บทที่ 330 ตระกูลสวีโกรธแค้น

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

ท่าเรือขนส่งแม่น้ำตี้หวาง รถขับเข้ามาเป็นกลุ่มๆ บอดี้การ์ดชุดสูทเดินลงจากรถนับไม่ถ้วน ยืนกันเป็นแถว คนวัยกลางคนบุคลิกไม่ธรรมดาเดินลงจากรถ ค่อยๆเดินไปริมแม่น้ำ

คนที่มีอำนาจในตระกูลสวีต่างรีบมา ปิดกั้นท่าเรือจากภายนอกทันที

ชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบคนหนึ่ง มองดูเศษซากหักพังของเรือที่ลอยอยู่บนแม่น้ำ สูดหายใจเข้า สีหน้าเคร่งเครียด

“นี่ นี่มัน ใครกันแน่ กล้าลงมือกับตระกูลสวีขนาดนี้” ชายวัยกลางคนพูดเสียงเย็นชา สีหน้าเคร่งขรึม สายตาอาฆาต

ตัดทางหากิน เหมือนฆ่าพ่อแม่ ที่สำคัญเป็นเรือสินค้าร้อยลำ นี่มัน จะต้องตายกันไปข้างหนึ่งกับตระกูลสวี

วิธีการแบบนี้ คนที่ทำเรื่องแบบนี้ รนหาที่ตายชัดๆ

ยกเว้น คนคนนั้นมีความสามารถที่จะสู้กับตระกูลสวีได้

“พี่ใหญ่ ตระกูลสวีของเราถึงจะมีศัตรู แต่เป็นเพียงการแข่งขันทางธุรกิจ เรื่องผลประโยชน์ ผมคิดไม่ตก ไปมีเรื่องบาดหมางไว้กับใคร เข้ามาก็ตัดขาดหนทางทำมาหากินของตระกูลสวี” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ระหว่างที่ทั้งสองพูด คนอื่นที่อยู่รอบข้างต่างเงียบไม่พูด สีหน้าเต็มไปด้วยความตะลึง มองดูเศษซากที่ลอยอยู่บนแม่น้ำ

ทุกคนในที่นี่ล้วนเป็นผู้มีอำนาจรุ่นที่สองของตระกูลสวี พอได้รับข่าว ก็รีบวางงานในมือ รีบมาที่ท่าเรือทันที

สวีฉางเฟิง ก็อยู่ในนี้ด้วย เขามองภาพตรงหน้าด้วยสายตาตะลึง ในใจรู้สึกไม่ค่อยดี

สวีฉางเฟิงเดาในใจ อยากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลั้นไว้ พี่ใหญ่เขาสวีไป๋เห้อ คนที่เป็นผู้นำสูงสุดของตระกูลสวีอยู่ เขายังไม่มีสิทธิ์พูด

“ปิดข่าวนี้ก่อน เรื่องนี้ พวกเธอทุกคนอย่าเพิ่งเอาไปประกาศให้ข้างนอกรู้ บอกกับภายนอกว่า เป็นการทำงานขัดข้อง อุบัติเหตุน้ำมันระเบิด ธุรกิจขนส่งทางเรือของตระกูลสวี ยังคงทำงานปกติ” สวีไป๋เห้อสงบสติอารมณ์ พูดเสียงเรียบ

“ครับ”

ทุกคนต่างตอบเป็นเสียงเดียวกัน ไม่มีข้อขัดแย้งใดๆ

ในสถานการณ์เร่งด่วนแบบนี้ สวีไป๋เห้อซึ่งเป็นหัวหน้าของตระกูล มีอำนาจสูงสุด ที่จะตัดสินทุกอย่าง

“เรื่องนี้นายท่านรู้เรื่องแล้ว โมโหมาก บอกว่าต้องจัดการกับคนที่ทำเรื่องนี้ หั่นศพพันชิ้น เผาเป็นขี้เถ้า”

พูดไป สวีไป๋เห้อมองไปทุกคนในนี้ด้วยสายตาเย็นชา พูดว่า “พวกนายกลับไปคิดดู ช่วงนี้ ไปมีเรื่องกับผู้มีอำนาจคนไหนไหม?”

ผู้มีอำนาจของตระกูลวีทุกคน สีหน้าแปลกใจ ต่างก็ครุ่นคิด

ระดับพวกเขาเหล่านี้ เป็นไปได้ยังไงที่จะไม่มีศัตรู? แต่ในใจก็คิดไม่ออก ใครที่จะโหดขนาดนี้

อีกอย่าง ตระกูลสวีครั้งนี้เสียหายรุนแรง ระเบิดสินค้าเป็นหมื่นล้าน ตัดขาดทรัพยากรธุรกิจ ผลกระทบร้ายแรง แม้กระทั่งนายท่านก็โมโหรุนแรง ไม่มีใครกล้ายืนออกมาหาเรื่องใส่ตัวตอนนี้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่เป็นอันสงบแน่

“ท่านครับ ผม ผมหาสิ่งนี้เจอในออฟฟิศควบคุมเรือในบริษัทครับ” ขณะที่บรรยากาศตื่นเต้น บอดี้การ์ดชุดสูทคนหนึ่งเดินมา ยื่นจดหมายฉบับหนึ่งด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ท่านครับ ยังมี แล้วก็ลูกน้องที่ผมให้เฝ้าท่าเรือ ตาย ตายหมดแล้ว.....” บอดี้การ์ดชุดสูทพูดด้วยเหงื่อท่วมหัว

สวีไป๋เห้อขมวดคิ้ว หยิบกระดาษนั้นมาดู หรี่ตาทันที

“ตาต่อตา ฟันต่อฟัน เลือดต้องชำระด้วยเลือด ทำฉันหนึ่งคืบ เอาคืนร้อยเท่า”

ลงชื่อ ฉีหยิ่น

ตัวหนังสือบนกระดาษคมชัดเฉียบขาด เหมือนดั่งมีดที่มีชีวิต ดูจนสวีไป๋เห้อใจเต้นแรง