บทที่ 237 แก๊งหยางเหมิน

บทที่ 237 แก๊งหยางเหมิน

“ผมมาจากไหน? ระดับคุณยังไม่มีสิทธิ์รู้” มุมปากของหลินอิ่งโค้งขึ้น พูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา “จะจัดการผมไม่ใช่เหรอ? แค่นี้ก็ยอมแล้วเหรอ?”

กงซุนฉางเฟิงสีหน้าตึงเครียด พูดว่า “คุณก็อย่างได้ใจเร็วไป เรื่องที่คุณสร้างไว้มากมาย ถึงแม้ผมจะทำอะไรคุณไม่ได้ ก็ต้องมีคนจัดการคุณได้”

พูดจบ กงซุนฉางเฟิงหันหลังกะทันหัน รวดเร็วมาก แค่พริบตาเดียวก็วิ่งไปไกลสิบเมตร เห็นชัดว่ากำลังวิ่งหนี

ความสามารถของหลินอิ่งเกินคาด เขาคนเดียวจัดการไม่ได้ อยู่ต่อก็รอตาย แบบนี้ก็ต้องหนีกลับไปรายงานข่าวให้กับกงซุนเฟยเจี้ยน ค่อยวางแผนใหม่

สู้ไม่ไหวก็อย่าฝืน ไม่ว่ายังไงเบื้องหลังกงซุนเฟยเจี้ยนก็มีคนมีฝีมือมากมาย ต้องมีวิธีจัดการหลินอิ่งแน่นอน

“แสดงตัวแล้ว ยังอยากไป?” หลินอิ่งส่ายหัว มองไปที่ฮาเดส

วินาทีต่อมา ฮาเดสก็รีบพุ่งไปข้างหน้า วิ่งไล่ตามกงซุนฉางเฟิงได้ทัน ต่อยเข้าไปที่หลังของกงซุนฉางเฟิงอย่างหนัก จนเขาต้องกระอักเลือด ดึงตัวกลับมา

เสียงดังปัง

ฮาเดสเหวี่ยงกงซุนฉางเฟิงลงพื้นอย่างแรง จากนั้นเดินไปด้านหลังหลินอิ่งสีหน้าเรียบเฉย

หลังจากได้ประเดิมฝีมือกับกงซุนฉางเฟิงแล้ว ฮาเดสก็รู้พอใจ

เขาก็ไม่ได้เจอคนมีฝีมือแบบนี้นานแล้ว นอกจากหลินอิ่งที่แขวนเขาต่อยแล้ว อีกอย่าง ครั้งนี้ได้ใช้วิชาที่ประธานหลินถ่ายทอดให้แล้ว ใช้ดีขนาดนี้ ความแตกต่างระหว่างระเบิดกับรถถังนั่นเอง

ถ้าไม่ได้รับการสอนจากประธานหลิน ลำพังแค่ร่างกายที่แข็งแรงกับความเร็วของร่างกายเขาแล้ว เขาชนะกงซุนฉางเฟิงง่ายๆไม่ได้แน่นอน อย่างมากก็แค่เสมอเท่านั้น

เพราะฉะนั้น สิ่งนี้ทำให้ฮาเดสยิ่งมั่นใจที่จะเดินตามประธานหลิน สำหรับเขาแล้ว เขาเป็นนายที่ดีและแข็งแกร่งที่สุด เขาเองก็จะแข็งแกร่งไปด้วย

“คุณต้องการอะไร? คุณรู้ว่าเบื้องหลังผม......” กงซุนฉางเฟิงพูดเสียงเรียบ

“ผมรู้ว่าเบื้องหลังคุณคือใคร” หลินอิ่งพูดเสียงเรียบ “วิชาการต่อสู้ของคุณ มาจากแก๊งหยางเหมิน ใช่ไหม?”

ตอนที่กงซุนฉางเฟิงกับฮาเดสสู้กัน หลินอิ่งดูฝีมือกงซุนฉางเฟิงแล้ว ก็รู้ที่มาแล้ว

เขาใช้วิชาการต่อสู้ของแก๊งหยางเหมิน พูดไปแล้ว ก็เป็นเรื่องหัวโต แต่เฉพาะคนอื่นเท่านั้น

แก๊งหยางเหมินเป็นแก๊งที่มีตำนานสืบทอดกันมาเป็นร้อยปี มาจากประเทศหลุง อำนาจครอบคลุมทั่วโลก สำนักงานใหญ่ของแก๊งหยางเหมินก็อยู่ต่างประเทศ มีตำนานเรื่องเล่าเกี่ยวกับคนของแก๊งหยางเหมินมากมาย ทศวรรษที่แล้วถือเป็นแก๊งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศหลุง

เพียงแค่ แก๊งหยางเหมินกันแก๊งมังกรเทียบกันแล้ว ก็เหมือนเสือปะทะสิงโต

“คุณ คุณรู้จักแก๊งหยางเหมิน?” กงซุนฉางเฟิงมองหลินอิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ความมั่นใจที่หลงเหลืออันน้อยนิดก็หมดไป “หรือว่า คุณดูออก?”

เขาไม่รู้ฐานะเบื้องหลังของหลินอิ่ง แต่หลินอิ่งกลับดูฐานะเบื้องหลังเขาออกอย่างง่ายดาย นี่......ทำลายความมั่นใจของเขาจนหมด

หลินอิ่งรู้ได้ยังไง? ต้องรู้ว่า ถึงแม้หยางเหมินจะมีชื่อเสียงในวงการคนมังกรทั่วโลก แต่มีเพียงไม่กี่คนที่เคยได้เจอแก๊งหยางเหมินจริง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องดูวิชาการต่อสู้ของแก๊งหยางเหมินออก

“คุณรู้ว่าผมเป็นคนของแก๊งหยางเหมิน? คุณไม่กลัวเหรอ?” กงซุนฉางเฟิงถามอย่างไม่ยอมแพ้