บทที่ 398 การแย่งชิงของผู้หญิงสองคน

“เธอไอ้ผู้หญิงบ้า กล้าตบฉันได้ยังไง?” ลู่หย่าฮุ่ยถามอย่างโมโห สีหน้าไม่พอใจ

“เธอทำอะไร? วิ่งมาบ้านพวกเรายังกล้าทำร้ายคน?” จางซิ่วเฟิงเห็นภรรยาถูกตบ เขาก็ลุกขึ้นด้วยความโมโห ถามเสียงเย็นชา

จ้าวหลินเอ๋อร์สีหน้าดูถูก หัวเราะเย็นชา

“ตบเธอแล้วไง? กล้าด่าหลินอิ่ง ฉันก็จะตบ” จ้าวหลินเอ๋อร์พูดเสียงเย็นชา “พวกเธอสองคน ก็คือพ่อแม่ของผู้หญิงสำส่อนจางฉีโม่เหรอ? มารยาทต่ำทราม”

“แก แก ยังกล้ามาอวดดีขนาดนี้? ซิ้วเฟิง รีบไปเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยของวิลล่าหิมะมังกรมา ไร้ผู้หญิงบ้าคนนี้ออกไป ต้องจับมันไว้ อธิบายให้ชัดเจน” ลู่หย่าฮุ่ยพูดอย่างไม่เกรงใจ

“ฉันจะบอกเธอให้ ลูกสาวฉันเป็นประธานบริษัทเครื่องประดับฉีซื่อ ไม่ใช่คนที่เธอจะมีเรื่องด้วยได้”

ต้องรู้ว่า ลูกสาวเริ่มมีชื่อเสียงบ้างในแวดวงสังคมธุรกิจตงไห่ ทุกวันนี้พวกเขาสองคนไปไหน ก็มีหน้ามีตา จะไปให้ใครทำร้ายแบบนี้ไม่ได้?

“ประธาน? เหอะเหอะ แค่เถ้าแก่บริษัทเล็กๆในบ้านนอกแบบนี้ ชื่อเสียงแบบนี้ก็กล้าเอาออกมาพูด?” จ้าวหลินเอ๋อร์หัวเราะ

จางซิ่วเฟิงสีหน้าโมโห หยิบมือถือจะออกไปหาพนักงานรักษาความปลอดภัยของวิลล่าหิมะมังกร ยังไม่ได้เดินออกไป ก็ถูกบอดี้การ์ดสองคนของจ้าวหลินเอ๋อร์ขวางไว้ ผลักกลับเข้าไป

“เธอต้องการอะไรกันแน่?” จางซิ่วเฟิงจ้องหน้าจ้าวหลินเอ๋อร์ ถามอย่างโมโห

“หลินอิ่งอยู่ไหน? ฉันหาเขา” จ้าวหลินเอ๋อร์พูดเสียงเรียบ

“หาหลินอิ่ง?” จางซิ่วเฟิงยิ่งฟังยิ่งโมโห “หลินอิ่งไม่อยู่เมืองชิงหยูน เธอจะหาเขา เกี่ยวอะไรกับพวกเรา?”

“เธอหาหลินอิ่งทำไม? เธอเป็นอะไรกับเขา?” ลู่หย่าฮุ่ยถาม

“หลินอิ่งเป็นผู้ชายของฉัน” จ้าวหลินเอ๋อร์พูดอย่างมั่นใจ

“อะไร? หลินอิ่งเป็นผู้ชายของเธอ? เธอ ช่างอวดดีจริงๆ ไอ้หลินอิ่งนี่ ช่างไม่เอาไหนใหญ่แล้ว” จางซิ่วเฟิงโมโหจนหน้าแดง

“โถ่เอ้ย ไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่งจะหานางแพศยาข้างนอก กลับกล้ามาหาเรื่องถึงบ้าน โอ้โห นี่จะทำยังไงกันดี” ลู่หย่าฮุ่ยด่าอย่างโมโห ร้องโหยหวนอยู่ที่พื้น “สมควรตายจริงๆหลินอิ่ง ไม่มีขื่อมีแปแล้ว”

“รีบเรียกฉีโม่กลับบ้าน บอกว่ามีนางแพศยาอยู่ที่บ้าน บอกว่ามาหาหลินอิ่ง” ลู่หย่าฮุ่ยรีบพูด สีหน้าโมโห

“ยังกล้าด่าอีก?” จ้าวหลินเอ๋อร์สีหน้าเย็นชา “ตบหน้ามัน”

พูดไป บอดี้การ์ดหญิงสองคนก็ลงมือทันที

ทันใดนั้น ชายสูงอายุชุดสูทท่านหนึ่งเดินออกมา ขวางทางบอดี้การ์ดสาวไว้

“คุณหนูจ้าว ถ้าทำเช่นนี้ หากคุณชายอิ่งทราบ ทางคุณจะอธิบายลำบากนะครับ” หลี่ผูมองจ้าวหลินเอ๋อร์สีหน้าเคร่งเครียด

“หือ? พ่อบ้านหลี่?” จ้าวหลินเอ๋อร์ขมวดคิ้ว มองหลี่ผูที่เดินออกมา

“พ่อบ้านหลี่? ได้ยินมานานว่าท่านหายตัวไป คิดไม่ถึงว่าจะมาอยู่ในเมืองเล็กๆแบบนี้” จ้าวหลินเอ๋อร์พูด “หลินอิ่งอยู่ไหน? เขาไปไหน?”

“ผมไม่รู้ว่าคุณชายอิ่งอยู่ไหน” หลี่ผูพูดสีหน้าจริงจัง

สมัยก่อนที่เขายังเป็นพ่อบ้านอยู่ตระกูลฉี อยู่ในแวดวงสังคมตี้จิง เห็นพบหน้ากับจ้าวหลินเอ๋อร์

และรู้เรื่องเกี่ยวกับจ้าวหลินเอ๋อร์ ท่านฉี ฉีเวิ่นติ่งกับนายท่านตระกูลจ้าวในอดีต เคยทำเรื่องหมั้นหมายให้คุณชาย

จ้าวหลินเอ๋อร์ขมวดคิ้ว มองลู่หย่าฮุ่ยสองผัวเมียสีหน้าเย็นชา

“บอกมา หลินอิ่งไปไหน?” จ้าวหลินเอ๋อร์ถาม