ตอนที่ 288
บทที่ 288 รู้ไหมว่าพูดกับใครอยู่
October 28, 2026
บทที่ 288 รู้ไหมว่าพูดกับใครอยู่
พูดจบ บอดี้การ์ดของนิ่งจองเสียนทั้งสองแถว ก็วิ่งเข้าไปเอาคน จะจับตัวหลินอิ่ง
“นิ่งจองเสียน แกกล้าลงมือก็ลองดู” ถูซานตะโกน
โรงแรมหลงเถิงยังไงก็เป็นเขตจงเทียน วันนี้ถ้านิ่งจองเสียนกล้าเอาตัวท่านอิ่งไป
เขาถูซาน อีกหน่อยก็ไม่ต้องอยู่แล้ว
“ทำไม? ถูซาน ให้ตายก็จะปกป้องหลินอิ่ง?” นิ่งจองเสียนตะโกนเย็นชา “แกต้องรู้ดี ถ้าแกมีเรื่องกับตระกูลนิ่งของเรา อีกหน่อยจะไม่มีจุดยืนที่ตี้จิง”
“แกอย่าคิดว่าที่นี่เป็นเขตจงเทียน ฉันจะทำอะไรแกไม่ได้” นิ่งจองเสียนพูด “คนที่ฉันพามา ล้อมที่นี่ไว้หมดแล้ว”
“อะไร?” ถูซานสีหน้าตกใจ “นิ่งจองเสียน แกจะเอาจริงใช่ไหม? กล้าลงมือในเขตจงเทียน?”
เขาคิดไม่ถึง ว่านิ่งจองเสียนอยู่ดีๆ ก็พาคนมาพร้อม จะเอาจริงให้ถึงตายใช่ไหม กล้าลงมือในเขตจงเทียน
“นิ่งจองเสียน แกต้องเข้าใจ ที่นี่เป็นเขตจงเทียน แกทำแบบนี้ เท่าไม่ไม่เห็นลูกพี่หยูอยู่ในสายตา” ถูซานพูดเสียบเย็นชา
ต้องรู้ว่า เขาเป็นคนของหยูจื๋อเฉิง ทำร้ายคนของลูกพี่หยูในเขตจงเทียน นั่นก็เท่ากับว่าหาเรื่องเจ้าถิ่น
“เหอะ ทางด้านหยูจื๋อเฉินฉันก็ต้องมีคำอธิบายอยู่แล้ว” นิ่งจองเสียนพูดเย็นชา “แต่ว่า ลูกสาวฉันเป็นหัวอกของฉัน แกกล้าหาเรื่องก่อน อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ”
กำลังพูดอยู่ ก็มีเสียงเคาะประตู
ชายใส่แว่นดำเดินเข้ามา พูดกับนิ่งจองเสียนอย่างเคารพ “ท่านประธาน เคลียร์โรงแรมหลงเถิงเรียบร้อยแล้ว ทุกคนเตรียมตัวรอแล้ว จะจัดการยังไงกับถูซานแล้วก็ไอ้หลินอิ่งนั่น ท่านสั่งได้เลยครับ”
พอเห็นชายแว่นดำเดินข้าวมา สีหน้าถูซานก็เปลี่ยนไป รู้สึกสถานการณ์ไม่ดีแล้ว
ชายแว่นดำคนนี้ถูซานรู้จัก สมญานามว่าเฮยเป้า เป็นคนมีอำนาจระดับต้นๆในโลกแห่งความมืดเขตเสิ่นหนงแห่งตี้จิง เตรียมมาขนาดนี้ นิ่งจองเสียนเอาจริงแล้ว
“ประธานหลิน สถานการณ์ไม่ดีแล้ว นิ่งจองเสียนเรียกคนในวงการมาแบบนี้ มันบ้าไปแล้ว เหมือนลูกสาวตัวเอง พูดอะไรก็ไม่ฟัง” ถูซานพูดเสียงต่ำข้างหลินอิ่ง “ไม่เรียกคนมา เกรงว่าจะจัดการลำบาก......”
หลินอิ่งยิ้มอย่างเย็นชา
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น มิน่านิ่งเสี่ยวชิงถึงได้อวดดีขนาดนี้ ที่แท้ก็มีพ่อเป็นแบบอย่างนี่เอง
อยู่ดีๆก็เรียกคนมาทำเป็นเรื่องราวใหญ่โต
“ถูซาน ส่งตัวหลินอิ่งออกมา แล้วแกค่อยมาขอขมาลูกสาวฉันดีๆ เห็นแก่หน้าหยูจื๋อเฉิง วันนี้ฉันจะปล่อยแกไป” นิ่งจองเสียนพูด
“สำหรับหลินอิ่ง ไม่ว่าใครมาก็ปกป้องมันไม่ได้ กล้าทำร้ายลูกสาวฉัน รังแกลูกสาวฉัน แบบนี้ก็รอตายได้เลย” นิ่งจองเสียนพูด สายตาก็มองไปที่หลินอิ่ง
“นิ่งจองเสียน คนให้แกไม่ได้แน่ อีกอย่าง แกมันไม่แยกแยะถูกผิดก็มาทำตัวอวดดี แกนึกว่าฉันกลัวแกเหรอ?” ถูซานโมโหตะโกนด่าไปสองคำ เดินไปที่ประตู หยิบมือถือขึ้นมาโทร
นิ่งจองเสียนเรื่องเล็กแค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่โต ทำเหมือนคนอื่นทำอะไรลูกสาวตัวเอง
ชิ้ว
ตอนที่ถูซานหยิบมือถือออกมา
เฮยเป้าพาบอดี้การ์ดสองคน พุ่งเข้าไปจับคน จับไว้คนละข้าง จับไหล่ของถูซานไว้สองข้าง
“ถูซาน แกยังอยากเรียกคน? คิดว่าฉันจะให้โอกาสแกเหรอ” นิ่งจองเสียนพูดเรียบเฉย