บทที่ 347 เวลาของผมกับภรรยามีค่ามาก

“ก็พูดเรื่องเหตุผลกับคุณไง” หลินอิ่งพูดอย่างเย็นชา

“ทางที่ดีแกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ อยากฉีกหน้ากันใช่ไหม ทำฉันโมโห ตระกูลนิ่งก็ช่วยอะไรแกไม่ได้” เผียวซิ่วชวนพูดอย่างไม่พอใจ ต้องหลินอิ่งสายตาเย็นชา

เป็นคุณชายของชีซิงกรุ๊ป เขายังไม่เคยถูกใครเหยียดหยามขนาดนี้มาก่อน

เพี๊ยะ

หลินอิ่งตบหน้าเผียวซิ่วชวน ตบจนเขาหน้าแดงบวม รอยฝ่ามือติดอยู่บนหน้า

“อ๊าก แก”

“กล้าทำร้ายคุณชายของพวกเรา แกอยากตายใช่ไหม?”

ลูกน้องที่เผียวซิ่วชวนพามา สีหน้าโกรธแค้น จ้องหน้าหลินอิ่งอย่างโมโห

ส่วนนิ่งจองอู่กับนิ่งเฟิงเยว่ สีหน้าตกใจ

พวกเขาคิดไม่ถึงเลย หลินอิ่งจะลงมืออย่างไร้วี่แววแบบนี้ เข้าไปก็ตบเผียวซิ่วชวนจนหน้างง

ตบลงไปครั้งนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ต่างก็ตกใจจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

คนนี้เป็นถึงคุณชายชีซิงกรุ๊ป ตบเข้าที่หน้าของเขา นี่ก็หมายถึงมีเรื่องไม่จบไม่สิ้นกับชีซิงกรุ๊ปเหรอ?

อำนาจของชีซิงกรุ๊ปไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แม้แต่ตระกูลนิ่งแห่งตี้จิงก็ต้องเกรงกลัว

ประธานหลินใจกล้าไหม

“แก แกต้องการอะไร? จะพูดเหตุผลอะไร?” เผียวซิ่วชวนพูดเสียงเฉียบขาด สีหน้าโมโห เหมือนถูกกระทำอย่างรุนแรง

เมื่อกี้ตอนเขาถูกหลินอิ่งเหวี่ยงไปบนโต๊ะ เรี่ยวแรงบางอย่างทะลุไปทั่วร่าง รู้สึกปวดไปทั้งร่าง ขยับไม่ได้ ไม่มีแรงเลยแม้แต่น้อย

“ผมต่อยน้องชายคุณ คุณบอกจะพูดเหตุผล ต้องการเงินสองร้อยล้าน ผมเป็นคนชอบพูดเหตุผล ก็ชดใช้ให้คุณ” หลินอิ่งค่อยๆพูด “ส่วนคุณกับน้องชาย รบกวนเวลากินข้าวของผมกับภรรยา”

“เวลาของผมกับภรรยามันมีค่ามาก” หลินอิ่งพูดเสียงเรียบ “พวกคุณสองคน ทำให้ผมเสียเวลาหนึ่งชั่วโมง”

“เอ่อ......แกจะเอาเงินค่าชดใช้เหรอ?” เผียวซิ่วชวนคำพูดอ่อนลง กัดฟันพูด “ได้ บอกตัวเลขมา ฉันชดใช้ให้ เช็คเงินสองร้อยล้านที่แกให้มา ฉันคืนให้”

เผียวซิ่วชวนแสดงออกเหมือนยอมอ่อนลง ในใจโกรธแค้น แม่งเอ้ย มาไม้นี้

หลินอิ่งคนนี้ตั้งใจแกล้งเขาชัดๆ ยังกล้าตบหน้าเขา

ตอนนี้ทนไว้ก่อน รอมีโอกาส ต้องเอามันให้ตายแน่

“หนึ่งชั่วโมง ห้าแสนล้าน” หลินอิ่งพูดเสียงเย็นชา

“ห้าแสนล้าน?” เผียวซิ่วชวนปากกระตุก “แกล้อเล่นอะไร?”

ห้าแสนล้าน? นี่ไม่ใช่แค่โกงแล้ว? ปล้นธนาคารยังไม่ขนาดนี้

ชีซิงกรุ๊ปเป็นบริษัทระดับประเทศจริง มูลค่าบริษัทก็ไม่ได้มีแค่ห้าแสนล้าน

แต่ว่า แม่งเอ้ย คนทั่วโลกจะมีกี่คนที่มีเงินสดหมุนเวียนได้ถึงห้าแสนล้าน? ประเทศมีเครื่องผลิตธนบัตรก็ไม่กล้าเล่นกันแบบนี้?

“ผมเป็นคนมีเหตุผล พูดไปแล้ว คุณไม่ฟัง?” หลินอิ่งยิ้มเย็นชาที่มุมปาก “ผมให้เวลาหนึ่งนาทีในการโอนเงิน เกินสิบวินาที ผมก็หักนิ้วคุณหนึ่งนิ้ว”

เผียวซิ่วชวนรู้สึกถูกเหยียดหยาม หลินอิ่งแกล้งเขาเหมือนปัญญาอ่อน

แม่งเอ้ย จัดการหาเงินสดห้าแสนล้านภายในหนึ่งนาที? มีใครทำได้บ้าง?

อีกอย่าง เหตุผลการชดใช้ก็ไร้สาระสิ้นดี เพราะทำให้เขาและภรรยาเสียเวลาในการกินข้าวหนึ่งชั่วโมง?