บทที่ 377 ฉันหาหยังสวนเจิง

“นาย! นายอยากจะทำอะไร? ประธานหยัง นายยังไม่มาห้ามคนของนาย!”หลุ่ยหวนคำราม

หลังจำที่เขาได้ฟังเรื่องราวจากลูกชายแล้ว รู้ว่าหลินอิ่งเป็นลูกเขยไร้ค่าที่แต่งเข้าบ้านผู้หญิงและมาจากมณฑลบ้านนอก แค่มีความสัมพันธ์กับประธานหยังก็เท่านั้น

คิดไม่ถึงว่า ยังกล้าลงมือกับเขา? ไม่รู้จักอยู่หรือตาย!

ป๊าบ!

หลินอิ่งตบลงบนใบหน้าของหลุ่ยหวนหนึ่งที ตบจนฟันของเขาหลุดออกจากปากหลายซี่

“ลูกชายของนายไม่รู้ความ คนแก่อย่างนาย ก็ไม่รู้ความ?”

“นายและลูกชายของนาย หนึ่งคำสองคำก็หลินอิ่งเป็นลูกเขยไม่ได้เรื่อง” หลินอิ่งพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ “ถ้าอย่างนั้นวันนี้ ให้หลินอิ่งสองคำนี้ ทับพวกนายเอาไว้ตลอดชีวิตจนไม่สามารถเงยหัวได้!”

เมื่อพูดจบ หลินอิ่งเอามือไขว้หลังแล้วหันหลังกลับ ทิ้งคำไว้หนึ่งประโยคอย่างเย็นชา

“หยังเสียง ทำให้พวกเขาสองคนหายไปจากเมืองก่างตลอดไป”

“ครับ!”

หยังเสียงท่าทางเย็นชา เดินไปดึงหลุ่ยหวนอย่างกะทันหัน

“ไอ้โง่อย่างพวกนายสองคน รู้ไหมว่าประธานหลินเป็นใครไหม? ฉันจะบอกอะไรให้นาย ประธานหลินเป็นหัวหน้าใหญ่ที่เพิ่งจะซื้อร้านอาหารผองเฟย”

เมื่อได้ยินคำพูดของหยังเสียง สายตาของหลุ่ยหวนและหลุ่ยซานกวน เต็มไปด้วยความตกใจและความสิ้นหวัง

เป็นคนใหญ่คนโตที่ซื้อผองเฟยกรุ๊ป? จะเป็นไปได้ยังไงที่พวกเขาจะสามารถมีปัญหาด้วยได้!

……

หลังจากนั้นสิบนาที

ทางประตูของร้านอาหารผองเฟย ฮาเดสขับรถเบนท์ลี่ย์สีดำมา หลินอิ่งนั่งอยู่เบาะหลังของรถ และลดกระจกรถลงครึ่งหนึ่ง

หยังเสียงเดินมา ก้มหัวลงข้างหน้าต่างและรายงานด้วยความเคารพ

“ประธานหลิน ผมได้จัดการเตรียมคนส่งหลุ่ยหวนสองพ่อลูกไปยังแอฟริกาไปเป็นทาสในเหมือง รับรองว่าพวกเขาไม่มีโอกาสที่จะพลิกผันได้ตลอดชีวิต” หยังเสียงพูดอย่างเคร่งขรึม “และบริษัทของพวกเขา ผมได้ให้ทีมธุรกิจและทนายความไปจัดการชำระบัญชีแล้ว”

“ส่งไปแอฟริกาไปเป็นทาสในเหมือง?” หลินอิ่งมีความสนใจ หยังเสียงคนนี้ขึ้นมา ทำงานได้ไม่เลวเลย

“ประธานหลิน เรื่องนี้ต้องคือผมเรียนรู้มาจากเพื่อนนามสกุลจูที่ชอบดื่มด้วยกัน รับมือกับพวกคนที่มีตาหามีแววไม่ วิธีนี้ใช้ได้มาก”หยังเสียงพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“นอกจากนี้ ประธานหลิน เมื่อกี้ประธานหวู่โทรมา ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรให้ผมรับคำสั่งจากคุณได้เลย การส่งมอบงานของผองเฟยกรุ๊ป เสร็จสมบูรณ์แล้ว คุณสามารถเข้าสำนักงานประธานได้ตลอดเวลา” หยังเสียงพูด

หลินอิ่งพยักหน้าแล้วพูดว่า “กิจการทั้งหมดของผองเฟยกรุ๊ป คุณมีหน้าที่บริหารงานชั่วคราว”

“ครับ! ประธานหลิน! ผมสัญญาว่าจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด”หยังเสียงพูดอย่างตื่นเต้น

กระจกรถเลื่อนขึ้นไป ฮาเดสสตาร์ทรถและขับไปยังถนนที่มีรถพลุ่งพล่าน

หยังเสียงมองรถเบนท์ลี่ย์ที่จากไป ในใจรู้สึกตื่นเต้น รู้ว่าครั้งนี้เขาทำได้ดีต่อหน้าประธานหลิน ครั้งนี้ได้รับรางวัลใหญ่แล้ว ให้อำนาจการบริหารผองเฟยกรุ๊ปแก่เขา!

หลินอิ่งนั่งอยู่เบาะหลังของรถและหลับตาพักผ่อน

หยังเสียงเป็นคนที่มีชีวิตชีวา บริหารผองเฟยกรุ๊ปคงไม่ใช่ปัญหา

ทางด้านบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์จื่อจิน การเจรจาของคริสในคืนนี้ก็จะมีผลสรุปออกมา

หมากตัวแรกก็ได้วางลงในเมืองก่างอย่างมั่นคงแล้ว รอที่เหลือทั้งหมดเข้าที่เข้าทาง กำจัดโม่เก๋อติงและเข้าควบคุมลาตินกรุ๊ปในเมืองก่าง

วางงานในมือ ได้เวลาออกไปตามหา อดีตองครักษ์มังกรดำแห่งเมืองก่าง……

หลินอิ่งลืมตาขึ้นมาช้าๆ และออกคำสั่งให้ฮาเดส “ไปเขตหยังเจีย”

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง

ฮาเดสขับรถไปในถนนที่แคบและยาวออกไป

หลินอิ่งลงจากรถ สายตามองไปยังรอบๆ

ถนนเส้นนี้เป็นถนนที่เก่าแก่และทรุดโทรมมาก ตึกรามบ้านช่องข้างถนนยังเป็นแบบสมัยศตวรรษที่แล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นบ้านที่มีหกถึงเจ็ดชั้น

และไม่ไกล แค่มองไปก็จะเห็นตึกสูงๆหลากหลายสไตล์

เนื่องจาก ถนนเก่าแก่แห่งนี้ปฏิเสธที่จะให้นักลงทุนอสังหาริมทรัพย์เข้ามาพัฒนา และไม่มีใครกล้ามาบังคับให้รื้อถอนสถานที่แห่งนี้