บทที่ 349 ศัตรูโลกแคบ

ได้ยินแล้ว นิ่งจองอู่สีหน้าก็หนักใจ เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่

ถ้าเป็นคนอื่นที่พูดจาโอ้อวดขนาดนี้ โทรศัพท์ข้ามประเทศก็แค่ไม่กี่นาทีเรียกคนมาปิดกั้นทั้งถนน นิ่งจองอู่ต้องคิดว่าพูดเล่นแน่นอน

แต่ว่า พ่อของนิ่งซิ่วชวน ประธานชีซิงกรุ๊ปเผียวจินฮุน มีความสามารถนี้จริง

และพูดได้ว่า ถ้าหากเรื่องนี้เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลี ประธานหลินต่อยเผียวซิ่วชวน อาจจะไม่ถึงห้านาที ตำรวจเกาหลี ทหาร รถปฏิบัติการพิเศษ เฮลิคอปเตอร์ ก็คงมาถึงที่นี่ตั้งนานแล้ว และคงยิงกราดประธานหลินอย่างรุนแรงแล้ว

ชีซิงกรุ๊ปอยู่ในประเทศเกาหลีก็เก่งกาจระดับนี้ แม้กระทั่งประธานาธิบดีของเกาหลียังไม่กล้าพูดจาเสียงดังกับเผียวจินฮุน

อีกอย่าง ธุรกิจของชีซิงกรุ๊ปมีความสัมพันธ์ทั่วทุกมุมโลก ในตี้จิงก็มีพันธมิตรธุรกิจที่หนักแน่นไม่น้อย ล้วนเป็นบุคคลที่มีอำนาจไม่น้อย

นิ่งจองอู่สงสัยในใจ ในนาทีที่ประธานหลินจัดการเผียวซิ่วชวน ไม่แน่บอดี้การ์ดเผียวซิ่วชวนอาจจะส่งข้อความขอความช่วยเหลือไปแล้วก็ได้

“ประธานหลิน ชีซิงกรุ๊ปพอมีอิทธิพลในตี้จิง เผียวซิ่วชวนไม่ได้ขู่ ท่านว่า จะให้ผมไปเรียกคนมาเพิ่มไหมครับ?” นิ่งจองอู่ถามอย่างระวัง

หลินอิ่งมองนิ่งจองอู่ แล้วพูดอย่างเรียบเฉย “เรื่องนี้คุณไม่ต้องยุ่ง”

“ครับ” นิ่งจองอู่พยักหน้าอย่างเคารพ ไม่กล้าทำอะไรล้ำเส้นหลินอิ่ง

นิ่งจองอู่รู้สึกกังวลในใจ ถึงแม้หอตี้เจียงจะเป็นกิจการของตระกูลนิ่ง แต่เขตตี้เจียงไม่ใช่ถิ่นของตระกูลนิ่ง ในเขตนี้ผู้คนวุ่นวายมากหน้าหลายตา ทุกตระกูลในตี้จิงล้วนมีส่วนร่วม

แต่ว่า เชื่อว่าประธานหลินน่าจะมีแผนการของตัวเอง

เพราะว่า ประธานหลินเป็นคนที่แม้กระทั่งนายท่านนิ่งไท่จี๋ยังเคารพนับถือ ทำอะไรจะไม่มีแผนการได้ยังไง?

ติ๊ดติ๊ด เวลานี้ มือถือของนิ่งจองอู่ดังขึ้น เขาถามหลินอิ่งไปหลายคำ แล้วรับโทรศัพท์ พูดไปไม่กี่คำ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

“ประธานหลิน เมื่อกี้บอดี้การ์ดที่หน้าประตูโทรหาผม บอกว่ามีปัญหา มีรถสิบกว่าคันบุกเข้ามา ล้อมหอตี้เจียงไว้” นิ่งจองอู่พูดอย่างตื่นเต้น

หลินอิ่งยิ้มเย็นชาที่มุมปาก รู้สึกน่าสนใจ มาได้เร็วกันเหลือเกิน

รอดูว่าจะเป็นตระกูลไหนของตี้จิง ขยันเลียขาให้คนเกาหลีขนาดนี้ เป็นหมารับใช้ได้ถนัดขนาดนี้

นิ่งจองอู่เห็นท่าทางไม่สะทกสะท้านของหลินอิ่ง เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก พูดว่า “ประธานหลิน ผมมีพนักงานรักษาความปลอดภัยธรรมดาแค่ทีมเดียวในหอตี้จิงเท่านั้น ขวางพวกเขาไม่อยู่แน่ นี่มัน......”

นิ่งจองอู่ก็พูดตรงไม่ได้ ความหมายในคำพูดเขา คือให้ประธานหลินรีบเรียกคนมา

เขาเชื่อว่าประธานหลินจัดการกับชีซิงกรุ๊ปได้ แต่ปัญหาคือคนของเผียวซิ่วชวนกำลังจะพาคนขึ้นมา เข้ามาจับคนเลยจะทำยังไง? แบบนี้ก็เท่ากับเรือล่มในหนองเลย?

ประธานหลินเป็นผู้อาวุโสผู้ลึกลับของตระกูลนิ่ง บางทีอาจจะมีอำนาจใหญ่โตมีมืออย่างอื่นก็ได้ ต้องเป็นผู้มีอำนาจใหญ่โตในตี้จิงแน่นอน จุดนี้ไม่ผิดแน่

แต่ว่า พวกเขาเป็นชีซิงกรุ๊ป นั่นไม่ใช่คนกินเจ ชื่อตระกูลนิ่งแห่งตี้จิงก็ขู่ชีซิงกรุ๊ปไม่ได้

ก็เหมือนตอนนี้ ประธานหลินจัดการคุณชายของชีซิงกรุ๊ป ต่อยอย่างกับหมา เบื้องหลังเผียวซิ่วชวนจะใหญ่โตแค่ไหน ชีซิงกรุ๊ปจะมีอำนาจแค่ไหน แล้วจะทำอะไรได้? ก็ต้องฝืนกลืนน้ำลายลงไป?

ถ้าหากประธานหลินถูกฝ่ายตรงข้ามจับไป นั่นมันคงทะลุฟ้าไปเลย

นิ่งจองอู่รู้สึกกังวลในใจ ดูท่าทางไม่สะทกสะท้านของหลินอิ่ง รู้สึกว่าประธานหลินใจใหญ่มาก ภูเขาถล่มไม่เปลี่ยนสีเลย

“ประธานหลิน พวกเขามาถึงแล้ว หรือไม่ พวกเราออกไปจากเส้นทางลับก่อน?” นิ่งจองอู่ถามอย่างระมัดระวัง