บทที่ 331 ลูกชายของตระกูลฉีกำลังรนหาที่ตาย

วิลล่าตงหลิง คฤหาสน์ตระกูลสวี

ภายในห้องโถงใหญ่ ชายชราผมหงอกนั่งอยู่บนเก้าอี้จีนชิงชันตัวใหญ่อยู่ตรงกลาง ดวงตาของเขาหรี่ลง พลังงานของเขากำลังเบ่งบาน และดูฉลาดหลักแหลมมาก

ท่านผู้นี้ ก็คือคุณท่านตระกูลฉีแห่งตี้จิง สวีจิ่วหลิง

สวีจิ่วหลิงเป็นเหมือนโบราณวัตถุเก่าแก่ในแวดวงของตระกูลที่ร่ำรวยแห่งตี้จิง เขาเป็นที่เคารพนับถือ และมีสถานะสูงส่ง เขามีเครือข่ายความสัมพันธิ์ขนาดใหญ่ในแวดวงการเมืองและธุรกิจของประเทศหลุง และมีนักเรียนจำนวนมากมายอยู่ทั่วอาณาจักร

ภายใต้ของสวีจิ่วหลิง บนที่นั่งสองแถว มีชายหญิงวัยกลางคนที่มีท่าทางเคร่งขรึมนั่งอยู่ ซึ่งเป็นบุคคลรุ่นที่สองที่มีอำนาจที่แท้จริงของตระกูลสวี คนในแวดวงหลักของตระกูลสวี ทั้งหมดสิบหกคนเต็ม

“ท่านพ่อ เหตุการณ์ทั้งหมดในครั้งนี้ เป็นเช่นนี้” สวีไป๋เห้อรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นในท่าจอดเรือด้วยความเคารพ และนั่งลงที่ตำแหน่งของเขาเอง

หลังจากฟังรายงานจบ สวีจิ่งหลิงเหล่สายตา และตกอยู่ในความคิด

หลังจากขบคิดสักครู่ สวีจิ่วหลิงก็กล่าวด้วยสีหน้าอันจริงจังว่า “ลูกชายของผมฉางเฟิง ในเรื่องนี้ คุณมีความคิดแบบไหนบ้าง?”

สวีฉางเฟิงสั่นสะท้านอยู่ในหัวใจของเขา และลุกขึ้นยืนอยู่ตรงกลางของห้องโถงด้วยความเคารพ

“ท่านพ่อ ในความคิดของผม เกี่ยวกับในเรื่องนี้ ฉีหยิ่นกำลังท้าทายอำนาจของตระกูลสวีของเราอยู่!” สวีฉางเฟิงกล่าวอย่างขมขื่น “ฉีหยิ่นหยิ่งผยองเช่นนี้ ลูกไม่พอใจเลย!”

“ไม่พอใจงั้นเหรอ?” สวีจิ่วหลิงมองตามปกติ แล้วถามต่อว่า “ไม่พอใจแบบไหน? ไม่พอใจ แล้วคุณอยากจะทำยังไง?”

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของคุณท่าน สวีฉางเฟิงเหงื่อออกที่หน้าผากของเขา และพูดว่า “ท่านพ่อ ผมคิดว่าผมจะต่อสู้กลับไป!ถ้าเราไม่ให้ฉีหยิ่นทนทุกข์ทรมานเล็กน้อย เขาคงจะคิดว่าตระกูลสวีของเราเป็นลูกพลับที่อ่อนนุ่มและบีบได้ง่าย!”

“ลูกก็แค่ทุบโรงแรมจงเทียนไปแค่นั้น มันเป็นแค่อุตสาหกรรมบันเทิงของหยูจื๋อเฉิงผู้ใต้บังคับบัญชาของฉีหยิ่น พูดจนฟ้าพังทลาย ผมก็จะชดเชยให้เขา 100 ล้าน ซึ่งเพียงพอสำหรับการชดเชยความสูญเสีย” สวีฉางเฟิงกล่าวอย่างช้าๆ “แต่ฉีหยิ่นกลับระเบิดทีมเรือทั้งทีมของตระกูลสวีของเรา นี่ เป็นการสูญเสียนับร้อยเท่าเลยทีเดียว!”

สวีจิ่วหลิงไม่ได้พูด หลับตาและลูบแหวนหยกบนนิ้วมือของเขา ราวกับว่ากำลังคิดคำนึงถึงสิ่งใดอยู่

“ฉางเฟิง คุณบอกว่าเรื่องมันเกิดขึ้นโดยมีสาเหตุ เป็นเพราะชิงซงลงมือกับถังฮุยลูกน้องของหยูจื๋อเฉิง ในเวลานั้น ความขัดแย้งระหว่างชิงซงกับ ถัลฮุยคืออะไรกันแน่?” สวีจิ่วหลิงถามอย่างช้าๆ

“ท่านพ่อ! ชิงซงเป็นหลานชายของคุณ คุณรู้ไหมว่า กลุ่มคนของหยูจื๋อเฉิงนั้นหยิ่งผยองขนาดไหน? เพียงเพราะว่าถังฮุยไม่ชอบหน้าของชิงซง เขาก็ทุบตีชิงซง และในที่สุด ยังจะให้ชิงซงคุกเข่าลงก้มกราบเขาอีกด้วย!” สวีฉางเฟิงกล่าวด้วยท่าทางโกรธบนใบหน้าของเขา และใส่ไข่เติมเกลือเข้าไปด้วย “ชิงซงแจ้งชื่อของตระกูลสวีออกมามันก็ไม่มีประโยชน์ หยูจื๋อเฉิงยังออกหน้ามาและยิงเขา!บอกว่าตระกูลนิ่งของเราแล้วยังไง!”

“ท่านพ่อ ลูกชายไม่เคยไปยั่วยุฉีหยิ่นเลย เพียงเพราะว่าคนที่อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของเขาได้ทำมากเกินไป ไม่สามารถทนได้ และมีความขัดแย้งเกิดขึ้นแค่นั้น เขาก็มาแก้แค้นตระกูลสวีของเราด้วยตัวเอง และไม่ได้ทักทายก่อนเลย คุณว่า นี่คือการดูถูกเหยียบหยามตระกูลสวีของเรามากเกินไปหรือไม่?”

“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในท่าเรือแม่น้ำตี้หวาง ปัจจุบันกำลังเป็นเรื่องที่ถูกจับตามองอยู่ในแวดวงตี้จิงทั้งหมด หากไม่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม ศักดิ์ศรีตระกูลสวีของเราจะเสียหายอย่างใหญ่หลวง ต่อไปเราจะดำรงชีวิตอยู่ในตี้จิงได้อย่างไร?”

สวีจิ่งหลิงยิ่งฟังมากเท่าไหร่ สีหน้าของเขาก็ยิ่งแย่ลงเท่านั้น

“หึ่!” สวีจิ่วหลิงตะคอกอย่างเย็นชา “ลูกชายคนเล็กของตระกูลฉีรังแกคนมากเกินไปแล้ว!”

“ยั่วยวนเขาเพียงเล็กน้อย ก็ต้องคืนมันร้อยเท่า? แม้แต่ลูกน้องของเขายังลงมือทำไม่ได้?” สวีจิ่วหลิงพูดด้วยใบหน้าที่เย็นชา “กล้าที่จะระเบิดทีมเรือตระกูลสวีของกู!ลูกชายคนเล็กของตระกูลฉีกำลังรนหาที่ตาย!”

ผลกระทบของการถูกระเบิดเรือของแม่น้ำตี้หวาง ที่มีต่อตระกูลสวีนั้น มันได้สูญเสียทรัพย์สินไปแล้วหลายหมื่นล้านเลยทีเดียว นี่คือสิ่งที่แม้แต่ชายชราที่อายุมากท่านนี้เคยผ่านเหตุการณ์ขนาดใหญ่มามากมาย ยังไม่สามารถยอมรับได้!

“ฉางเฟิง คุณท่านของตระกูลฉี ผมจะไปทักทายเป็นการส่วนตัวเอง และสอบถามจนได้ผลกลับมา!” สวีจิ่วหลิงพูดด้วยเสียงทุ้ม “ในเรื่องนี้ ผมจะให้การสนับสนุนกับคุณ คุณต้องไปจัดการมันให้ดี และจะต้องเอาศักดิ์ศรีของตระกูลสวีกลับคืนมาให้ได้!”

“ลูกชายคนเล็กของตระกูลฉีต้องถูกบังคับให้ก้มหัวต่อตระกูลสวี! เขาเป็นแค่รุ่นหลังคนหนึ่ง หรือว่ายังจะรังแกตระกูลสวีเพราะไม่มีคนงั้นเหรอ? พวกคุณที่นั่งอยู่ในนี้ ใครสามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้อย่างสวยงาม ผม ก็จะมีรางวัลหนักให้เอง!”