บทที่ 312 “กงจิ่ว” แห่งความลึกลับ

“ตอนที่นิ่งจองเต้ากักบริเวณนายท่านก่อนหน้านี้ พ่อแม่ของนิ่งซวนต้องการจะพบนายท่านและถูกปฏิเสธ เมื่อพวกเขาพบว่ามีอะไรผิดปกติ พวกเขาก็ถามนิ่งจองเต้าด้วยความสงสัย จากนั้นพวกเขาก็ถูกนิ่งจองเต้าทำร้ายอย่างไร้ความปรานี” นิ่งจองเสิ้งกล่าว บนใบหน้าที่แข็งทื่อบังคับออกเป็นรอยยิ้มและมองไปที่หลินอิ่ง

หลินอิ่งมองอย่างเฉยเมย เมื่อมองไปที่การแสดงของนิ่งจองเสิ้งและนิ่งจองเป่า เขารู้แล้วว่า ทั้งสองคนเป็นคนรอบข้าง และไม่สามารถเข้าถึงความลับหลักของนิ่งจองเต้าได้

ความลับระหว่างนิ่งจองเต้ากับสมญานาม “กงจิ่ว” นั้น ทั้งสองคนนี้คงไม่รู้เรื่องอย่างแน่นอน

“ผู้อาวุโส สิ่งที่พวกเรารู้เรื่องบอกคุณไปทั้งหมดแล้ว ไม่มีอะไรปิดบังอย่างแน่นอน! สิ่งที่คุณอยากจะถามทั้งหมด พวกเราจะไม่มีการเก็บไว้ทั้งสิ้น!” นิ่งจองเต้าเห็นว่าหลินอิ่งไม่มีการตอบรับใดๆ ในหัวใจก็หวาดกลัวอย่างสุดขีด และรีบกล่าวคำสาบานที่ร้ายแรงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“ผู้อาวุโส โปรดเชื่อผมด้วยเถอะ ถ้าผมนิ่งจองเป่าพูดความเท็จไปคำเดียว ก็ขอให้ลูกศรธนูหมื่นดอกแทงทะลุหัวใจ และถูกห้าม้าแยกร่าง!”

“ผู้อาวุโส ท่านต้องเชื่อพวกเรา สิ่งที่พวกเราพูดนั้นเป็นความจริง หากมีการโกหกใดๆ ก็ถูกท้องฟ้าร้องฟาดฟัน!” นิ่งจองเสิ้งยังคงเป็นเหมือนกระเทียมทุบ คุกเข่าอยู่กับพื้นและสบถคำสาบานที่ร้ายแรง

การแสดงออกของหลินอิ่งยังคงเหมือนเดิม โดยไม่สนใจไอ้ขี้ขลาดสองคนที่กลัวและขอความเมตตา

“เพราะเรื่องอะไรนิ่งจองเต้าถึงกักบริเวณนิ่งไท่จี๋อยู่ในบ้าน?” หลินอิ่งถามว่า

“เรื่องนี้ผมรู้!” นิ่งจองเป่ารีบแย่งพูด “ก่อนหน้านี้นิ่งจองเต้าแอบใช้เครือข่ายความสัมพันธ์ของตระกูลนิ่งในที่ลับ เพื่อขโมยความลับของฐานทัพทหาร และก็ยังส่งทหารลับตระกูลนิ่งไปติดตามบุคคลสำคัญทางการเมือง ดูเหมือนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นความร่วมมือระหว่างเขาและกงจิ่ว และยังจัดตั้งองค์กรสายลับที่มีความเชี่ยวชาญในการขโมยข้อมูลขึ้นมาอีกด้วย!”

“ต่อมานายท่านสังเกตเห็นพฤติกรรมของนิ่งจองเต้า และด้วยความโกรธ จะขับไล่นิ่งจองเต้าออกจากตระกูลนิ่ง และแม้กระทั่งจะส่งมอบเขาไปที่หน่วยงานความมั่นคงทางทหาร และปล่อยให้ฝ่ายรัฐจัดการเขา!” นิ่งจองเป่ากล่าว “ผลคือ นิ่งจองเต้าแสร้งทำเป็นยอมรับผิดและขอความเมตตากับนายท่าน และใช้ประโยชน์จากความลังเลใจอ่อนของนายท่าน เขากระทำการล่วงหน้า ภายใต้การสนับสนุนของ “กงจิ่ว” คนนั้น เขาได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มปรมาจารย์ระดับสูง เขายึดอำนาจและทำการรัฐประหารในตระกูล และกักขังนายท่านไว้ในบ้าน หลังจากนั้นเขาก็ทำการกำจัดผู้บริหารระดับสูงของตระกูลนิ่งที่สงสัยเขาอย่างเมามัน”

“ขโมยความลับของประเทศ? จัดตั้งองค์กรสอดแนมทรยศขายประเทศงั้นเหรอ?” หลินอิ่งขมวดคิ้ว ไม่เคยคิดมาก่อนว่านิ่งจองเต้าจะทำอะไรบ้าๆ แบบนั้น เป็นคนทรยศขายประเทศงั้นเหรอ!

ต้องรู้ว่า นิ่งจองเต้าในฐานะที่เป็นผู้นำของตระกูลนิ่งแห่งตี้จิง มีทรัพยากรและเครือข่ายความสัมพันธ์มากมาย อยู่ในมือของเขา เมื่อกองกำลังจากต่างประเทศเป็นสายลับ และมีความคิดเรื่องการทรยศขายประเทศก็ปรากฏขึ้นมา ถ้าอย่างนั้นพลังทำลายล้างและผลกระทบที่เกิดขึ้นนั้น ก็ยากที่จะคำนวณได้!

คนแบบนี้ ไม่มีเส้นขีดจำกัดเลยจริงๆ และไม่มีแม้แต่เส้นขีดจำกัดสำหรับประเทศและเชื้อชาติที่พื้นฐานที่สุดอยู่ในใจเลย! เทียบไม่ได้กับสัตว์ตัวหนึ่งเลย หากอยู่ในปีสงคราม ก็เป็นผู้ทรยศที่เพื่อนร่วมชาติหลายร้อยล้านคนดุด่า

“คุณสองคน มีส่วนร่วมด้วยหรือไม่?” หลินอิ่งมองไปที่นิ่งจองเป่าด้วยสายตาที่เย็นชา แล้วเริ่มมีความคิดที่จะฆ่าคน

“ไม่ ผมไม่ทำอย่างแน่นอน ผู้อาวุโส ผมขอสาบานกับพระเจ้า!” นิ่งจองเป่ากล่าวด้วยความหวาดกลัว “การดำเนินการและองค์กรที่แน่ชัดของนิ่งจองเต้า เราไม่สามารถเข้าถึงได้เลย ทั้งหมดเป็นความลับส่วนตัวของเขา เราจะกล้าล่วงเกินได้อย่างไร ผมสองคนเพียงแค่ร่วมมือกันภายในครอบครัวเพื่อทำความสะอาดคู่ต่อสู้ และแบ่งปันผลกำไรบางส่วนเท่านั้น”

“ผู้อาวุโส พวกเราสองคนไม่ใช่สายลับ หรือกบฏ! เราไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไปแทรกแซง การทำธุรกรรมระหว่างนิ่งจองเต้าและบุคคลลึกลับที่อยู่เบื้องหลังเขา” นิ่งจองเสิ้งกล่าวอย่างรีบร้อน “เราก็แค่ได้ฟังการเปิดเผยความจริงเล็กน้อยจากนิ่งจองเต้าเป็นครั้งคราว และการเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันของอำนาจของนิ่งจองเต้า และมีกลุ่มคนที่แข็งแกร่งปรากฏอยู่รอบอยู่รอบตัวอย่างกะทันหัน พอคาดเดาออกได้บ้าง เราไม่เคยได้แม้กระทั่งเจอกับใบหน้าของคนลึกลับกงจิ่วเลย ยิ่งไม่มีทางให้ความร่วมมือกับสายลับของเขาในการดำเนินการ”

ดวงตาของหลินอิ่งค่อยๆ ลึกล้ำขึ้น และเขาก็รู้แล้วว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรอยู่ภายในตระกูลนิ่ง ในช่วงเวลานี้

นิ่งจองเต้าคนนี้ เป็นผู้รับผิดชอบด้านอำนาจและทรัพยากรอุตสาหกรรมในต่างแดนของตระกูลนิ่ง เขาเดินทางไปต่างประเทศตลอดทั้งปี คาดว่าเขาถูกกองกำลังจากต่างแดนซึมซับไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ไม่รู้ความชัดเจนว่า บุคคลที่อยู่เบื้องหลังของนิ่งจองเต้าที่มีนามแฝงว่า “กู่จิ่ว” มาจากประเทศไหนกันแน่ และมีอำนาจในด้านไหนกัน

เมื่อได้ยินนามแฝงของ “กงจิ่ว” หลินอิ่งก็เกิดความสงสัยว่าเป็นญี่ปุ่นแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก เพราะยังไงญี่ปุ่นแห่งนั้น กับประเทศหลุงก็มีความแค้นบาดหมางมานานหลายร้อยปี และก็เคยมีประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งที่ยากจะลืมเลือน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ญี่ปุ่นแห่งนี้แอบสอดแนมอาณาเขตของประเทศหลุงมาเป็นเวลานานแล้ว และเป็นชาติชั่วที่มีความฉลาดมากมาย