

หลินอิ่งกับจางฉีโม่ออกจากอาคารจางซื่อแล้ว กำลังรออู่เจิ้งขับรถมารับตรงปากทาง

และตอนนั้นเอง ลู่หย่าฮุ่ยกับจางซิ่วเฟิงก็เดินมาด้วยสีหน้าไม่ดี จ้องหลินอิ่งด้วยความโกรธ ท่าทางโมโห

“หลินอิ่ง เมื่อกี้แกพูดอะไร? ใครให้แกพูดแบบนั้น? เอาชื่อบริษัทให้พวกเขาแล้วยังไง?” ลู่หย่าฮุ่ยถามอย่างโมโห “ถ้าไม่มีชื่อเสียงบริษัทจางซื่อ ธุรกิจของฉีโม่ยังต้องทำต่อไปไหม?”

“ผมให้ข้อคิดเห็นกับฉีโม่แล้ว เปลี่ยนชื่อให้กับจางซื่อกรุ๊ป ใช้หรือไม่ใช้ชื่อเครื่องประดับจางซื่อ ก็ไม่มีอะไรต่างกัน” หลินอิ่งพูดอย่างใจเย็น

“ไม่มีอะไรต่างกัน? แกนี่มันยืนพูดไม่ปวดเอวเลยใช่ไหม” ลู่หย่าฮุ่ยอารมณ์เสียขึ้นมาทันที “แกตั้งใจสร้างเรื่องใช่ไหม แกไม่เห็นหรือไงว่าพ่อของฉีโม่เพราะต้องการคุยเรื่องนี้ ดื่มจนเหมาแล้ว? แกแค่พูดคำเดียวง่ายๆ ก็ทำลายทุกอย่างง่ายดาย แกมันนี่”

“ฉันดูออกแล้ว ว่าแกมันไม่อยากให้ครอบครัวเราได้ใช้ชีวิตที่ดีเลยใช่ไหม” ลู่หย่าฮุ่ยต่อว่า “ฉีโม่ จากนี้ไปไม่ต้องไปมาหาสู่กับไอ้คนไม่มีหัวใจแบบนี้อีกแล้ว ไม่ต้องไปฟังมันพูด ไร้สาระทั้งนั้น”

หลินอิ่งไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม มองไปที่จางฉีโม่ พูดว่า “ฉีโม่ กลับไปแล้ว คุณคิดชื่อเลย เปลี่ยนชื่อบริษัท เรื่องเล็ก สำหรับปัญหาอื่น ผมไปจัดการเอง”

“ฉัน ฉันเข้าใจแล้ว” จางฉีโม่พยักหน้า

“ผมยังมีธุระ ต้องไปก่อน” หลินอิ่งพูดสีหน้าจริงจัง จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

จางฉีโม่มองหลังหลินอิ่งที่เดินจากไป สายตาลังเล เข้าสู่ห้วงความคิด

“ฉีโม่ เธอดูซิ นี่มันคนอะไรกัน? ทำเรื่องพังหมด แล้วจากไปแบบนี้ ไม่สนใจอะไรเลย” ลู่หย่าฮุ่ยพูดอย่างโมโห “เขาจัดการได้? ไอ้ไร้น้ำยาอย่างเขาเหรอ จะทำอะไรได้?”

เท่าที่เธอดูแล้ว หลินอิ่งมาก่อกวนอย่างเดียว ไม่ได้สนใจความเป็นความตายของครอบครัวพวกเขาเลย ถ้าด้านจางหงจูนมีปัญหาก็ไม่ไปหาเขาใช่ไหม?

“ฉีโม่ เรื่องนี้ กลับไปแล้วเธอต้องคิดดีๆ ห้ามไปฟังหลินอิ่งเด็ดขาด อะไรยังอยากเปลี่ยนชื่อบริษัท มันทำได้เหรอ? ชื่อเสียงบริษัทเครื่องประดับจางซื่อหลายสิบปี บอกเปลี่ยนก็เปลี่ยน ต้องสูญเสียเงินมากมายแค่ไหน?” ลู่หย่าฮุ่ยพูดอย่างกังวล

“แล้วอีกอย่าง เดี๋ยวลูกต้องรีบตัดสัมพันธ์กับหลินอิ่งทันที เรื่องวันนี้ไปคุยกับประธานซูนเฉียงดีๆ อย่าไปทำให้คนใหญ่คนโตเขาขุ่นเคืองเพราะหลินอิ่ง” ลู่หย่าฮุ่ยพูดอย่างมีแผนการ

จางฉีโม่ขมวดคิ้ว มองไปที่จางซิ่วเฟิงที่เมาหัวราน้ำ พูดจริงจัง “แม่ อย่าพูดต่อเลย แม่ดูสภาพพ่อตอนนี้ รีบส่งพ่อกลับบ้านพักผ่อนก่อนเถอะ มีอะไรกลับบ้านค่อยพูด”

ในใจเธอตัดสินจะฟังคำพูดของหลินอิ่ง จะเปลี่ยนชื่อบริษัท เพราะบริษัทเครื่องประดับจางซื่อทุกวันนี้ ก็แตกแยกกับคนตระกูลจางโดยสิ้นเชิงแล้ว บวกกับการขยายกิจการครั้งที่แล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลจางแล้ว

และเธอก็มั่นใจ ถึงแม้จะไม่มีชื่อของจางซื่อ ก็สามารถบริหารบริษัทได้เป็นอย่างดี

ตามนี้ จางฉีโม่พยุงตัวจางซิ่วเฟิงขึ้นรถ กลับวิลล่าหิมะมังกร

อีกฝั่งหนึ่ง ฮาเดสขับรถBentleyสีดำ รับหลินอิ่งไปร้านอาหารในใจกลางเมืองชิงหยูน

ที่ชั้น28ของร้านอาหาร ห้องรับรองได้เคลียร์ลูกค้าออกหมดแล้ว ในห้องรับรองหรูได้จัดวางอาหารและเหล้าอย่างดีไว้ ทั้งหมดนี้คริสเป็นคนสั่งเอง

หลินอิ่งเข้าไปนั่งในห้องรับรอง ยกแก้วชาขึ้นมาดื่มในตำแหน่งประธาน ส่วนฮาเดสยื่นอยู่อีกฝั่งอย่างเคารพ

ความคิดเห็น