บทที่ 344 ตระกูลนิ่งจะอธิบายกับผมยังไง?

“พ่อ เผียวจื้อจางเมาเหล้า บุกเข้ามา ยังคิดจะลงมือกับประธานหลิน......” นิ่งเฟิงเยว่มองนิ่งจองอู่ สีหน้าตื่นเต้น เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

พูดไปด้วย ตาของนิ่งเฟิงเยว่ก็แอบมองหลินอิ่ง แก้มแดง

เท่าที่นิ่งเฟิงเยว่ดู ฝีมือหลินอิ่งเมื่อครู่ ยอดเยี่ยมมาก

เป็นผู้ชายในฝันของเธอเลย ประธานหลินไม่เพียงแค่เป็นผู้นำสูงสุดของนิ่งซื่อแห่งตี้จิง เงินทองอำนาจใหญ่โตมหาศาล อีกอย่างหน้าตาก็หล่อมาก ยิ่งกว่าเทวดามาเกิด คิดไม่ถึงฝีมือการต่อสู้จะเก่งขนาดนี้ เมื่อกี้ต่อยหมัดออกไป บอดี้การ์ดเกาหลีสิบกว่าคนก็เหมือนกระดาษ ยับยู่ยี่กองอยู่กับพื้น

ผู้ชายแบบนี้จะหาได้ที่ไหนอีก? หล่อและเก่งมาก

คิดไปคิดมา ดวงตาของนิ่งเฟิงเยว่ก็เหมือนจะละลาย มองหลินอิ่งจนเหม่อลอย คิดเพ้อเจ้อขึ้นมา

“อ๊าก นิ่งจองอู่ นายคนนี้เป็นใคร? กล้าทำกับฉันแบบนี้ อ๊าก” เผียวจื้อจางสีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ร้องโวยวาย อย่างไม่พอใจ

“นิ่งจองอู่ แกไม่เห็นฉันถูกทำร้ายเหรอ? ที่นี่เป็นถิ่นของตระกูลนิ่ง แกยังไม่ช่วยฉันสั่งสอนไอ้เด็กนี่อีก”

นิ่งจองอู่ สีหน้าหนักใจ ไม่ได้สนใจเผียวจื้อจางที่โวยวายอย่างบ้าคลั่ง เดินเข้าไปก้มหน้าให้กับหลินอิ่ง

“ขอโทษด้วย ประธานหลิน คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมดูแลไม่ดีเอง” นิ่งจองอู่พูดเหงื่อท่วมหัว ด่าเผียวจื้อจางทั้งครอบครัวไปหนึ่งรอบในใจ

วันนี้เขายากที่จะมีโอกาสสร้างภาพลักษณ์ที่ดี ทำให้หลินอิ่งผู้อาวุโสตระกูลนิ่งคนนี้ได้เห็น แต่กลับถูกเผียวจื้อจางทำเสียเรื่อง

แล้วถ้าหากประธานหลินโทษเขาขึ้นมา จะทำยังไงดี?

หลินอิ่งมองนิ่งจองอู่สีหน้าเรียบเฉย ถามด้วยเสียงเรียบ “คนเกาหลีคนนี้ เรื่องอะไรกัน? คุณรู้จัก?”

นิ่งจองอู่เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก พูด “ประธานหลิน เผียวจื้อจางเป็นคุณชายสามของชีซิงกรุ๊ปแห่งเกาหลี เป็นธุรกิจหนึ่งที่ผมรับผิดชอบอยู่ ร่วมงานกับทางชีซิงกรุ๊ป ครั้งนี้เผียวจื้อจางมากับพี่ชายของเขาเพื่อมาคุยเรื่องงานกับผม ผมก็เลยต้อนรับพวกเขาที่หอตี้จิง......”

“ผมก็คิดไม่ถึงว่าเผียวจื้อจางคนนี้จะทำตัวบ้าไร้สาระได้ขนาดนี้ ขอโทษจริงๆครับ” นิ่งจองอู่พูดด้วยความหวาดกลัว

นิ่งจองอู่เกลียดเผียวจื้อจางมาก นายคนนี้มีลักษณะของคนที่เป็นคุณชายบริษัทใหญ่ที่ไหน เป็นคนคนไร้ประโยชน์ที่น่าตลก ติดตามพี่ชายมาที่ประเทศหลุง มั่วสุมแต่สุรานารี ดื่มจนหัวราน้ำทุกวันที่หอตี้จิง จากนั้นก็เรียกพวกนางแบบมาแสดงโชว์แก้ผ้า

เผียวจื้อจางพักไปแค่ไม่กี่วัน ก็ทำให้สถานที่ใช้รับรองแขกสำคัญของเขาแห่งนี้ขุ่นหมองไปทันที แต่ก็เห็นแก่หน้าของชีซิงกรุ๊ป ก็ไม่กล้าไปพูด ตอนนี้มามีปัญหากับประธานหลิน ถือว่ามีคนจัดการเขาได้แล้ว

หลินอิ่งขมวดคิ้ว มองเผียวจื้อจางที่นอนอยู่บนพื้นเหมือนหมา

เกาหลีชีซิงกรุ๊ปก็ถือว่าเป็นบริษัทระดับโลก ไม่รู้ว่าสอนคนรุ่นหลังออกมาแบบนี้ได้ยังไง

“อ๊าก นิ่งจองอู่ แกไม่ได้ยินฉันพูดหรือไง? เหี้ยเอ๊ย ฉันส่งข้อความให้พี่ชายฉันแล้ว เดี๋ยวเขาก็พาคนลงมาแล้ว เอาแกสองคนตายแน่” เผียวจื้อจางโวยวายเสียงดัง โมโหมาก

“อีกอย่าง แก เดี๋ยวแกตายแน่ ฉันจะให้พี่ชายฉันเอาแกให้ตายแน่ จากนั้น ก็เอาผู้หญิงของแก” เผียวจื้อจางด่าไม่หยุด

หลินอิ่งสายตาเย็นชา พูดว่า “ผมไม่อยากได้ยินเสียงของคนเกาหลีคนนี้อีก”