บทที่ 289 จัดการเรียบร้อยในสามวินาที

บทที่ 289 จัดการเรียบร้อยในสามวินาที

“อะไร? เอาพวกเราให้พิการ? แค่บอดี้การ์ดร่างใหญ่หน้าโง่คนเดียวเนี่ยนะ?”

ได้ยินหลินอิ่งพูด เฮยเป้าก็หัวเราะ สีหน้าดูถูก รู้สึกว่าหลินอิ่งบ้าไปแล้ว

“เหอะเหอะ โง่จนไม่มียารักษาแล้ว” นิ่งจองเสียนส่ายหน้า “เฮยเป้า รีบจัดการมัน”

เพิ่งพูดจบ ฮาเดสก็ลงมือแล้ว

ปัง

ฮาเดสเพียงแค่ต่อยไปหมัดเดียว ที่หน้าของเฮยเป้า แว่นเขาก็แตกกระจาย

จากนั้นก็ถีบเจ้าไปอีกที ที่เขาของเขา ก็ถีบจนกระดูกหัก

“อ้าก”

เฮยเป้าร้องเสียงโอดโอยด้วยความเจ็บปวด คุกเข่าอยู่กับพื้น ขยับไปไกลสิบกว่าเมตร เลือดไหลออกจากเข่า เห็นได้ชัดว่าแรงกระทบหนักขนาดไหน

“แก แก” เฮยเป้าจ้องหน้าฮาเดส เนื้อตัวสั่นไปหมด เลือดซึมออกจากปาก สีหน้าไม่อยากเชื่อ

เฮยเป้าคิดไม่ถึง บอดี้การ์ดข้างกายหลินอิ่งที่ดูหน้าตาเรียบเฉยคนนี้ แค่ถีบเพียงครั้งเดียว ก็ทำเขาเกือบตายคาที่ แรงหนักจนน่ากลัว

โดยเฉพาะ ร่างฮาเดสที่ดูสูงใหญ่ กลับรวดเร็วจนคนตอบสนองไม่ทัน ไม่ใช่คนธรรมดา

“ลูกพี่ เป็นอะไรไหม?”

“แกยังกล้าลงมืออีก รนหาที่ตาย”

เห็นเฮยเป้ากระอักเลือดไม่หยุด ลูกน้องที่เขาพามาก็โมโห ต่างก็แสดงสีหน้าไม่พอใจ

เฟี๊ยวฟ้าว

บอดี้การ์ดชุดสูททั้งกลุ่ม ก็ดึงไม้ออกมา บางคนก็เอาปืนออกมาจากกระเป๋า

“แกสองคนคุกเข่าเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นอย่างหาว่าปืนไม่มีตา”

“แม้แต่ลูกพี่พวกเรายังกล้าลงมือ เรื่องไม่จบง่ายๆแน่”

ลูกน้องเฮยเป้าตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ล้อมพวกเขาไว้อย่างดุดัน

ลูกน้องที่เฮยเป้าพามา พอเห็นลูกพี่ตัวเองถูกถีบจนกระอักเลือด ทุกคนก็โมโหขึ้นมา

ถึงไม่ได้ช่วยนิ่งจองเสียน ก็เพราะบอดี้การ์ดของหลินอิ่งทำร้ายหัวหน้าเฮยเป้าของพวกเขา จนขนาดนี้ วันนี้ต้องเอาหลินอิ่งให้พิการแน่

ฮาเดสยิ้มอย่างเย็นชา มองบอดี้การ์ดชุดสูทรอบหนึ่ง เหมือนรู้สึกสนุกขึ้นมาทันที หมุนคอตัวเองไปมา

ต่อมา ฮาเดสก็พุ่งเข้าไป ร่างสูงใหญ่รวดเร็วกว่าพายุ ทำให้รู้สึกน่ากลัว

แค่เสี้ยววินาที กลุ่มบอดี้การ์ดที่ถือท่อนเหล็กยังไม่ทันตั้งตัว ฮาเดสก็เข้าใกล้ตัวพวกเขา มือเท้ามาพร้อม แค่ชั่วครู่เดียวก็ล้มกันไปหมด

แม้กระทั่งอาวุธจริงในมือพวกเขายังไม่ทันได้ใช้เลย ก็ถูกหักเป็นท่อนๆแล้ว

ทุกคนในงานต่างก็ตกใจตาค้าง พวกเขาแม้แต่ดูยังดูไม่ชัดเลยว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นเพียงแค่บอดี้การ์ดยี่สิบกว่าคนกระเด็นไปไกลทีละคน ล้มลงกับพื้นเลือดอาบปาก

สำหรับหน่วยรบพิเศษอย่างฮาเดส บอดี้การ์ดกลุ่มนี้ที่ยังถือว่าได้รับการฝึกมา ไม่ใช่คู่ต่อสู้แม้แต่นิดเดียว

“นี่มัน ปีศาจชัดๆ”

“บ้าเอ้ย อย่าขยับ ขยับตัวอีกฉันฆ่าแกแน่”

คราวนี้ ทุกคนต่างก็ตกใจกับฝีมือของฮาเดส

ลูกน้องของนิ่งจองเสียนต่างก็หยิบปืนออกมาสีหน้าตื่นเต้น ต่างก็ชี้ปืนไปที่ฮาเดส

ไม่กี่สิบวินาที ก็จัดการบอดี้การ์ดฝีมือดียี่สิบกว่าคนล้มลงได้ นี่ไม่ใช่คนธรรมดา

เห็นคนหยิบปืนออกมา สายตาฮาเดสก็เย็นชาขึ้น มีแววความโหดเหี้ยม เหมือนยิ่งทำให้เขาสนใจยิ่งขึ้น

ซู๊ด

ฮาเดสก้าวไปก้าวเดียว ร่างก็หายไปทันที สายตาเห็นแค่เพียงเงาจางๆ ความรวดเร็วนั้นเกินขีดจำกัด มือปืนที่เอาปืนชี้ฮาเดสอยู่สิบกว่าคน มองอึ้งอยู่กับที่

แค่เสี้ยววินาทีที่พวกเขากำลังตะลึง ความน่ากลัวก็กระแทกเข้าหาพวกเขา